Verrassende verhalen, gedichten en andere teksten vanuit een gay perspectief


Forumindex  • Verhalen, gedichten en andere teksten  • Lucky's Corner
 
Registreren
 
 
 

Verrassende verhalen, gedichten en andere teksten vanuit een gay perspectief

SPOREN VAN LIEFDE


Verhalen vanLucky Eye

Plaats een reactie

Bericht SPOREN VAN LIEFDE door Lucky Eye » maandag 07 december 2015 11:15

Een verhaal van Lucky Eye

Dit verhaal is niet gebaseerd op feiten. Elke overeenkomst met gebeurtenissen, personen, plaatsen en tijden berust dan ook op toeval.

©Lucky Eye, augustus 2015 (gereviseerde versie)
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de houder van het auteursrecht.



SPOREN VAN LIEFDE




Hoofdstuk 1

Met verende tred liep Jan Vogelzang door de gangen van de school van het lokaal waar hij zijn laatste uur had gegeven naar de personeelskamer. Het zat er op voor deze week en het vooruitzicht van een weekend en daarna een heerlijke week met Havo-5 op Ameland maakte hem helemaal vrolijk. Glunderend stapte hij dan ook de personeelskamer binnen.

“Ja, bofkont. Jij hebt maar mooi mazzel de volgende week,” zei zijn collega Hendriks. “Ze voorspellen het prachtigste weer man.”

“Ja, je moet maar het geluk hebben om mentor van Havo-5 te zijn,” reageerde Jan laconiek. En inderdaad velen benijdden hem vanwege die positie. Havo-5 was dan ook een bijzondere klas. Een klas met doodgewone jongens en meisjes, 26 in totaal waar alle doodnormale dingen voorvielen maar waar ook altijd ontzettend veel gepraat werd. En dan niet in de termen van lesverstorend geklets maar serieus. Was er eens gedonder dan werd dat in de groep uitgepraat. Er waren enkele vaste leiders die meestal het voortouw namen maar af en toe kwam ook vanuit onverwachte hoek ineens iemand naar voren. Er waren de groepjes rond die leiders maar het kwam nooit voor dat ze elkaar te lijf gingen. Bovendien was Havo-5 een heel homogene groep. De klas was vijf jaar geleden eens begonnen en de samenstelling was in de loop der jaren alleen maar gewijzigd door verhuizingen. Nooit was er een van de leerlingen blijven zitten. En dat tekende natuurlijk ook de groep. Inderdaad, Jan beschouwde zijn mentorschap van Havo-5 als een voorrecht. En volgende week zou hij met die groep, op initiatief van die groep, een week doorbrengen op Ameland. In het derde jaar was de groep daar ook geweest maar nu vlak voor de examens wilden de leerlingen graag nog een keer met z’n allen uit. De lerares muziek ging mee als tweede begeleider.

“Zeg, denk je dat het een goede keus is geweest om Hanneke mee te vragen?” merkte Ravenburger, de oudste van het lerarencorps op.

“Nou zeg!” schoot Jantine Bilderdijk uit haar slof, “gaan we roddelen hier op de late vrijdagmiddag?”

“Nou, nee zo bedoel ik het niet maar ze is nogal warrig en heeft zo weinig overwicht.”

“Nou en,” bekte Jantine terug.

“Nou, rustig, mensen. Hanneke gaat mee omdat Havo-5 dat graag wilde. Ze vinden haar een leuke lerares en zeg nou zelf, ze is toch ook een prachtmens!” Iedereen moest daar mee instemmen.

“Zeg, Geert,” zei ineens een van de andere aanwezige leerkrachten, “ik geloof niet dat leerlingen hier zo maar naar binnen mogen lopen.”

“Nee, meneer. Maar ik heb diverse keren geklopt maar u was waarschijnlijk zo druk met elkaar aan het praten dat u dat niet gehoord hebt.” Geert Meijer was een van de leerlingen van Havo-5. Een van de eerder genoemde leiders. Een jongen van bijna 1.90 meter lang met lang, lichtblond krulletjes haar, een mooi gezicht en ook voor de rest een echt goed uiterlijk. De leraar lichamelijke oefening was altijd zeer te spreken over de jongen. Hij deed dan ook veel aan sport en haalde voor dat vak in elk geval altijd goede cijfers. Geert lag goed bij de meisjes en zijn hobby, zanger bij een rockbandje, speelde daarbij een grote rol.

“Nou, wat wil je, Geert, zeg het maar.”

“Ik wilde graag even iets in het vakje van mevrouw Jansen leggen. Mijn werkstuk.”

“Oh, zeker weer net op tijd hè, Geert!” merkte Ravenburger op.

“Ja, meneer. Zoals altijd lever ik mijn spullen keurig op tijd in.”

De anderen onderdrukten een lach. De leerling kreeg toestemming en verdween zo snel mogelijk weer uit de personeelskamer.

“Maar denk je nou echt dat Rogier Holtrop volgende week zonder zijn weed kan,” begon Ravenburger opnieuw.

“Hij zal wel moeten, Hans, want anders gaat hij meteen terug.”

“Ik denk ook niet dat je je over dat soort dingen zorgen hoeft te maken, Jan. Havo-5 is een sterke club die de normen en waarden binnen de groep aardig zelf weten te hanteren. Mocht Rogier over de schreef gaan dan hoef jij hem niet op de boot te zetten, dat doen ze zelf wel,” merkte Jantine lachend op. En inderdaad zo zou het waarschijnlijk gaan. Zo was Havo-5 nou eenmaal. Geen knapenkoortje maar wel afspraak is afspraak en gaat iemand zijn boekje te buiten dan wordt hij of zij daar meteen op aangesproken en moeten de consequenties gedragen worden.

***

Wijnand (1.83 m/70 kg/16 jaar/groene ogen/halflang pikzwart haar met een scheiding in het midden) schaamde zich dood. Zijn ouders en zijn zusje, die een paar klassen lager zat, stonden hem uit te zwaaien. “Gênant, vind je niet,” merkte hij op tegen zijn buurman.

“Ach, wees blij dat er iemand je uit komt zwaaien, man. Die van mij hebben nooit tijd daarvoor. Ik wou dat ze hier waren.” Tim draaide zich van het raampje weg en keek naar zijn schoenen.

Wijnand voelde zich een ontzettende oen dat hij dit onderwerp aangesneden had. Tims ouders lagen in een scheiding en iedereen vreesde het ergste. Zijn vader was gevallen voor een veel jonger meisje en zij had hem het hoofd behoorlijk op hol gebracht, zoals dat dan zo heet. Tim was de ‘studie’ van de klas maar de leraren vreesden dat hij door al dit gedoe het best wel eens moeilijk zou kunnen krijgen met het examen. “Heb je er zin in?” vroeg Wijnand weifelachtig.

“Ja,” zei Tim met een diepe zucht. “Ik hoop dat ik eventjes thuis kan vergeten. Lekker uitwaaien op het strand, lekker zwemmen.” Voorzichtig brak er een glimlach door op zijn gezicht. “Echt, Wijnand, ik heb er reuze zin in.” De glimlach werd breder en Wijnand lachte naar hem terug.

***

De reis verliep zonder veel problemen. Een korte pauze onderweg en na twee uur stonden ze te wachten bij de veerboot. Rogier zat op de kadewand en rookte een sigaret. Geert kwam naast hem staan. “Zeg, Rogier, ik neem aan dat dat een gewoon shaggie is toch?”

Rogier keek naar hem op en reikte hem de sigaret aan.

“Nee, ik hoef het niet te proberen. Ik blijf liever gezond. Maar je kent de regels die we met elkaar hebben afgesproken. Ik wilde je er alleen maar even aan herinneren.” Hij draaide zich om en liep terug naar de groep. Rogier was een eenling en niet een gemakkelijk figuur. Altijd was er gedoe met hem en regelmatig hadden zijn ouders hem al van het politiebureau moeten halen voor allerlei zaken. Geert wilde dat het een leuke week zou worden en was nu gerustgesteld. Rogier zou zich weten te gedragen al bleef hij sociaal contact zoveel mogelijk vermijden.

***

De twaalf jongens en veertien meiden van de groep betrokken hun respectievelijke slaapzalen onder het uiten van felle, goed gespeelde, protesten dat ze niet bij elkaar mochten slapen. Echt spel natuurlijk want dat hadden ze heus vooraf wel geweten maar het uittesten van de leiding is voor jongeren op die leeftijd al voldoende natuurlijk. Meteen schoot ieder uit zijn kleren en in zijn zwemkleding om de weg naar het strand te zoeken. De locatie waar ze verbleven lag vlak achter de duinenrij. Het was slechts een paar minuten lopen naar het strand. De temperatuur was lekker warm maar toen de eersten hun tenen in het zeewater waagden, werden er toch ijselijke kreten geslaakt. Ja, half april is het zeewater nog niet echt op temperatuur. Veel gezwommen werd er die eerste dag dus niet maar des te meer lui gelegen in de zon. Ook Hanneke Reiziger en Jan Vogelzang hadden zich bij de groep gelegd om bij te kleuren. Samen hadden ze afgesproken dat ze deze week vooral wilden genieten. Niet al te veel verplichte kost. Geen echte lesopdrachten en zo, maar vooral genieten. Maar de groep had zelf toch wel enige structuur aangebracht. In diverse groepjes hadden ze opdrachten en spelletjes bedacht om de tijd door te brengen. Want hele dagen aan het strand liggen, was nou ook niet de liefhebberij van iedereen. Elke avond was er natuurlijk muziek en dansen en regelmatig werden de discodreunen afgewisseld met een spel. Geert liet elke avond een van zijn eigen liedjes horen waarbij hij zichzelf begeleidde op zijn gitaar of gebruik maakte van een tape. Ook Rogier had op een avond een spel. Hij had het zelf bedacht en het ging erom dat de deelnemers aan de geur verschillende soorten weed zouden kunnen herkennen. Jan en Hanneke hadden even gefronst maar het spel toch door laten gaan. De hele week bleef het weer mooi en elke dag kon afgesloten worden met een lange avondwandeling door de duinen en over het strand. Er was geen vuiltje aan de lucht tot die donderdagmiddag.

Het was bloedheet die dag en velen waren na de ochtend op het strand rondgehangen te hebben weer teruggegaan naar de boerderij. Wijnand liep wat doelloos rond. De meiden waren bezig met een spelletje beach volleybal en Geert, Rogier, Jochem en Hans keken toe. Ook Hanneke en Jan waren toeschouwers. Wijnand had ook een tijdje staan kijken maar iets had hem doen besluiten naar binnen te gaan. Toen hij de boerderij binnenkwam viel hem de stilte op. Voor de deur naar de bovenverdieping waar de slaapzaal van de jongens was, stond Bert. Een gespierde jongen met meer spieren dan hersens zeiden ze wel eens tegen elkaar.

“Hallo, ik wil graag even naar boven. Mag ik er langs?” vroeg Wijnand.

“Nou? Lijkt me beter van niet. Wacht maar eventjes.”

Wijnand was gealarmeerd en drong aan. “Kom op, Bert, doe niet zo moeilijk, man, ik wil naar boven ik moet iets ophalen!”

“Oké,” zei Bert, “misschien mag je wel meedoen?”

Meedoen? De alarmbellen rinkelden luider in Wijnands hoofd. Wat was er toch aan de hand. Toen hij bovenkwam, begreep hij het. In de hoek van de slaapzaal stonden vijf jongens met de broek op hun enkels om iemand heen. Gerard kreunde hard met zijn hoofd in zijn nek en zijn hand in de haardos van Tim. Hij liet zich door hem pijpen. Gezien de harde greep van Gerard op de haren van Tim en de anderen om hen heen begreep Wijnand meteen dat dit niet vrijwillig gebeurde. “Hé, wat gebeurd er!” riep Wijnand.

“Niet zeuren, Brugsma, of wil je ook meedoen?” merkte een van de anderen op.

Wijnand kwam dichterbij en schatte zijn kansen in. Zouden al die uren les in jiu jitsu en karate dan eindelijk van pas komen? “Ja, ik wil wel meedoen maar dan aan de kant van Tim!” Bliksemssnel werkte hij zich met een paar elleboogstoten en schouderduwen door het cordon om het tweetal heen. Een harde, goed gerichte mep tegen de biceps van Gerard ontlokte een kreet van pijn aan zijn mond en zorgde ervoor dat hij Tims haren losliet. Wijnand drukte Tim naar achteren en posteerde zich tussen hem en zijn belager in. “Zo, nu is het in elk geval ietsjes eerlijker. Twee tegen vijf is beter dan zoals het zo net was!”

“Je bent een sukkel, Wijnand,” beet Gerard hem toe. “Het is zijn eigen schuld!”

“Oh, ja? En vertel mij dan eens waarom?”

“Hij gluurt naar alle jongens als hij douchet,” merkte Richard op.

“Gut, heb jij ook gekeken dan, Richard? Wat is daar nou mis mee! Doet iedereen toch wel eens en bovendien valt er bij jou verrekte weinig te zien, man!”

De jongens werden zich bewust van hun blote onderlijven en trokken hun broek op.

“Hij is een flikker!” riep Angelo.

“Oh, ja. Dat weet jij en daarom moet hij jullie maar bedienen?”

“Vraag het hem zelf dan!”

“Oké. Met zijn ogen gericht op de vijf sprak hij tot Tim: “Tim heb jij homoseksuele gevoelens?” Netjes geformuleerd in elk geval. Beter dan het woord flikker te gebruiken.

“Ja,” verzuchtte Tim.

Even was Wijnand uit het veld geslagen en allerlei gedachten schoten door zijn hoofd. Heel eventjes liet hij zijn verdediging zakken maar toen hij zag dat de vijf op hem toe kwamen, trok hij die snel weer op.

“Zie je wel, zie je wel,” echode Angelo.

“Oké. Duidelijk, en eerlijk bovendien. Ik had geloof ik in zo’n situatie gigantisch gelogen maar Tim hier blijft eerlijk. Maar dat is toch nog geen reden om misbruik van hem te maken.”

“Hij vond het lekker!” sprak Gerard. De anderen begonnen te lachen.

“Oh, en daarom hield jij hem zo stevig vast zeker.”

“Ja, hij houdt wel van een beetje SM geloof ik.”

“En had je hem ook nog willen neuken of zo?”

“Gut, Wijnand, je brengt me op ideeën,” lachte Gerard schamper.

“Je bent een gore klootzak, Gerard, en jullie ook. Allemaal! Maak dat je wegkomt!” Wijnand zag dat ze aanstalten maakten om weg te gaan en draaide zich naar Tim toe. De uitdrukking op diens gezicht en het gevoel van dreigend gevaar waren tekenen genoeg. Snel bukte hij zich. Snel genoeg om de maaiende rechterarm van Gerard te ontwijken. Een elleboogstoot in diens maag deed de geniepige aanvaller ineenkrimpen waarna een tikje met de vlakke hand tegen zijn voorhoofd voldoende was om hem ter aarde te laten storten. “Nog meer liefhebbers?”

De vier namen hun vriend mee en taaiden af. Voetstappen op de trap deden hen nog sneller hun plaats opzoeken.

Jan Vogelzang kwam de trap opgelopen gevolgd door de andere jongens. “Wat is er aan de hand?” wilde hij weten.

“Niets meneer,” antwoordde Wijnand. “Alles is al geregeld.”

“En jij bent verantwoordelijk genoeg om hetgeen hier gebeurd is op je te nemen?”

“Ja, meneer.”

“Als er iets is dat ik moet weten, neem ik aan dat je ook verantwoordelijk genoeg bent om het mij te zeggen!”

“Zeker, meneer.” Wijnand bleef onder de strakke blik van Jan ijzig kalm. Jan ging weer naar beneden en ook alle andere jongens. Alleen bleef hij met Tim achter. “Was het erg?”

“Ja.”

“Was je bang?”

“Ja, heel erg. Wat ze me lieten doen viel nog wel mee maar ik was bang dat ze verder zouden gaan. Dat het daar niet bij zou blijven.”

“Kan ik me voorstellen.”

“Ik ben blij dat je mij geholpen hebt.”

“Daar heb je toch vrienden voor?”

“Jawel, maar zo goed bevriend zijn we niet eens en niet iedereen zou dat gedaan hebben.”

“Ik wel. Laten we het daar maar op houden. Ga je mee naar het volleybal kijken?” Samen liepen ze de trap af naar beneden. De rest van de middag bleef het rustig. Wijnand regelde met Frans, die naast Tim sliep, dat ze van bed zouden ruilen. Frans had ondertussen, net als bijna alle anderen, vernomen wat er gebeurd was en vond het geen probleem.

***

Toen ze die avond hun laatste avondwandeling maakten, liepen Tim en Wijnand helemaal achteraan in de groep. Geert liet zich afzakken en kwam tussen hen in lopen. “Hé, Tim, alles weer oké?”

“Ja hoor. Prima.”

“Zeg, Brugsma ik heb gehoord dat je Gerard flink op zijn donder hebt gegeven.”

“Dat is flink overdreven. Ik heb hem welgeteld drie keer geraakt.”

“Maar wel voldoende om hem tegen de grond te krijgen en dat is iets dat nog nooit iemand is gelukt! En hoe voelde dat?”

Wijnand glimlachte. “Niet bijzonder, Geert. Het is gewoon jammer dat er in onze groep zoiets moest voorvallen.”

“Ja, ik begrijp wat je bedoelt.” Zwijgend liepen ze verder. “Ik vond het trouwens verrekte moedig van jou,” zei hij tegen Tim, “dat je onder de bedreiging van die vijf durfde te vertellen dat je homo was. Knap hoor!”

Tim haalde zijn schouders op. “Het moest er toch eens van komen, niet dan?”

“Jawel,” zei Wijnand, “maar je verraste mij totaal, man.” Hij lachte naar Tim.

“Ja, en vele anderen ook denk ik,” viel Geert bij. “Hé, zeg eens. Wie vind je de leukste jongen van de groep?”

“Jou!” lachte Tim.

Geert sloeg een arm om hun beider schouders en schaterend liepen ze verder door de donkere nacht.

***

De vijf probeerden verder niets meer. Maar de homogeniteit in de groep was voorgoed verziekt. De terugreis verliep voorspoedig en velen hadden goede herinneringen overgehouden aan die week op Ameland. De examens stonden voor de deur en er werd keihard geblokt. De eerste dag van de examens verscheen Tim echter niet en daardoor miste hij twee belangrijke examens. Toen ze er aan het eind van die dag over spraken met elkaar haalden Gerard en zijn clubje smalend hun schouders op maar de anderen waren echt bezorgd. Wijnand en Geert besloten om hem op te zoeken.

Vanwege de steeds weer oplaaiende ruzies thuis had Tim geen oog dichtgedaan en zich die ochtend dus verslapen. Met de school regelde hij dat hij in het tweede tijdvak de gemiste examens mocht overdoen.

Na het eerste tijdvak haalden de meeste leerlingen van Havo-5 opgelucht adem. Tim moest echter nog een keer opkomen en Wijnand bood aan om hem te helpen met de voorbereidingen daarvoor. En zo kwam het dat Tim op een warme middag eind mei bij Wijnand thuis was.

Nadat ze een lange tijd besteed hadden aan het leerwerk had Wijnand er genoeg van. Hij rekte zich uit en bemerkte de blik die Tim op hem wierp. Wijnand lachte. “Kijk je vaak naar andere jongens?”

“Ja, zo vaak als maar mogelijk is zonder dat anderen het merken.”

“Maar je keek ook net naar mij en zag dat ik het merkte.”

“Ja, maar met jou vind ik het toch anders.”

“Hoezo?”

“Ik heb het idee dat we gelijken zijn, Wijnand. Echt! Ik heb gewoon het gevoel dat jij ook van jongens houdt.”

Wijnand was even van zijn stuk gebracht en wist niet hoe hier een antwoord op te moeten formuleren. Inderdaad Tim had het goed geraden. Wijnand wist al jaren dat hij homo was. Meisjes deden hem geen moer. Jongens echter des te meer. Wijnand ging op het bed zitten en vroeg Tim of hij bij hem kwam zitten. Tim zette zich naast Wijnand. Voorzichtig legde deze zijn hand op de blote knie van Tim. Wijnand hoorde Tim diep zuchtten. “Vind je het een vreemd gevoel?”

“Ja, heel vreemd.” Langzaam begon Wijnand het been van Tim te strelen. Hij streelde van de knie tot aan de rand van zijn korte broek. Daarna deed hij hetzelfde met het andere been. Tim zuchtte hard en diep.

“Oh, Wijnand, dat voelt zo geweldig goed.”

Wijnand ging op de grond voor hem zitten en streelde nu beide benen tegelijk.

“Wauw, geweldig man!”

Wijnand ging weer naast hem zitten en streelde over zijn zwarte T-shirt. Hij voelde aan Tims tepeltjes en kneep er zachtjes in. Zuchtend trok Wijnand zijn handen terug. “Wil je het ook bij mij doen?”

“Ik denk niet dat ik dat durf,” zei Tim.

“Echt wel!” Wijnand pakte Tims hand en legde deze op zijn linkerbeen en begon de hand heen en weer te bewegen. Wijnand kreunde. Inderdaad het voelde geweldig. Wijnand liet de hand van Tim los en de jongen deed het werk nu alleen. Wijnand vond het heerlijk. Vooral toen Tim zijn hand over zijn kruis liet glijden. Zijn piemel reageerde meteen en begon hard te worden.

“Je wordt hard, man!”

“Ja, lekker hè!”

Tim knikte en kneep in het stijve lid. “Je hebt best een grote, vind ik. Wil je de mijne zien?”

Wijnand knikte.

Tim stond op en liet zijn korte broek en onderbroek naar beneden zakken. Hij stond in erectie en was erg groot.

“Wauw! En dan vind je dat ik een grote heb? Die van jou is veel groter, man.” Wijnand trok zijn sportbroek naar beneden en liet de zijne zien. Voorzichtig stak hij zijn hand uit naar de pik van Tim. Eventjes aaide hij hem.

“Vind je het goed dat ik morgen terugkom?” vroeg Tim plotseling.

“Ja natuurlijk, joh, graag zelfs.”

Tim trok zijn onderbroek en broek op en verdween zo snel dat Wijnand niet eens de tijd had om hem netjes uit te laten.

***

De volgende ochtend was Tim tegen tien uur weer terug. Wijnand was echter al fris gedoucht maar had bewust alleen maar een badjas aangetrokken en daarin gekleed deed hij de deur voor hem open.

“Ik heb je toch niet uit je bed gebeld, hè?”

“Nee hoor, maar zou je dat gedaan hebben dan was het nog geen probleem geweest. Kom binnen.”

Tim stapte naar binnen en liep achter Wijnand aan naar boven.

Wijnand sloeg zijn dekbed dicht en ging op het bed zitten.

Tim nam plaats op een stoel. “Zeg, over gistermiddag hè,” begon hij.

“Ja?”

“Heb jij er spijt van, want als dat zo is moeten we niet verder gaan hoor?”

Wijnand glimlachte. Hij stond op en liep naar Tim toe. Hij streelde hem over zijn wangen. “Nee, Tim. Ik heb nergens spijt van en wil nog veel meer lieve en leuke dingen met je doen. Tenminste als jij dat ook wilt!” Wijnand maakte de band van zijn badjas los en liet hem van zijn schouders glijden. Hij was al half stijf.

Tim nam hem meteen in zijn hand en begon er zachtjes aan te trekken.

“Niet te snel, Tim, ik wil nog lang niet klaarkomen.” Wijnand trok hem van zijn stoel omhoog en begon hem uit te kleden. Eerst zijn T-shirt en toen zijn korte broek en onderbroek. Toen ze naakt tegenover elkaar stonden, sloegen ze de armen om elkaar. Een siddering trok door hen beiden heen. Een heerlijk gevoel van genot en lust naar elkaar. Wijnand liet zich achterover op het bed vallen en trok Tim bovenop zich.

De jongen was al keihard en hij duwde zijn pik heen en weer tegen Wijnands onderbuik. “Oh, Wijnand, ik vind dit zo lekker zo met jou te zijn.”

“Ik ook. Ga je gang maar, doe met me wat je wilt.”

Tim begon tegen hem aan te rijden en na een paar minuten voelde Wijnand hoe Tims warme zaad tegen zijn buik aankwam. Het voelde lekker. Ze draaiden zich om en nu begon Wijnand tegen Tim aan te rijden. Ook hij kwam snel klaar. Dat ze kleefden van het sperma liet hen koud. Ze kropen dicht bijeen en Wijnand drukte kleine kusjes op Tims gezicht. Tim deed hetzelfde bij hem. Beiden vonden ze het heerlijk en genoten van de naakte aanwezigheid van de ander. Van leren kwam die dag niets meer. Ze bleven bijna de hele tijd op bed liggen. Laat in de middag pas ging Tim naar huis met een uitnodiging voor Wijnand om morgen bij hem langs te komen. Wijnand kon die avond niet in slaap komen. Steeds moest hij aan Tim denken. De tengere gestalte van de lichtblonde jongen met de donkerbruine ogen kwam steeds weer voor zijn ogen. Hij kende al zoveel plekjes van zijn lichaam maar wilde er nog zoveel meer ontdekken. Pas in de vroege ochtenduren dommelde hij wat in.

***

Klokslag tien uur stond Wijnand bij het hek voor de oprijlaan naar Tims huis. Hij drukte op de intercom.

“Ja??”

“Ik ben het, Wijnand.” Hij hoorde een klik en duwde het hek open. Met zijn fiets reed hij de oprit op. Een lange laan omgeven door bomen die het zonlicht behoorlijk filterden. Het was er koud en bedompt. Wijnand rilde. Pas toen het huis in zicht kwam, werd het weer wat lichter. Tim stond op het bordes te wachten en zwaaide naar hem. Wijnand zwaaide terug. Vreemd eigenlijk toch dat hij in zo’n korte tijd zulke plezierige gevoelens voor Tim had ontwikkeld. Ze hadden op school altijd wel goed met elkaar kunnen opschieten maar dit was heel iets anders. Tim leidde hem niet het huis in maar naar een theehuisje in de achtertuin. Wijnand zette zijn fiets tegen een boom en volgde Tim daarna naar binnen. Toen hij binnenkwam lag Tim spiernaakt op een groot tweepersoons matras op de grond.

“Kom je bij me liggen?”

Wijnand trok de deur achter zich dicht en draaide de sleutel in het slot om. Snel kleedde hij zich uit en legde hij zich naast zijn vriendje. Zo wilde hij Tim wel noemen. Hun handen gleden over elkaars lichaam en maakten dat ze behoorlijk opgewonden werden. Al snel stonden hun jongeheren overeind. Wijnand was van plan iets nieuws te proberen, iets dat hij eens in een seksboekje gezien had. Hij bracht zijn hoofd naar het kruis van Tim en trok zijn voorvel helemaal naar achteren. Hij likte met zijn tong aan Tims lul en liet hem eromheen glijden.

Tim kreunde hard.

“Wil je dat ook bij mij doen?”

Tim voegde de daad bij het woord en Wijnand waande zich in het paradijs. Een overheerlijk gevoel doortrok zijn lichaam. Hijzelf sloot zijn lippen rond de paarse eikel van Tim en liet diens pik naar binnen glijden. Tim deed hetzelfde bij hem. Wow, het was een en al genot dat Wijnand ervaarde. lang kon hij het dan ook niet uithouden. Met grote stralen schoot zijn sperma naar buiten en toen voelde hij ook het zaad van Tim komen. Vijf dikke stralen spoten in zijn mond. Wijnand verslikte zich hevig en moest hem loslaten. Ook Tim zat te kuchen en te hoesten. Toen ze bijgekomen waren vroeg Wijnand: “En vond je het lekker?”

“Heerlijk, we moeten alleen wat meer oefenen denk ik.”

Wijnand lachte hardop. “Ja, dat denk ik ook. Nog maar een keer dan?” Snel gaven ze zich weer over aan hun minnespel. De slappe, natte pikkies groeiden snel weer uit tot flink formaat en dit keer duurde het veel langer voor ze klaarkwamen. Ook wisten ze ditmaal te voorkomen dat ze zich vergaloppeerden in het zaad van de ander.

“Wow, Wijnand, ik vind je de allerliefste en leukste jongen die ik ken.”

“Zelfs leuker dan Geert?”

“Nou, dat nog niet want die behoort tot een buitencategorie.”

Speels gaf Wijnand hem een stomp. “Zeg dat ik echt de allerleukste ben anders moet je me nog een keer zuigen!”

“Och, geen probleem hoor. Maar kun jij wel zo vaak achtereen klaarkomen?”

“Wel zeker wel! Probeer maar!” Wijnand ging staan en Tim begon hem, op zijn knieën voor hem zittend, te pijpen en te likken. De van het zaad natte en slappe piemel werd al snel weer hard. De nieuwe lading liet lang op zich wachten maar kwam overduidelijk. Tim zoog alles naar binnen en en likte Wijnands lul helemaal schoon. De hele dag bleven ze in het theehuisje. Tim had gezorgd voor voldoende eten en drinken. Ze praatten heel veel en vooral over hun toekomstplannen. Wijnand wilde huisarts worden en Tim had het idee opgevat om zich te gaan richten op de architectuur.

De dag daarna was Wijnand weer bij Tim want zo’n leuke speciale plek als die had was bij hem thuis niet voor handen. Wijnand had een paar seksboekjes meegenomen en bloot op hun buik liggend bekeken ze de opwindende foto’s.

“Zou jij je ook durven laten neuken,” vroeg Tim.

Wijnand trok een bedenkelijk gezicht. “Ja, maar alleen als het prettig is.”

“Ja, tuurlijk. Als het pijn doet, moet je het ook niet doen. Maar je moet het dan wel eerst eens uitgeprobeerd hebben.”

“Bedoel je dat je mij zou willen neuken?”

“Nee, nog niet, joh. Laten we daar nog maar even mee wachten. Wat we nu doen is fijn genoeg toch?”

Wijnand knikte. Dat kon altijd nog wel.

Tim bracht zijn hoofd naar zijn kruis en begon hem te likken. Hij deed hetzelfde bij zijn vriend. Maar Tim deed meer. Hij liet zijn vingers door Wijnands bilspleet glijden en stimuleerde hem zo extra. Wijnand werd zo licht in het hoofd van genot dat hij helemaal vergat Tim te pijpen. Tim zag hoe zijn lijf trilde van genoegen en toen hij langzaam een natgemaakte vinger bij Wijnand naar binnen duwde, kromde deze zijn rug en slaakte hij een diepe zucht.

“Ohhh, wat heerlijk, Tim, ga door, ga door.”

Tim duwde zijn vinger steeds ietsjes verder naar binnen. Hij trok hem terug en bracht toen zijn wijs- en middelvinger samen naar binnen. Het ging prima. Hij zelf vond het een vreselijk geil gezicht om te zien hoe zijn vingers in Wijnand verdwenen. Het gekreun van Wijnand maakte hem zelf botergeil en met zijn andere hand begon hij zichzelf af te trekken. Wijnand kwam door het vingeren klaar en even later spoot Tim zijn zaad ook op Wijnands buik. “Is het een lekker gevoel?” wilde hij weten.

Wijnand was echter nog niet in staat om zijn gevoelens onder woorden te brengen. Hij kon alleen maar knikken. Tim ging naast hem liggen. Tijden lagen ze naast elkaar zonder iets te zeggen. Hun handen vouwden ze ineen.

Na verloop van tijd vroeg Wijnand of hij Tim ook mocht vingerneuken. Tim zag dat wel zitten en ging op handen en knieën voor Wijnand zitten. Eerst begon Wijnand zijn billen te strelen. Daarna liet hij zijn vingers door Tims spleet glijden waarna hij zijn gaatje begon te likken. Tim slaakte harde kreten. Het voelde ook zo verrekte goed. Zijn pik was hard en zijn ballen waren hoog opgetrokken. Toen Wijnand met een vinger naar binnendrong, spoot Tim meteen een lading af. Wijnand bracht zijn hand naar Tims lid en maakte zijn vingers met de spermaresten nat. Toen liet hij twee vingers tegelijk naar binnen gaan. Tim schreeuwde van plezier en riep dat Wijnand door moest gaan. Wijnand ging door, net zolang tot Tim voor een tweede keer klaarkwam. Vermoeid van het genieten lagen ze naast elkaar, de ogen dicht en de gevoelens van genot steeds weer opnieuw belevend.

“Waarom vind jij Geert eigenlijk zo’n buitengewoon mooie jongen?” vroeg Wijnand. Even bleef het stil.

“Die blonde krulletjes van hem, dat haar op zijn borst, buik, armen en benen. Vooral dat haar vind ik zo geil. Als hij een T-shirt aanheeft en bij zijn hals de haren al te zien zijn, krijg ik al een stijve,” antwoordde Tim.

“Ja, het is echt een gigantisch knappe jongen,” verzuchtte Wijnand. “Jammer eigenlijk dat hij op meisjes is.”

“Ja, want hij is vast een heel goede neuker. Hij heeft tenminste gigantisch goed gereedschap.”

“Oh, ja? Hoe weet jij dat?”

“Weet je nog wel, ik kijk altijd tijdens het douchen en ik kan je wel verzekeren dat Geert de allergrootste pik van alle jongens in onze klas heeft. En werkelijk het is een groot ding. Slap is hij al verrekte groot. Als hij stijf is, is hij zeker zo lang.” Met de wijsvingers van beide handen in de lucht geheven gaf hij de lengte aan.

“Denk je echt?”

“Ja, zeker. Duidelijk meer dan twintig centimeter schat ik. Zeker meer!”

“Mmmm, dat lijkt me best wel eens wat om die van binnen te voelen zeg!”

“Anders mij wel.” Ze draaiden zich naar elkaar toe en begonnen elkaar te zoenen. Kleine zoentjes maar toen Tims gezicht met geopende mond op Wijnand afkwam, wist hij wat er zou gaan gebeuren. Wijnand deed zijn lippen ook vaneen en hun tongen ontmoetten elkaar in een heftige tongzoen. Een nieuwe heerlijke ervaring.

***

De dagen daarna genoten Wijnand en Tim elke dag van elkaar. Geen dag ging er voorbij dat ze elkaar niet zagen. Toen de herexamens naderden werden ze beiden wat stiller. Tim toch wel wat zenuwachtig voor wat zou gaan komen en Wijnand liep over iets anders te bomen.

“Wat heb toch,” vroeg Tim.

“Niets, laat me maar.”

Dat zinde Tim echter niet en na een stoeipartijtje drong hij opnieuw aan. Wijnand liet echter niets los.

“Zeg het me maar als ik fout zit,” opende Tim zijn betoog. “Straks moeten we weer eventjes naar school, voor de diploma-uitreiking en zo en je wilt liever niet als mijn vriendje gezien worden! Klopt het?”

Wijnand keek hem met treurige ogen aan en sloeg ze van schaamte neer. “Ja, je hebt gelijk. Niet dat ik me schaam voor jou of zo of voor mijn eigen gevoelens maar ik ben er gewoon nog niet aan toe om van de daken te schreeuwen dat ik homo ben. Nog niet, nu nog niet. Ik heb nog wat tijd nodig. Wat we samen ontdekt hebben en gaan ontdekken vind ik prachtig, Tim, echt. Ik houd van je en denk over je als over mijn vriend maar ik wil nog niet dat iedereen het weet.”

“Nou ja, als je veel met me optrekt zullen ze al snel dingen gaan vermoeden denk ik.”

“Dat is hun zaak! Daar trek ik me geen snars van aan. Maar officieel bekend maken dat wij … iets hebben. Nee, daar heb ik het nog niet aan toe. Begrijp je het een beetje?”

“Ja. Ik vind het wel jammer maar begrijp het wel. Maar ik wil je niet verliezen, hoor je me!” Hij pakte Wijnand om zijn middel beet en duwde hem tegen het matras. “Je bent van mij! Alleen van mij!” Een nieuwe stoeipartij ontstond en als zo vaak eindigde die in een geweldige zaadlozing van beiden. “Zeg,” vroeg Tim, “zou Geert ook zo wild behaard zijn in zijn kontspleet? Wat denk je?”

“Vast wel. Hij is overal behaard volgens mij en dus daar ook wel. Jij nog niet, dat weet ik en ik zelf ook nog niet. En als het ooit komt, scheer ik het weg. Ik vind een kaal reetje voor mezelf veel leuker.”

Tim lachte.

***

De herexamens voor Tim en anderen kwamen en het verliep allemaal prachtig. Twee weken daarna kon de directeur alle 26 leerlingen van Havo-5 hun diploma overhandigen. Jan Vogelzang had, als mentor van de klas, de eer om een toespraak te mogen houden. De speech die hij al tijden thuis klaar had liggen had hij na de week op Ameland in de prullenbak kunnen gooien. Hij had de klas willen roemen om haar saamhorigheidsgevoel maar sinds Ameland was er duidelijk sprake van een breuk in de groep. De homogeniteit was ineens verdwenen na die bewuste donderdagmiddag. Hij wist zeker dat het incident dat Wijnand zei zelf opgelost te hebben er de oorzaak van was maar had niet willen twijfelen aan het verantwoordelijkheidsgevoel van de jongen door hem er weer naar te vragen. Het deed hem echter wel pijn om te zien dat een dergelijke groep toch ineens uiteen kon vallen. Des te meer pijn deed het hem dat hij niet dat vertrouwen bij zijn leerlingen had dat ze hem in vertrouwen hadden genomen.

Het examenbal was een groot feest. Leraren en leerlingen vierden tot in de kleine uurtjes het succes. Na het feest fietsten Wijnand en Tim samen terug naar huis. “Kom je morgen bij me langs?” vroeg Tim.

“Natuurlijk! Wat denk jij! Je weet toch dat ik je niet kan missen!” Hij zoende Tim op zijn mond. Hun tongen vonden elkaar en ze kusten elkaar hartstochtelijk. “Ik houd van je, Tim.”

“Ik houd ook van jou, Wijnand. Geert mag dan de allerknapste jongen zijn ik vind jou de allerliefste.”

“Tot morgen, Tim.”

“Dag, Wijnand.”

Wijnand stapte op zijn fiets en reed verder de lange weg naar huis. Thuisgekomen, poetste hij in de badkamer zijn tanden. Op zijn slaapkamer kleedde hij zich uit en nam niet de moeite iets aan te trekken. Het was warm zat en bloot kroop hij tussen de lakens. Zijn hoofd was nog maar net in het kussen gezakt toen er aan de voordeur gebeld werd. Wijnand reageerde niet. Maar toen de bel nog eens ging, sprong hij uit bed en trok zijn badjas aan. Op de overloop ontmoette hij zijn vader. Ze haalden hun schouders op en liepen samen naar beneden. Wijnands vader opende de deur. Hijgend en met zijn kleren verfomfaaid stond Tim op de stoep.

“Mag ik binnenkomen, alsjeblieft?” Vader en zoon lieten Tim binnen en Wijnand vroeg meteen wat er aan de hand was. Tim, keek naar Wijnands vader en deze begreep dat zijn aanwezigheid niet op prijs werd gesteld. Hij liep naar de keuken. “We gaan verhuizen,” zei Tim verontwaardigd.

“Shit!” reageerde Wijnand. “Maar dat hoeft toch geen probleem te zijn. We kunnen dan toch wel bij elkaar logeren en zo,” probeerde Wijnand het positief te bezien. Hij zag het beteuterde gezicht van zijn vriend. “Je gaat toch niet naar de andere kant van de wereld!”

Tim barstte in snikken uit en klemde zich aan Wijnand vast. “Jawel,” bracht hij er moeizaam uit, “mijn moeder en ik gaan naar Amerika. Ze gaat terug naar haar ouders en ik moet mee.”

Van pure onmacht drukte Wijnand Tim hard tegen zich aan. Bang dat hij hem zeer zou doen, liet hij hem echter snel weer los. “Zeg, dat het niet waar is!”

“Ik wou dat ik dat kon, Wijnand. Echt!”

De tranen rolden ook Wijnand over het gezicht nu. De werkelijkheid was te hard voor hem. Hij kon dit niet aan. Eindelijk had hij iemand met wie hij zijn diepste gevoelens kon delen en nu zou hij hem verliezen. Nee, dat mocht niet. Dat kon niet.

“Wijnand? Mag ik vanavond bij je blijven slapen. Ik wil niet terug naar huis.”

“Ik moet het even aan mijn vader vragen, wacht maar even hier.” Wijnand liep naar de keuken toe. Aan het gezicht van zijn vader merkte hij dat die alles gehoord had.

“Sorry, jongen, maar ik heb alles gehoord ik kan moeilijk hier gaan staan met mijn handen voor de oren.”

“Geeft niets, pap. Maar kan hij hier blijven vannacht?”

“Ja, maar ik wil wel dat zijn moeder ervan weet.”

“Zou jij haar dan willen bellen?”

Wijnands vader vond dat prima. Hij kreeg het nummer en toen Wijnand de keuken wilde verlaten zei hij: “Hé, Wijnand, neem het logeerbed op zolder samen maar. Dat slaapt wat gemakkelijker.”

Wijnand keek zijn vader verbaasd aan, draaide zich om en liep met Tim hand in hand naar de zolder toe. Het tweepersoonsbed stond daar, zoals altijd, gereed voor gasten. Tim kleedde zich uit en stapte in bed. Wijnand legde zich naast hem neer. Ze kropen dicht tegen elkaar aan.

“Hé, Wijnand, ik wil nu geen seks met je hoor. Ik wil je alleen maar heel dicht bij me hebben. Vind je dat goed?”

“Ja. Dat vind ik een uitstekend idee.” Heel lang lagen ze stil bij elkaar. Tims hoofd rustte op de borst van Wijnand. Zachtjes begon Wijnand te praten. “Tim. Ik vind het verdomde vervelend dat je weg moet, man. Ik had echt het gevoel dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven. Dat we echt een stel werden.”

“Ja, ik ook! Jij bent voor mij de eerste geweest met wie ik ook maar iets heb gedaan, Wijnand, en ik zal het nooit vergeten! Geloof me!” De tranen rolden opnieuw uit hun beider ogen. Snikkend nestelden ze zich dicht tegen elkaar aan. Wijnand was ondanks de consternatie te moe om wakker te blijven en langzaam vielen zijn ogen dicht. Tim bleef echter klaarwakker. Allerlei gedachten spookten door zijn hoofd. Toen hij de kerkklok van het dorp zes uur hoorde slaan, stapte hij voorzichtig uit het bed om Wijnand niet wakker te maken. Hij trok zijn kleren aan en ging op de stoel bij het tafeltje zitten. Uit zijn broekzak haalde hij het A4-tje waarop het examenlied stond dat ze gisteren met elkaar hadden gezongen. Op de achterkant begon hij te schrijven.

---
Allerliefste Wijnand,

Van jou weggaan op deze manier is de best mogelijke manier. Afscheid nemen kan ik niet zo goed. Ik zou kapot gaan en dat wil ik jou en mijzelf niet aandoen. Als ik nu zo naar je kijk zie ik een lieve glimlach op je gezicht en ik hoop dat dat komt omdat wij zo veel voor elkaar zijn gaan voelen. Ik was jouw vriend en jij de mijne.

Ik zal je nooit vergeten, lieve Wijnand, omdat jij mijn eerste bent geweest.

Kusjes,

Tim

PS. Ik laat je mijn adres nog wel weten maar voel je niet verplicht me te schrijven. Doe me geen beloftes die je niet na kunt komen.”

Lucky Eye
Berichten: 88
Geregistreerd: zaterdag 07 februari 2015 15:42
Woonplaats: Zwolle
Ontvangen Bedankjes: 101 keer
Bericht Re: SPOREN VAN LIEFDE door Lucky Eye » vrijdag 11 december 2015 14:18

Hoofdstuk 2

Bewust het eigen dorp mijdend, ging Jan Vogelzang altijd in het weekend boodschappen doen in de grote stad. Leerlingen en ouders van leerlingen hielden hem in het eigen dorp namelijk regelmatig staande en daardoor kwam het dat hij ontzettend vaak thuis kwam zonder zijn benodigde voorraad. Op een van die zaterdagen, zag hij ineens een van zijn oud-leerlingen lopen. “Wijnand! Hé, Wijnand!” riep hij.

Wijnand Brugsma keek verbaasd om zich heen. Hij hoorde toch duidelijk zijn naam roepen maar vanwege de drukte zag hij geen bekende. Een tikje op zijn schouder deed hem omkeren en toen herkende hij zijn leraar. “Hé, hallo. Hoe is het met u?”

“Nou, dat wilde ik nou juist aan jou vragen!” antwoordde Jan. “Nee, grapje hoor. Met mij gaat het goed en naar ik van je zusje hoor doe jij het ook geweldig.”

“De tam-tam werkt dus nog steeds!” lachte Wijnand.

“Ja, natuurlijk en nu ik jou ineens zag lopen, wilde ik even met je praten. Je vindt het toch niet vervelend wel om door je oud-leraar aangesproken te worden?”

“Nee, natuurlijk niet, meneer.” En inderdaad vond Wijnand het niet vervelend om door hem aangesproken te worden. Jan Vogelzang was een van de puikste leraren geweest van de school die hij bezocht had en waar hij de havo-opleiding had doorlopen. Dat alles was nu al weer zo’n vier jaar geleden geweest. Na de havo had Wijnand in twee jaar tijd het vwo gedaan en nu zat hij aan het eind van zijn tweede jaar medicijnen. Zijn zusje, de verbingslink met Jan, zat nu in Havo-5 en kon ook uitstekend met Vogelzang opschieten. Wijnand woonde op kamers maar als hij thuis was, praatten ze samen vaak over zijn oude school. Midden in de drukke winkelstraat kletsten ze een hele tijd zich geen moer aantrekkend van de menigte om hen heen.

“Echt leuk om je weer eens gezien en gesproken te hebben, Wijnand. Ik hoop dat het je goed blijft gaan. En als je klaar bent met je studie dan kom je maar gauw terug naar ons dorp want een goede huisarts is nooit weg.”

“Oké, meneer, ik zal er aan denken.” Ze schudden elkaar de hand en gingen toen weer hun eigen weg. Wijnand liep in gedachten verzonken verder. Ineens was de hele voorraadkelder met oude herinneringen weer opengebarsten. De geschiedenis die leek te zijn begonnen op Ameland. Zijn heroïsche actie om een van zijn medeleerlingen in bescherming te nemen tegen een stelletje hufters en de liefdesrelatie met Tim die daaruit was ontstaan. Tim de jongen met wie hij zijn eerste homoseksuele contact had gehad. De jongen waar hij zo vreselijk van had gehouden en die nu ergens ver weg in Amerika zat. In het begin hadden ze elkaar regelmatig geschreven maar als zo vaak was er langzameraan de klad in gekomen. Zelden kwam er nog een respons op zijn brieven en ook hijzelf durfde ruiterlijk te bekennen dat hij niet zo trouw meer schreef. De laatste brief was zeker al weer zo’n drie maanden geleden op de bus gegaan en hij had ook nog geen reactie terug gekregen. Nee, hetgeen ze gehad hadden, leek voorgoed te zijn vervlogen. En ja, Wijnand was in die tijd ook niet stil blijven zitten. De jaren op het vwo was hij maagdelijk kuis gebleven maar bij het begin van zijn studie had hij zich voorgenomen om weer eens flink te genieten van seks. Hij had al vele malen iemand mee naar zijn kamer genomen en was zelf ook vaak te gast geweest bij iemand anders. De allereerste keer had hij zich meteen door een jongen laten neuken en het was hem uitstekend bevallen. De meeste keren was het gebleven bij een one-night-stand. Gedurende drie maanden in het afgelopen jaar had hij een kortstondige relatie gehad met David maar die was alleen gebaseerd geweest op seks. En hoe plezierig dat ook was, beiden hadden ze geweten dat dat geen echt goede basis was voor iets definitiefs.

Terug op zijn kamer nam hij voor die dag nog eenmaal zijn boeken ter hand om zich voor te bereiden op de afsluitende tentamens van dat tweede studiejaar. Tegen de tijd dat hij zijn neus uit de boeken haalde was het al een nieuwe dag geworden. Snel kroop hij in zijn bed. Voordat hij in slaap viel, speelde er nog een gedachte door zijn hoofd: hij zou thuis nou toch eindelijk eens moeten vertellen dat hij homo was.

De tentamens waren goed verlopen en toen Wijnand zijn kamer afsloot om de zomervakantie door te brengen bij zijn ouders thuis, had hij zich voorgenomen om het te vertellen en wel zo snel mogelijk. Niet nog eens weken ertegenaan hikken maar gewoon meteen de allereerste avond maar. Dan had hij het gehad. Niet dat hij bang was voor de reactie van zijn ouders en zusje maar toch, hij had het altijd al moeilijk gevonden om over zijn eigen gevoelens te praten. Alleen in de periode met Tim was dat goed gegaan. Maar ja toen was er ook iemand geweest die hem precies aanvoelde en dat was een groot voordeel gebleken.

De televisie stond uit. Zijn vader zat verstopt achter de krant en moeder had een breiwerkje (wintersokken midden in de zomer?) ter hand genomen. Sophie las het een of andere blad. “Ik wil graag eens met jullie praten,” begon Wijnand. De ogen werden ineens allemaal op hem gericht en ineens begon hij te twijfelen. Zou hij nou stoppen of toch maar doorgaan. Toen ze allen hun bezigheden hadden neergelegd ging hij verder. “Ik wil jullie al heel lang iets vertellen maar heb het nooit zo goed aangedurfd.” Hij keek de kring rond maar op de gezichten van zijn familieleden viel alleen maar nieuwsgierigheid te lezen. “In het begin was ik bang voor mijn eigen gevoelens en daarna bang dat jullie door mijn gevoelens in de problemen zouden kunnen komen. Je voor mij zouden gaan schamen of zo!” Vreselijk vreemd vond hij het om zich zelf zo te horen praten. Hij was niet zo’n prater. Veel meer degene die altijd naar jan en alleman luisterde. “Ik wil jullie gewoon zeggen,” ging hij in de versnelling, “dat ik homeseksuele gevoelens heb en seks heb met jongens!” Het hoge woord was eruit. Hij zat echter met een gigantisch rode kop in zijn stoel en zou het liefst door de grond willen zakken. Lange tijd bleef het doodstil. Een ieder keek voor zich uit.

“Waarom toch, Miep,” zo begon zijn vader, “denken kinderen, ook de onze dus, dat hun ouders altijd in een melkwegstelsel ver hier vandaan wonen.”

“Ik zou het niet weten, Ab.” Ze keek haar man aan en richtte toen haar blik op haar zoon. “Lieve, Wijnand. Je vader en ik weten al zeker vier jaar dat jij iets hebt met jongens. De details weten we natuurlijk niet en die hoeven we ook niet te weten maar toen Tim hier vier jaar geleden regelmatig kwam en jij ook heel vaak bij hem was, wisten wij genoeg. We merkten het gewoon aan je manier van doen. Je was anders geworden. Toen hij naar Amerika ging, zagen we jouw verdriet maar we respecteerden jouw besluit om dat verdriet in je eentje te verwerken. Jouw besluit om het ons nu te vertellen respecteren we ook. Wij hebben geen enkel recht om een keuze die jij bewust en in volle overtuiging maakt te oordelen of te veroordelen. Je bent ons kind en zult dat altijd blijven. Wij houden van jou, Wijnand!” Zijn moeder stond op en liep op hem toe. Ze trok hem aan zijn handen uit de stoel overeind, omhelsde en kuste hem op beide wangen. Zijn vader volgde en ook zijn zusje. Wijnand voelde zich van binnen gloeien. Dit was dus onvoorwaardelijke liefde. Prachtig om zoiets te mogen meemaken, jammer dat hij het niet veel eerder verteld had eigenlijk.

“En jongedame, om te laten weten dat ouders altijd alles weten voor jou de volgende vraag,” richtte Ab Brugsma zich tot zijn dochter. “Wanneer breng jij je nieuwe vriend mee naar huis? Wanneer mogen wij hem ontmoetten?” Sophie kreeg een kleur zo mogelijk nog roder dan Wijnand.

“Pap?!?!” Van verbijstering was ze opgesprongen van de bank waar ze zich nu weer op liet zakken. “Vind je morgenavond goed?”

Brugsma knikte. “En dan heb ik nu nog een mededeling. Rond de Kerstdagen gaan we met z’n allen een weekje naar Center Parcs en Sophie je vriend mag mee en Wijnand als jij tegen die tijd iemand op de kop getikt hebt, mag je die ook meenemen.”

“Heerlijk, Ab. Een echte verrassing,” zuchtte zijn vrouw. Het familietafereel was over en iedereen ging weer verder met zijn eigen bezigheden. Sophie liep naar haar kamer en Wijnand ging ook naar boven.

“Ken ik hem?” vroeg hij, nieuwsgierig naar de vriend van zijn zus.

“Ja, ik denk het wel.”

“Wie is het dan?”

“Afwachten, Wijnand. Je hebt mij ook nooit in vertrouwen genomen dus waarom zou ik het nou jou wel doen?”

Ze had gelijk en bovendien één dag wachten zou niet zo’n probleem zijn.

***

De volgende avond tegen achten werd er aan de deur gebeld. Wijnand wilde opstaan om open te doen maar de blik die zijn vader hem toezond was duidelijk genoeg. Hij bleef zitten. Sophie opende en toen zij de kamer binnenkwam, gevolgd door haar vriend schrok Wijnand zich een hoedje. Ja, hij kende de jongen inderdaad. Het was Geert! Geert was echter reuze vriendelijk en vond het hartstikke leuk dat hij Wijnand weer eens zag. Die avond praatte hij meer met Wijnand dan met zijn vriendin. Geert had zojuist zijn opleiding aan het conservatorium afgesloten en zou het komende schooljaar een aantal lessen gaan geven op middelbare scholen in de omgeving. Daarnaast trad hij nog steeds op met zijn band en gaf hij ook privé-lessen gitaar en zang. Gelukkig voor Sophie gingen ze tegen elven uit en had ze hem toch nog een gedeelte van de avond voor haar zelf. Tegen twee uur in de zondagochtend bracht Geert Sophie weer thuis. Sophie liep stilletjes naar boven en klopte aan op de deur van Wijnands kamer en ging naar binnen. “Ik zag nog een lichtje branden, je vindt het toch niet erg hè, dat ik nog even kom praten?”

“Nee, natuurlijk niet. Is gezellig.” Wijnand zette zijn kussen tegen de wand en ging rechtop zitten.

“En wat vind je van mijn kanjer?”

Hij glimlachte naar haar. Gedachten aan Tim en hun bespiegelingen over Wijnand stroomden door zijn hoofd. “Ja, hij is echt een kanjer,” verzekerde Wijnand haar. “Hij ziet er verrekte goed uit. Maar daarom heb je hem toch niet alleen gekozen toch?”

“Nee, natuurlijk niet, joh. Hij is veel meer dan alleen een knap stuk. En juist al die andere dingen in hem trekken me aan. Maar je moet toegeven dat hij knap is, of niet dan?”

Wijnand knikte. “Hebben jullie het al gedaan?”

“Wijnand! Zoiets vraag je toch niet aan je kleine zusje.”

“Waarom niet!”

Sophie lachte.

“Nou vertel!”

“Vind je dat ik er te jong voor ben?” vroeg ze haar grote broer.

“Het heeft niets met leeftijd te maken, Sophie. Als je er aan toe bent en je staat er zelf volledig achter dan ben je er niet te jong voor! Het moet je eigen keuze zijn! Dat is belangrijk.” Hij keek haar met een vraagteken op zijn gezicht aan omdat hij nog steeds geen antwoord had gekregen. “Is hij goed in bed?” vroeg hij aanhoudend.

“Ja, hij is erg goed. Heel lief en teder maar ook heel stoer en mannelijk.”

Wijnand kromp ineen en voelde hoe zijn onderlijf reageerde.

“Ik heb geen enkel vergelijkingsmateriaal omdat hij mijn eerste, en ik hoop enige, is maar hij kan er wat van.”

Wijnand werd zo het kon nog stijver. Dat vroeg straks om een gigantische ontlading. Het kon gewoon niet anders. Tijdenlang bleven ze praatten over Geert en toen Sophie eindelijk opstapte en hem alleen liet, gleden zijn handen onder het laken. Hij deed een condoom om zijn lul en begon zich af te rukken, zich voorstellende hoe hij onder die prachtige minnaar van zijn zus zou liggen en hoe diens keiharde, grote pik in en uit zijn kontgaatje gleed. Schokkend spoot hij zijn ballen leeg. Hij legde het condoom weg en viel heerlijk in slaap.


***

Het derde studiejaar was voor Wijnand aangebroken en hij nam zich voor om zijn studie zo snel als mogelijk was af te ronden. In overleg met zijn leraren stelde hij een studieplan op dat hem daarbij zou kunnen helpen. Eventjes geen vrolijk studentenleven meer maar er hard tegenaan. Aan Tim schreef hij een lange brief met onder andere de mededeling dat zijn zus verkering had met Geert. Vrijwel meteen kwam er een reactie terug waarin Tim zich, net als hij, afvroeg of de jongen goed in bed was. Wijnand moest hier vreselijk om lachen. Ze zaten nog steeds op hetzelfde spoor.

De weekenden dat Wijnand thuis was, trok hij heel veel met zijn zus maar vooral ook met Geert op. Als Geert moest optreden waren hij en Sophie altijd onder de toeschouwers en op zondagmiddag ging hij altijd naar de voetbalwedstrijden kijken die Geert moest spelen. Nadien bleef hij vaak lange tijd met hem in de kantine hangen. Tussen hen beiden ontwikkelde zich een hechte vriendschap. Soms kwam Geert ook wel eens door de week langs op zijn kamer en haalden ze samen herinneringen op of gingen ze stappen.

Tegen half december keek Wijnand met verlangen uit naar de week Center Parcs die zijn vader voor de familie had gereserveerd. Hij reed met zijn ouders daar op vrijdagmiddag naar toe en Sophie en Geert kwamen ’s avonds. Vader en moeder, niet echt ouderwets, hadden toch liever dan Geert niet bij hun dochter sliep die week en daarom namen de jongens de slaapkamer op de eerste verdieping. Toen ze na middernacht naar bed gingen, keek Wijnand toe hoe Geert zich uitkleedde en naakt in bed stappen. De twee eenpersoonsbedden stonden tegen elkaar geschoven. Wijnand kleedde zich ook uit, trok een short aan en stapte in bed. Hij knipte het licht uit en wenste Geert ‘welterusten’.

“Hé,” begon Geert te praten, “Sophie vertelde me dat jij homo bent. Is het waar?”

“Mij vertelde ze dat jij reuze goed in bed bent. Is dat waar?” Beiden moesten ze lachen. “Geintje, Geert! Ja, het klopt ik ben homo.”

“En ik durf van mezelf niet te zeggen dat ik goed in bed ben hoor! Maar, heb jij toen na Ameland nog iets gehad met Tim?”

“Ja, tot hij naar Amerika ging hebben we samen een heel leuke tijd gehad.”

“Ik heb me altijd afgevraagd hoe het zou zijn om met een jongen seks te hebben,” verzuchtte Geert in het donker.

“JIJ?” vroeg Wijnand, grote verbazing in zijn stem leggend.

“Ja, ik. Is dat zo vreemd?”

“Ja, natuurlijk man! Alle meiden liepen je altijd achterna!”

“Ja, maar dat wil toch niet zeggen dat ik in alle meiden geïnteresseerd was. Ik had wel de reputatie maar heb ze heus niet allemaal gehad hoor. Zo ben ik niet!”

“Maar waarom dan geïnteresseerd in seks met jongens?”

“Gewoon nieuwsgierigheid, denk ik.”

Wijnand dacht na over hetgeen hij gehoord had en kon het amper geloven.

“Zeg, Wijnand?”

“Ja?”

“Zou ik jou bijvoorbeeld eens een keer mogen pijpen?”

Wijnand schrok zich het apezuur en schoot rechtop in bed. “Wat?”

“Ja, zeg, ik spreek toch geen Frans!” lachte Geert. “Of ben je echt ontsteld door mijn vraag?”

“Nou, ja, eigenlijk wel. Best wel geschrokken!”

“Je hoeft niet meteen te beslissen hoor, maar het lijkt me gewoon leuk om eens te weten hoe zoiets is. Sophie is prima in bed hoor en ik kom heus niets te kort maar een keer een jongen pijpen, lijkt me gewoon te gek.” Het werd stil en bleef lange tijd stil tussen hen beiden. “Wil je er alsjeblieft over denken?”

“Oké, ik zal er over nadenken maar reken nergens op hoor. Het idee staat me best wel een beetje tegen eigenlijk.”

“Waarom?”

“Je bent de vriend van mijn zus, man!”

“Het is maar voor één keertje hoor! Verder wil ik niets van je!”

“Prima. Ik zal er over nadenken.”

De sfeer was prima die week. Ze deden veel spelletjes met elkaar en bezochten ook ontzettend vaak het zwembad. Na het gesprek van die eerste nacht had Wijnand er vreselijke moeite mee om zijn ogen van Geert af te houden. De jongen zag er dan ook werkelijk schitterend uit in zijn kleine, zwarte, strakke zwembroek en stiekem vroeg hij zich af hoe het zou zijn om diens lul in zijn mond te hebben. Op woensdagavond moest Sophie terug naar huis voor de verjaardag van een vriendin en vader en moeder gingen met haar mee. Ze zouden de volgende ochtend weer terugkomen. Natuurlijk had Geert voorgesteld om haar heen en terug te rijden maar Sophie had het een beter idee gevonden dat haar ouders haar zouden rijden. Zo zou het ook gezelliger voor Wijnand zijn. Zo kwam het dat de jongens die avond geheel alleen in het huisje waren. Na het avondeten hadden ze eerst nog een tijd gezwommen in het zwembad. Tegen sluitingstijd waren ze teruggegaan naar hun cottage. Terwijl Geert de open haard had opgestookt had Wijnand een douche genomen. Gekleed in een short was hij teruggekomen en had zich met een leesboek voor het haardvuur op de grond gelegd. Het luide galmen van Geert onder de douche stoorde hem in eerste instantie vreselijk en daarom draaide hij zich geërgerd op zijn buik en drukte hij zijn handen tegen zijn oren. De vuur brandde lekker en verspreidde een gezellige warmte. Wijnand was zo in gedachten bij het verhaal dat hij las dat hij niet hoorde dat Geert teruggekomen was. Toen hij een hand over zijn achterste voelde glijden, schrok hij op. “Hé! Wat doe je, man!” Hij draaide zich om en zag dat Geert bij hem was gaan zitten op de grond.

“Heb jij nog nagedacht over mijn vraag?”

Wijnand ging ook zitten en keek Geert in zijn helblauwe ogen. “Ja, en ik denk dat we het maar eens moeten doen maar wel onder twee voorwaarden!”

“En die zijn?”

“Dat ik jou ook mag pijpen en dat het echt eenmalig is.”

Geert knikte instemmend.

“Wil jij beginnen?” vroeg Geert. “Want ik weet niet wat ik moet doen!”

“Niets natuurlijk, ik doe het werk!” Geert strekte zich uit op de grond. Wijnand kroop naar hem toe en maakte zijn badjas open. Voor de allereerste keer kon hij nu een rustige blik werpen op het kruis van Geert. Wow, de jongen had werkelijk goed spul in huis. Hij was lekker behaard van onderen en zijn kloten zaten in een strak gespannen zak. Zijn ding was al aardig stijf. Voorzichtig legde hij een hand tegen het lid aan en begon het langzaam te strelen. Onder de strelingen werd Geerts pik groter en groter. Met verbazing keek Wijnand toe. “Wat een kanjer heb je, man! Hoe groot is hij?”

“Vijfentwintig,” antwoordde Geert.

“Wauw! Geen wonder dat Sophie niets over je te klagen heeft,” lachte Wijnand. Hij trok het voorvel naar achteren en zag dat er al wat druppels uit het pisspleetje kwamen. “Je bent al aardig opgewonden, hè?”

Geert knikte.

Wijnand wreef het voorvocht met zijn duim over de eikel en hoorde Geert zachtjes kreunen. “Niet te snel komen hoor?”

“Wees maar niet bang, jongen, zo snel kom ik niet en bovendien kan ik wel vaker dan een keer spuiten hoor!”

Wijnand zette zich over het lijf van Geert heen met zijn gezicht naar zijn kruis en zijn billen naar zijn gezicht. Hij boog zich over de staander heen en likte de natte eikel schoon. Met het puntje van zijn tong speelde hij om de eikelrand heen. Hij hoorde Geert opnieuw zuchten. Wijnand keek naar hem op en zag dat hij zijn ogen gesloten had. “Doe ik het net zo goed als mijn zusje?”

“Ja, heel goed!”

Wijnand plaatse zijn lippen rond de penistop en liet hem in zijn mond naar binnen glijden.

Een woeste kreet ontsnapte aan Geerts lippen.

Wijnand stopte. “Gaat het goed?”

“Ja, man, het is heerlijk! Ga door!”

Wijnand ging verder en nam de eikel opnieuw in zijn mond. Zijn tong draaide rond de top en langzaam liet hij zich over de lul heen zakken. Het geval verdween verder en verder in zijn mond. Wijnand had wel vaker grote pikken gezogen maar zo groot als deze had hij hem nog nooit gehad. Voor hem was het uitproberen of hij deze wel helemaal naar binnen zou kunnen krijgen. De top bereikte zijn keelgat en nog steeds ging het goed. Wonderwel slaagde hij erin om hem helemaal naar binnen te zuigen.

Geert kreunde diep en riep: “Ik ga komen, ik moet spuiten!”

Hij wilde zich terugtrekken maar Wijnand hield zich stevig aan zijn heupen vast. Hij liet de harde erectie iets terugzakken en ving Geerts zaad op in zijn mond.

“Ohhhhhhhhhhhh,” brulde de vriend van zijn zus. Nog een paar harde kreten volgden.

Wijnand slikte het zaad door en voelde de handen van Geert over zijn billen strelen. “Nee! Nee!” zei Wijnand bestraffen “Daar hebben we het niet over gehad! En speels tikte hij Geert over zijn vingers.

“Maar homo’s vinden dat toch fijn?”

“Ja, hoor maar wij hebben andere afspraken. Was het trouwens lekker?” Eigenlijk had hij het niet hoeven vragen want de gelukzalige glimlach om de lippen van Geert was teken genoeg.

“Ja, ventje. Het was heerlijk. Je hebt me een heerlijk hoogtepunt bezorgd. Vooral dat ik in je klaar mocht komen vond ik heerlijk. Sophie wil dat niet hebben!”

Wijnand lachte naar hem.

“Maar nu wil ik voor het eerst in mijn leven aan een pik zuigen. Kleed je uit!”

Wijnand stond op en trok zijn short naar beneden en stapte eruit. “Zo goed, meneer?”

Geert kroop op zijn knieën dichterbij en bekeek Wijnands zaakje eerst eens goed. “Niet slecht, Brugsma!”

“Dank je. Ik heb niet zoveel in huis als jij maar het functioneert goed.”

Geert nam Wijnands nog slappe lid meteen in zijn mond en begon er aan te zuigen. Snel groeide het uit tot de volle lengte van zo’n achttien centimeter en kreeg Geert er moeite mee.

“Rustig, Meijer, je hoeft hem niet op te eten.”

Geert kokhalsde een paar keer en liet hem toen uit zijn mond schieten. “Ik kan er niets van,” zei hij ontmoedigd.

“Je moet het rustig aan doen. Je wilt teveel in een keer. Probeer het nog maar eens. Neem eerst alleen mijn eikel in je mond en speel er wat met je tong omheen. Daarna kun je hem langzaam naar binnen zuigen en het hoeft niet helemaal voor de eerste keer.”

“We hadden toch maar een keer?”

“Oh ja, sorry. Maar je begrijpt wel wat ik bedoel, denk ik!”

Geert probeerde het opnieuw en nu ging het een stuk beter.

Wijnand speelde met zijn handen in de blonde krullenbos van Geert en voelde zich geweldig. Wie had ooit kunnen denken, dat hij hier met Geert aan het geilen zou zijn. Hij raakte vreselijk opgewonden en kwam veel te vroeg voor zijn doen klaar. Hij duwde Geert naar achteren. De eerste straal raakte de jongen op zijn gezicht terwijl de rest op de lagere gedeelten van zijn lijf belandde. Met trillende benen stond Wijnand daar te wachten totdat het laatste zaad verschoten zou zijn. “Ik ga me nog even douchen,” zei hij met trillende stem. Wijnand voelde zich geweldig. Het leek of er maar geen eind aan dit hoogtepunt zou komen. Onder de warme stralen boog hij voorover en duwde zijn wijsvinger diep bij zich zelf naar binnen. Hij kreunde keihard. Wauw, kon dit de pik van Geert maar zijn. Toen kwam ineens de kater. Het was voorbij, over en uit. Met de ijskoude stralen van de douche die hij over zich heen liet komen, bracht hij zichzelf weer terug naar de realiteit. Het uitstapje naar het paradijs was maar voor even geweest. Hij stapte onder de douche vandaan en begon zich af te drogen. Er werd op de deur geklopt. Wijnand maakte het slot open.

“Vind je het goed dat ik mijn tanden kom poetsen?”

Wijnand knikte. Toen Geert klaar was, poetste hij zelf zijn tanden. Hij liep naar boven en stapte in bed. Geert lag er reeds.

“Hé, lieve Wijnand. Ik wil je hartelijk bedanken voor wat je voor me hebt gedaan en als ik ooit iets voor je terug kan doen, moet je het me zeggen. Oké?”

Oh, wat had hij graag willen zeggen dat Geert hem de hele nacht moest neuken. Dat Geert moest laten zien hoe goed hij in bed was. “Ja, blijf alsjeblieft mijn zusje trouw en maak haar gelukkig.” Wijnand draaide zich op zijn zij van hem af en snikte inwendig. Verdomme. Hoe had hij het zover kunnen laten komen. Geert was van Sophie en niet van hem!

***

Met het begin van het nieuwe kalenderjaar stortte Wijnand zich weer op zijn studie. Vaak bedacht hij smoezen om maar niet met Geert te hoeven optrekken. Hij voelde zich doodongelukkig. Een brief van Tim, waarin hij schreef dat hij een vriendje gevonden had, maakte het er nog beroerder op. De jaren gingen voorbij en de vriendschap tussen Wijnand en zijn aanstaande zwager stond op een erg laag pitje. In het laatste jaar van zijn algemene studie brachten Sophie en Geert de mededeling thuis dat ze zouden gaan trouwen. Wijnand was dolgelukkig voor hen.

De vrijgezellenavond was een kroegentocht met nog een aantal vrienden van Geert. Sophie had Wijnand vriendelijk doch dringend verzocht een beetje een oogje op haar aanstaande te houden: “Let er alsjeblieft een beetje op dat hij niet te veel drinkt. Hij moet morgen nog rechtop kunnen staan en ‘JA’ kunnen zeggen!” Wijnand had de opdracht aanvaard. Sophie zou de nacht doorbrengen bij haar ouders omdat ze vanuit huis zou trouwen. De kroegentocht was gezellig en zoals altijd bij dat soort gelegenheden werd er veel gedronken. Wijnand had er na een paar pilsjes echter al genoeg van. Hij schakelde over op wat sap en slaagde er zo in als een van de weinigen nuchter te blijven. Tegen drie uur in de ochtend regelde hij voor alle feestgangers het vervoer en bond hij zelf Geert in de veiligheidsriemen van zijn auto en reed hem naar huis. Bij het huis van Geert en Sophie gekomen transporteerde hij hem rechtstreeks naar bed. Hij liet hem er op neervallen en begon hem uit te kleden. Hij ontknoopte de veters van zijn schoenen en trok die uit. Daarna de sokken. Hij knoopte het overhemd los en trok die uit waarna hij zijn riem en broeksknoop losmaakte. Hij trok de rits van de gulp naar beneden en bewoog toen de broek langzaam en voorzichtig naar beneden. Toen hij hem daar zo in zijn slip had liggen, kreeg hij even de aandrang om hem volledig naakt te willen zien. Hij sprak zichzelf vermanend toe legde het dekbed over hem heen en liep de kamer uit.

“Zeg, Wijnand, waarom maken we er niet echt een vrijgezellenavond van en kom je niet gezellig bij mij slapen?” hoorde hij opeens.

Wijnand draaide zich bij de deur om. “Je bent dus niet zo dronken als je deed voorkomen.”

“Nee. Ik wilde gewoon eens zien of jij de verleiding kon weerstaan. Verdomme, man! We zijn vrienden maar de laatste paar jaar laat je me gewoon stikken! Zie ik je haast nooit meer! Waarom? Ben je bang dat je verliefd op me wordt?”

Wijnand liep terug naar het bed. Hij zette zich op de rand neer. “Ja. Een beetje wel, Geert. Toen in Center Parcs zijn we denk ik te ver gegaan. Het heeft mij in elk geval geen goed gedaan.”

“Mij wel, Wijnand. Hij trok Wijnand naar zich toe en liet zijn handen over zijn rug glijden.

Wijnand rukte zich los.

“Wat kan er nou mis zijn met die ene keer dat ik jou uit pure nieuwsgierigheid heb gepijpt?”

“Van alles, Geert! Je bent van Sophie en niet van mij!”

“Je hoeft ook niet van mij te zijn, jongen. Je hebt alleen maar mijn nieuwsgierigheid bevredigd meer niet. Dat heb ik je toen ook al gezegd toch!”

“Jawel, maar waarom wou je dan nu kijken of ik de verleiding kon weerstaan?”

“Omdat ik graag nog een keer iets met je wil doen.”

Wijnand legde de blik in Geerts ogen uit als een ondeugende blik. Hij wist niet precies wat Geert bedoelde maar wel dat hij zou bezwijken.

“Ik zou heel graag willen dat je mij deze nacht neukt. Ik hoef jou niet te neuken maar doe het alsjeblieft bij mij.”

Wijnand bleef lang voor zich uit staren. Hij wist dat zijn verstand het zou verliezen van zijn verlangen. Hij stond op en begon zich uit te kleden. Naakt vleide hij zich tegen Geert aan. Hun handen gleden over elkaars lichamen en bevoelden elkaar waar maar mogelijk. “Jij eerst,” verzuchtte Wijnand. “Ik wil dat je mij eerst naait.”

“Zeker weten?”

Wijnand knikte. Eindelijk zou hij ervaren waar Tim en hij zo vaak over gemijmerd hadden. Eindelijk zou hij weten hoe die paal van Geert voelde. Weten of het in het echt nog beter was dan in zijn dromen.

Geert pakte een condoom en trok die over zijn penis in erectie heen.

Wijnand legde zijn benen tegen zijn schouders aan en voelde hoe Geerts dikke eikel tegen zijn gaatje duwde. Even was er pijn maar toen begon de paal van Geert langzaam bij hem naar binnen te glijden. Alle dromen erover vielen in het niet bij hetgeen nu echt gebeurde. Het paradijs had haar poorten weer voor hem geopend. Genot en geluk dat waren de dingen die hij voelde. Geert was inderdaad goed en nam hem zoals hij nog nooit genomen was. Hij bracht zijn pik langzaam en uiterst behoedzaam naar binnen en toen hij er helemaal in zat, begon hij hem vol overgave te neuken. Zeker twintig minuten achtereen pompte hij zijn lat in en uit Wijnands gaatje. Vol vuur en passie bracht hij zichzelf en Wijnand naar een hoogtepunt. Ze putten elkaar zo uit dat ze er die nacht niet meer toe kwamen om het ook nog andersom te doen.

De volgende ochtend werden ze in elkaars armen wakker. “Wauw,” heb jij net zo lekker geslapen als ik,” wilde Geert weten.

Wijnand glimlachte naar hem. “Kom op, jongen! Je wilde mij toch je kontje geven?” commandeerde hij zijn aankomende zwager. Hij instrueerde Geert op zijn handen en knieën en begon zijn lichtbehaarde billen te strelen. Geert kreunde. Wijnand liet zijn vingers door de harige (zoals hij en Tim gedacht hadden) spleet glijden en bracht er toen zijn tong in. Met lange halen begon hij hem te likken. Geert kreunde van plezier. “Dit heeft mijn zusje vast nog nooit bij je gedaan.”

“Nee, nog nooit!” gilde Geert.

Toen hij de reet en het gaatje lekker nat had gemaakt, verkende Wijnand eerst met één en toen met twee vingers Geerts hol. Uiteindelijk zette hij zijn pik tegen diens aars en duwde hem voorzichtig naar binnen. Wijnand deed zijn uiterste best om zijn vriend te plezieren alhoewel hij zich zelf niet zo’n beste neuker vond. Geert genoot echter ten volle en gilde alles bij elkaar. Hij spoot als een fontein lang voordat Wijnand zich in het condoom in hem leegspoot. Lang bleven ze dicht tegen elkaar aan liggen. “Is je nieuwsgierigheid nu ten volle bevredigd, meneer?” vroeg Wijnand.

“Ja, Wijnand, maar ik hoop dat ik dit keer je vriendschap niet weer verspeeld heb. Blijf alsjeblieft mijn vriend.”

“Ja, dat zal ik doen, Geert. Maar beloof me dat je me nooit weer dit soort dingen laat doen.”

“Ik weet het niet, Wijnand. Ik zou het vreselijk graag willen beloven maar vraag niet te veel van me.”

“Maak ik elk geval Sophie niet ongelukkig alsjeblieft.”

“Daarvoor zal ik waken, dat beloof ik je.”

Lucky Eye
Berichten: 88
Geregistreerd: zaterdag 07 februari 2015 15:42
Woonplaats: Zwolle
Ontvangen Bedankjes: 101 keer
Bericht Re: SPOREN VAN LIEFDE door Lucky Eye » dinsdag 15 december 2015 19:32

Hoofdstuk 3

De nieuwe groepsartsenpraktijk in het dorp zou feestelijk worden geopend. De huisartsen in de omgeving hadden aan het begin van het kalenderjaar een nieuw, modern en van alle faciliteiten voorziene praktijk betrokken en er was ook een nieuwe arts aangetrokken. Reden genoeg dus om een feest te organiseren.

Jan Vogelzang was als een van de lokaal actieve figuren in de plaatselijke politiek onder de genodigden en stond ergens vooraan in de rij van toeschouwers toen de burgemeester het lint mocht doorknippen. Jan vond het belangrijk dat het plattelandsleven met deze nieuwe praktijk weer een nieuwe injectie had gekregen. De school voor vbo-mavo-havo waar hij werkte, hield al jaren het hoofd boven het water in de concurrentiestrijd met de grote scholengemeenschappen in de grote steden in de buurt en wist de laatste jaren zelfs leerlingen uit die steden aan te trekken. Vol trost keek Jan toe toen na diverse toespraakjes de nieuwe arts werd voorgesteld. Wijnand Brugsma was na jaren van studie teruggekeerd in het dorp en was nu officieel de vijfde huisarts van de groepspraktijk geworden. Na de receptie wachtte Jan geduldig af tot hij het zijn tijd achtte om zijn oud-leerling te feliciteren. “Geweldig, Wijnand. Ik had het je ooit gezegd maar toen ik hoorde dat je echt terug zou komen, was dat toch wel een verrassing voor mij. Ik ben heel blij dat je het team hier bent komen versterken.”

“Ja, meneer, ik ook.”

“Zeg, je moet nou wel eens ophouden met steeds meneer tegen me te zeggen hoor. Ik ben een van je patiënten en je mag mij nu rustig bij mijn voornaam gaan noemen.”

“Oké, meneer. Euh, sorry.”

Jan lachte. Hij wist uit ervaring met vele andere oud-leerlingen dat het heel lang zou gaan duren voordat het Wijnand zou lukken om dat ‘gemeneer’ achter zich te laten.

Wijnand keek trots om zich heen in zijn nieuwe praktijkruimte. Hier zou hij een aantal dagen per week zijn werk doen. Een klap op zijn schouder deed hem omdraaien.

“En, ben je gelukkig,” vroeg zijn zwager hem.

Hij schudde de hand die hem toegestoken werd en beantwoordde de vraag met een duidelijk ‘ja’. Geert, de man met wie zijn zusje Sophie nu twee jaar geleden getrouwd was en die een vriend van hem was, bleef een tijdje met hem praten maar al snel kwamen er anderen langs die ook om aandacht vragen.

“Ik zie je nog wel een keer,” zei Geert en hij verdween.

Pas tegen achten die avond sloten de vijf artsen de deuren van hun nieuwe praktijk en haalden ze opgelucht adem. De oudste, Lex Boeremans, haalde een fles champagne te voorschijn en schonk hen allen een glas in. Hij bracht een toost uit en gezamenlijk werd daar op geklonken en gedronken.

Tegen tien uur kwam Wijnand aan bij het huis aan de bosrand dat hij sinds kort het zijne mocht noemen. Hij liet de auto op de oprit staan en bleef vol bewondering even staan kijken. Een prachthuis waar hij al jaren heimelijk verliefd op was geweest. En nu was het hem gelukt om een van zijn dromen werkelijkheid te doen worden. Van binnen was het pand een bouwval geweest maar nadat een aannemer er een paar maanden werk ingestoken had, was het modern en geriefelijk te noemen. Ja, zelfs zeer luxe. Het huis had een binnenbad op de kelderverdieping en ook nog een zwembad in de tuin. Ja, Wijnand had het er goed voorstaan. Hij stak de sleutel in het slot van de deur en liep naar binnen. Het licht in de hal werkte waarschijnlijk niet want hoe hij ook op de schakelaar drukte er ging geen licht op. Op zijn tast vond hij de deur van de woonkamer. Meteen toen hij de deur opende werd hij overvallen door het licht, het lawaai en de confetti. Familie, vrienden en kennissen hadden een surpriseparty voor hem georganiseerd. Wijnand had gehoopt om na de festiviteiten en de drukte van die dag rustig in zijn bed te kunnen kruipen maar dat werd dus een illusie. Tot in de vroege ochtenduren duurde het feest. Om drie uur in de ochtend stonden Sophie, Geert en Wijnand aan de afwas. Zijn zus en zwager hadden hem niet alleen willen laten met de rotzooi en nadat ze alles uit de kamer hadden gehaald stonden ze nu gedrieën de vaat te doen.

“Was je echt verrast?” vroeg Sophie aan haar broer.

“Ja, wat dacht jij dan! Ik had het idee om lekker in bed te kruipen en word daar overvallen door een huis vol visite!”

“Je keek wel verrast in elk geval,” lachte Geert. “Je had je eigen gezicht eens moeten zien man!” Gedrieën barstten ze in lachen uit.

Drie kwartier later liet Wijnand zijn zus en haar man uit. Vermoeid strompelde hij de trap op naar boven en liet zich volledig gekleed op het bed vallen. Hij kon geen pap meer zeggen en viel meteen in slaap.

***

Twee maanden later was Wijnand verrast toen hij Sophie de spreekkamer binnen zag komen. “Hé, hallo. Jij hier?”

“Ja, ik heb een dokter nodig, dus!” Ze glimlachte naar hem en nam tegenover hem plaats.

“Je had toch ook wel even gewoon thuis bij me langs kunnen komen of mij vragen bij jou langs te komen?”

“Nee, zo werkt dat niet, Wijnand. Het is prima bedoeld, ik weet het, maar anders loop jij je vergoedingen van de verzekering mis en ik betaal al die premie niet voor niets. Ik zie het zo: het is voor een goed doel dat ik nu eens op je spreekuur langskom.”

“Nou vertel het dan maar wat kan ik als dokter voor je betekenen.”

“Geert en ik willen graag kinderen en al ruim een jaar doen we het zonder de pil en condooms maar het wil nog steeds niet lukken!”

Wijnand bromde wat in zijn hand waarvan hij de palm onder zijn kin hield en begon met zijn vragenlijstje die hij iets vrijer kon interpreteren nu het om zijn eigen zus ging. “Hebben jullie regelmatig seks?”

“Ja.”

“Hoe vaak ongeveer per week?”

“Bijna elke dag.”

“En hoe vaak is dat uhhh … “ Bij andere patiënten had hij niet veel moeite met de vragen maar bij zijn eigen zus toch wel, bleek nu.

“Penis in vagina contact bedoel je?”

Wijnand knikte.

“Geert komt dan zeker twee keer in me klaar dan.”

Wauw, Wijnand zuchtte.

“Maar soms ook veel vaker hoor. Ik heb je heel lang geleden toch al eens verteld dat hij goed in bed was en daar is nog geen negatieve verandering in gekomen. Dus ik denk dat het daaraan niet kan liggen.”

“Nee, dat denk ik ook niet.” Wijnand was blij dat hij van onderwerp kon veranderen. “Maar, als je nou werkelijk wilt laten onderzoeken waar het aan ligt, moet ik je doorsturen naar een specialist. En, ik weet dat die onderzoeken heel vervelend kunnen zijn voor jullie beiden. Dus, als je niet echt haast hebt met een verwekken van een kind, dan zou ik je willen aanraden om het toch nog eventjes aan te zien. Vind je het goed dat we afspreken om een half jaartje te wachten. Als er dan nog niets loos is, stuur ik jou en Geert door. Oké?”

“Lijkt me een goede afspraak, Wijnand!”

Wijnand wilde gaan staan om haar een hand te geven maar Sophie bleef zitten. “Is er nog iets?”

“Ja, maar dit is eigenlijk wel van meer persoonlijke aard.”

“Nou, kom maar op! Je hebt toch al betaald voor het consult dus.”

“De laatste tijd vind ik dat Geert zich zo anders gedraagt en ik vroeg me af of het jou ook is opgevallen. Jullie trekken als vrienden veel samen op en … “

“Bedoel je dat hij veranderd is?”

“Ja. Hij is stiller en soms lijkt het of hij met zijn gedachten helemaal van de wereld is. Zelfs als we soms seks hebben, lijkt het alsof hij er niet helemaal bij is. Nu kan het natuurlijk komen dat het komt omdat hij vanaf het begin van dit jaar gestopt is met zijn band en dat hij daar wat wroeging, of spijt, of hoe je het ook maar noemen wilt over heeft. Maar … “

“Ja, wat maar?”

“Ik weet het gewoon niet. Soms wordt hij midden in de nacht schreeuwend wakker en dan baadt hij in het zweet. Moet hij echt douchen en ik het bed verschonen en dat erbij maakt het dat ik toch behoorlijk ongerust ben.”

“Ja, dat kan ik me voorstellen. Heb je hem ernaar gevraagd?”

“Ja natuurlijk wel. Maar hij zegt dat er niets is. En daarmee is de kous voor hem af. Hij kan soms zo kort zijn.”

Wijnand zag de bezorgde blik op haar gezicht en vroeg zich af wat er nog zou gaan komen.

“En nou zou ik jou willen vragen of jij niet eens voorzichtig hem zou kunnen polsen om te kijken of er echt niet iets is.”

“Het ligt natuurlijk wel gevoelig als ik me ermee ga bemoeien.” Even bleven ze elkaar over het bureau heen aankijken. “Maar, ik zal het doen. Niet meteen. En verwacht geen wonderen van me. Ik moet een goed moment hebben voor zoiets.”

“Dank je, Wijnand. Je bent een bovenstebeste vriend!” Ze stond op, schudde hem plechtig de hand en met een ‘doei’ verliet ze de spreekkamer.

Voordat Wijnand op de zoemer drukte voor de volgende patiënt wachtte hij toch nog eventjes. Zou er echt iets ernstigs met Geert zijn? Ook hij raakte nu bezorgd.

***

Elk weekend probeerde Wijnand wat te werken in zijn tuin omdat dat het enige onderdeel van zijn onderkomen was dat nog niet op orde was. Het was gewoon een grote puinzooi. De vorige bewoners hadden er jaren niets aan gedaan en dat was te merken. Het viel echter niet mee. Regelmatig speelde het weer hem parten en hij was nou zelf ook niet zo handig. Op eerste Paasdag was hij bij zijn ouders op visite en Sophie en Geert waren er ook. Sophie vertelde dat ze in de meivakantie met vriendinnen een week naar Parijs zou gaan. Toen het gesprek op de tuin van Wijnand kwam, bood Geert aan dat hij die vakantieweek hem zou helpen met de tuin. Wijnand vond het een prima idee. “Maar,” zo zei hij, “jij moet de opdrachten geven hoor ik voer ze wel uit. Alles wat je zegt zal ik doen. Ik kan wel aanpakken maar heb geen idee waar ik moet beginnen.” Hij merkte de frons op Geerts gezicht en de glimlach rond diens lippen niet op.

“En als Geert dan die week bij jou kan blijven logeren, weet ik in elk geval zeker dat hij elke dag een fatsoenlijke maaltijd krijgt,” gaf Sopie als aanvulling. “Want als ik niet thuis ben, zorgt hij niet goed voor zichzelf. Koken kan hij nog steeds niet.” De hele familie viel over Geert heen en hij kreeg het zwaar te verduren.

Die maandagochtend in de meivakantie was Wijnand al op tijd wakker geworden. Het was zo te zien mooi weer en hij kleedde zich in een korte broek en T-shirt. Hij rende vrolijk fluitend de trap af, ontbeet en begon toen alvast wat in de tuin te rotzooien, anders wilde en kon hij het niet noemen. Hij had ideeën genoeg maar wist niet hoe hij die ooit in zijn eentje ten uitvoer zou kunnen brengen en daarom was hij ook dolblij dat Geert hem deze week kwam helpen. Tegen tienen kwam Geert op de fiets aangereden.

“Goedemorgen!” riep hij vrolijk.

Wijnand liet waar hij mee bezig was liggen en begroette zijn zwager. “Koffie of wil je liever je eerst flink in het zweet werken.”

“Nee, doe mij eerst die koffie maar. Ons in het zweet werken kunnen we nog genoeg deze week. Ik heb de weersverwachting gezien en bovendien weet ik hoe jouw tuin eruit ziet!”

Wijnand haalde twee mokken met koffie en zette die op de tuintafel tussen hen in. Geert zat nooit verlegen om een praatje en ook nu vulde hij de gehele tijd met gepraat over van alles en nog wat.

Wijnand, zoals altijd, luisterde meer dan hij praatte. Dat paste bij hem en zo was het goed. Voordat ze begonnen te werken, liet Wijnand Geert eerst zijn slaapkamer zien voor deze week. Geert smeet zijn tas met spullen op het bed neer en terwijl Wijnand naar beneden liep, kleedde hij zich om in zijn werkplunje. Toen hij zich weer in de tuin meldde, keek Wijnand zijn ogen uit. Zijn zwager was gekleed in slechts een korte tuinbroek, je weet wel zo’n ding met van die banden over de schouders. Zijn bovenlijf was verder bloot en ook de pijpen van zijn broek waren erg kort. Wijnand had altijd al interesse in jongens gehad en ook zijn zwager ontkwam niet aan die aandacht. Wijnand floot naar hem en zei: “Dat ziet er goed uit, meneer Meijer!”

“Dank u wel, meneer Brugsma, maar ik kom hier om te werken hoor!”

Wijnand lachte.

Geert gaf gerichte opdrachten en Wijnand en hij gingen aan de slag. Er werd die eerste uren heel wat werk verzet. Er was dan ook gewoon ontzettend veel puin te ruimen.

Tegen tweeën blies Wijnand af voor de schaft. “Eerst wat eten hoor, anders val ik straks nog van mijn graat,” zei hij.

Geert liep kwiek achter hem aan naar het terras en zei dat hij de boterhammen wel zou smeren.

Wijnand liet zich vermoeid in een stoel vallen. Verdorie! Dat was hij toch niet gewend! Toen Geert terugkwam, zat hij zowat te slapen.

“Moe geworden?” vroeg Geert.

“Ja, het valt me best wel tegen.”

“We moeten ook niet overdrijven. Straks nog een paar uurtjes en dan moeten we echt kappen. We hebben nog vier hele dagen na deze en het lukt ons vast wel.”

Ze aten hun brood op en dronken wat. Daarna gingen ze weer in de benen. Wijnand nam zich voor om wat rustiger aan te doen en hij merkte dat Geert hem ook meer zijn eigen gang liet gaan. Zo zou hij het wel tot het eind van de middag kunnen volhouden. Tussendoor dronken ze nog wat en tegen vijf uur zei Geert dat het genoeg was geweest. Hij ging aan de rand van het zwembad in het gras zitten en overkeek hetgeen ze verricht hadden. Wijnand ging naast hem zitten. “Hebben we toch mooi gedaan of niet dan,” zei hij terwijl hij een arm om Wijnand heensloeg.

“Inderdaad,” zei Wijnand, “We zijn best een flink stuk gevorderd al!” Zo bleven ze daar een tijdje zitten. “Zeg Geert, mag ik je wat persoonlijks vragen?” Geert keek hem verbaasd aan.

“Ga je gang!”

Wijnand schraapte zijn keel en begon te vertellen over het bezoek dat Sophie aan hem gebracht had in de praktijk.

“En nou wil jij graag weten of er iets bijzonders is?” vroeg Geert uiteindelijk.

“Ja,” luidde het antwoord van Wijnand. “Als er iets is, zou ik het graag willen weten omdat Sophie en ik ons best een beetje ongerust over je maken.”

Geert lachte en keek hem recht in Wijnands groene ogen. Zijn hand lag nog steeds om diens schouders. “En jij hebt niet kunnen raden wat het zou kunnen zijn?”

Wijnand schudde zijn hoofd.

“Echt niet?”

“Nee, echt niet!”

“Wijnand er is maar een probleem met mij en dat is dat ik naast seks met Sophie ook graag seks met jongens wil.”

Wijnand sperde zijn ogen wijd open. “Was die nieuwsgierigheid die je mij voorhield dan meer da… “

“Ja. Ik ben verliefd op jou geworden, Wijnand. Ik houd van je en wil seks met je hebben. Niet voor zomaar af en toe een keertje maar voor geregeld. Ik houd van je Wijnand!”

“Maar, dat kan niet Geert. Je bent van Sophie. Van mijn zus. Het is onmogelijk dat je verliefd op me bent.”

“Maar toch is het zo Wijnand! Ik wil … “

Wijnand schudde de arm van zijn schouder en sprong op. “Het kan niet, Geert! Ze wil een gezin met je stichtten man en daar hoor ik niet bij! Zet het uit je hoofd!”

“Denk je dat ik dat niet geprobeerd heb!” Geert ging staan en sprak op besliste toon met hem. “Al vanaf dat ik twaalf of zo ben heb ik gevoelens voor jongens gehad. Je zult dat wel herkennen. Maar steeds heb ik die onderdrukt omdat het niet goed was, omdat het slecht was, omdat het niet hoorde. Een jongen hoorde niet iets voor een andere jongen te voelen. Ik deed het met meisjes. Ik was stoer en sterk en een echte man …” Hij streek door zijn blonde krullen. “Maar toch steeds weer was er dat gevoel … dat verlangen naar een jongen.” Wijnand zette zich weer neer in het gras en ook Geert ging weer zitten. “Ik ontmoette je zus en dacht dat alles vanzelf wel zou verdwijnen. We hebben zo vaak seks met elkaar, man, dat ik echt helemaal niets tekort kom. Ze is geweldig en heeft net zo vaak zin als ik. Soms komen we een nacht helemaal niet toe aan slapen. Beminnen we elkaar bijna continue.”

Wijnand smolt ineen bij de gedachte hieraan. Zoiets kende hij nog niet. Zoiets wilde hij zo graag leren kennen.

“Dus dacht ik dat het verlangen naar een jongen wel over zou gaan. Nee dus! Ik kwam bij jullie thuis en ontmoette jou. Niet dat ik meteen iets voor je voelde hoor maar toen we regelmatig met elkaar om begonnen te gaan kwamen die gevoelens weer terug. Ik begon me voor te stellen hoe het zou zijn om seks met je te hebben en toen in Center Parcs wist ik je zover te krijgen iets met me te doen. Ik pakte het voorzichtig aan, want eigenlijk had ik meteen al veel meer met je willen doen maar was gewoon bang dat je zou chillen en dan zou ik je kwijt zijn. En toen wij dat eerste hadden gedaan, voelde ik me zo intens gelukkig. Voelde ik me eindelijk volledig mens. Na al die jaren wist ik dat ik eindelijk mezelf was. Ik kan er verdomme toch niets aan doen dat ik zo ben? Ik heb mezelf toch niet gemaakt?” De laatste zinnen kwamen er met een snik uit. Hij verborg zijn gezicht in zijn handen en liet de tranen de vrije loop.

Wijnand wist niet wat hij doen moest. Moest hij troost bieden met het risico dat Geert en hij intiem zouden worden? Verrek toch ook, dacht hij bij zichzelf. Dit is mijn vriend en hij heeft me nodig. NU! Hij sloeg een arm om Geert heen en trok hem dicht tegen zich aan. Geert begon nog harder te huilen. “Kom op, Geert. Rustig aan maar. Alles zal wel goed komen.” Mooi gezegd, maar hoe precies wist Wijnand ook niet.

“Nee, alles komt niet goed want jij wilt mij niet,” sprak Geert tussen zijn snikken door.

“Ik heb er nooit bij stil gestaan dat er een ‘ons’ zou zijn, Geert!” Hij liet een hand door Geerts weelderige haardos glijden.

“Maar je verlangt wel naar me, of niet.” Hij keek Wijnand recht in de ogen en zag diens vertwijfeling. “Zeg dat ik het mis heb en ik ga meteen weg en kom morgen wel weer terug om je verder te helpen. Dan zal ik verder nooit meer aandringen!” Ineens was hij resoluut.

Wijnand wist niet wat hij moest zeggen. Zijn zwager had gelijk. Lag hij niet vaak ’s avonds in bed met zijn hand aan zijn stijve kling aan hem te denken? Net zo lang te rukken tot hij zijn geil op zijn borst en buik spoot? Maar dat was het niet alleen. Hij hield ook van Geert. “Maar, dat is denk ik … “ hij werd voorzichtiger in zijn bewoordingen en ging weifelend verder, “alleen maar lust en geen liefde.”

Geert keek hem recht in de ogen. “Dat durf je niet nog eens te zeggen, Wijnand,” zei Geert doodkalm.

En inderdaad, Wijnand sloeg zijn ogen neer en hield zijn mond. Geert sloeg zijn armen om Wijnand heen en trok hem tegen zich aan. Zijn lippen kusten de wangen van de jongen en toen hun lippen elkaar raakten, vonden ze elkaar in een passievolle tongzoen. Voor het eerst tongde Geert een jongen, zijn geliefde. Minutenlang hielden ze elkaar zo innig ineengestrengeld vast. Toen ze elkaar loslieten, snakten ze beiden naar adem.

“Oh, Geert! Eindelijk dan maar toch!”

“Ja, Wijnand. Eindelijk. Ik heb zo lang naar je verlangd. Zo vaak in mijn fantasie met je geknuffeld, je gestreeld, je bemint en genomen.” Hij legde Wijnand achterover in het gras en begon hem opnieuw te kussen. Zijn handen zette hij naast elkaar op het met modder besmeurde T-shirt en met een woeste schreeuw, scheurde hij het textiel kapot.

Wijnand keek op van de vurigheid van zijn zwager. Dit was bemind worden! Vol verlangen wachtte hij op wat komen zou. Zijn borst en buik werden verkend met de tong en lippen en Geert vergat niet een plekje. Hij kneep zachtjes in de tepeltjes en streelde de gespierde buik van zijn vriend. Hij maakte diens broeksknoop los en trok de korte broek en slip tegelijk naar beneden. Wijnands mannelijkheid wees trots omhoog, smachtend om bemind te worden. Geert streelde met de palm van zijn handen langs de schacht naar de kaalgeschoren ballen. “Hmmm,” kreunde Geert, “wat jij heb toch lekkere, kale kloten man! Scheer je ze?”

Wijnand knikte.

Geert nam de ballen een voor een in de mond en liet zijn tong erom heen spelen. Wauw, dit was heerlijk, dit was genieten.

Wijnand zuchtte en kreunde hard.

Geert liet een vinger ietsjes verder gaan en speelde in Wijnands spleet. Toen richtte hij zich op de paal en sloot er zijn lippen omheen. Ditmaal zou hij het goed doen. Ditmaal had hij geen instructie meer nodig. Geert wist hoe hij zijn zwager kon plezieren. De les zoveel jaar geleden was hij nog steeds niet vergeten.

Wijnand was te opgewonden om het zaad lang op te houden. Hij wilde gewoon te veel en te graag klaarkomen. Diep kreunend spoot hij zich leeg. Geert hield zijn mond gesloten om de kloppende en steigerende pik. Voor het eerst in zijn leven proefde hij het zaad van een ander. Een heerlijk gevoel dat hem nog geiler maakte dan hij al was. Hij likte Wijnands slap geworden piemel helemaal schoon en liet hem uit toen uit zijn mond glijden. “Kom, jongen, ik wil je gaatje zien!” zei hij.

Wijnand keek hem met een brede glimlach op zijn gezicht aan en ging op handen en knieën in het gras voor hem het zitten. Geert besprong hem niet meteen zoals hij die nacht voor zijn huwelijksdag gedaan had. Nee, hij wist uit hetgeen Wijnand de ochtend daarop hem had laten beleven dat er meer plezier uit zoiets te halen viel. Hij nam achter Wijnand plaats en begon diens strakke billen te strelen. Daarna speelden zijn vingers door de eveneens kaalgeschoren spleet en uiteindelijk bracht hij zijn tong er tegen aan. Wijnand kronkelde van plezier.

“Kom, op Geert! Neuk me, man!” riep hij uit.

“Nee, jochie ik wil je harder horen schreeuwen!” Hij duwde zijn tong tegen Wijnands aars en bracht het puntje zover als mogelijk naar binnen. Hij bewoog zich in de jongen heen en weer. Het gekreun werd harder en ook het geschreeuw.

“Verdomme, Geert! Neem me, anders kom ik nu al klaar!” Geert trok zijn broek uit, pakte een condoom uit zijn broekzak en trok die over zijn volle 25 centimeter heen. Hij zette de dikke, paarse eikel tegen het gaatje en zijn handen op Wijnands heupen. Met een flinke duw, bracht hij de eerste centimeters naar binnen. Zijn maatje kreunde en schreeuwde het uit.

“Doet het pijn?” vroeg Geert met grote ontzetting in zijn stem omdat dat niet de bedoeling was.

“Zeur niet, man! Ik heb je toch vaker gehad!” En inderdaad toen had Wijnand ook niet van pijn geschreeuwd, herinnerde hij zich. Reden genoeg dus om door te gaan. Met elke stoot, verdween zijn stamper verder naar binnen. En hij vond het heerlijk om te zien hoe zijn roede steeds verder in dat zalige kontgaatje van Wijnand verdween. Het wond hem zo enorm op. Toen zijn harige ballen tegen de lekker strakke billen sloegen begon hij met volle kracht in en uit het gaatje te rijden.

Wijnand kon het niet langer uithouden. Het pulserende gevoel van die reusachtige pik in zijn gat stuwde het zaad uit zijn ballen. Voor de tweede keer kwam hij klaar. Het zaad spoot uit zijn stijve op het gras en op dat moment voelde hij ook hoe Geert het condoom vulde. Hij had het niet zo lang volgehouden als de eerste keer dat hij hem neukte maar dat moest de opwinding van het moment zijn. Straks zou hij het nog wel eens dunnetjes overdoen, verwachtte Wijnand.

Geert trok zich terug en ging op zijn rug in het gras liggen.

Wijnand bleef nog een poos op handen en knieën zitten, proberende het heerlijke gevoel in zijn aars vast te houden.

Toen Geert wat bijgekomen was en hij Wijnand zo zag zitten, moest hij lachen.

“Lach je me uit?” vroeg Wijnand hem.

“Nee, natuurlijk niet maar je vraagt zo gewoon om nog een beurt!”

“Nou! en! Sophie heeft me verteld dat jij tot heel veel in staat bent, dus?”

“Dus je wilt nog een keer genomen worden?”

“Ja, Geert. Laat me maar eens zien hoe goed je bent!”

Meer uitnodiging had Geert niet nodig. Hij haalde het condoom van zijn pik en ging, om zijn pik tot volle glorie te laten brengen, voor Wijnand staan die het natte geval meteen in zijn mond nam. In een paar tellen was hij op volle sterkte en nam hij opnieuw plaats achter zijn vriend. Een tweede condoom werd gezocht en gevonden en vol overgave gleed hij het heerlijk strakke kutje van Wijnand binnen. Dit keer zou hij hem echt verwennen. Net was hij veel te vroeg gekomen maar nu zou er geen genade zijn voor die geile vent onder hem. Niet alleen een gevoel dat hij zich moest bewijzen dreef hem maar ook een gevoel van liefde dat hij nog nooit eerder had gekend. Daarom deed hij dit keer zijn best om er zo lang mogelijk over te doen. Geen geram maar heerlijk, langzaam in en uit glijdende bewegingen maakte hij. Wijnand genoot zo te horen ook. Zachte geluidjes ontsnapten aan zijn mond. Het leek op een soort gegiechel en Geert merkte gewoon dat de jongen het plezierig vond. Tijden bleef Geert in en uit gaan. Het gekerm van Wijnand werd heviger en na twintig minuten die een eeuwigheid leken te duren, knalde hij het zaad in het rubber. Opnieuw lag hij luid naar adem happend naast zijn vriend die zich nu ook naast hem uitgestrekt had.

“Wow, Geert! Zo lekker heeft nog nooit iemand mij geneukt, weet je dat?”

Die eerste nacht sliepen ze haast niet en Wijnand ervaarde wat het was om een nacht door te mogen brengen met iemand zo vol van verlangen naar een mannenlichaam als Geert. De rest van de week was een week vol liefde, passie, genieten en ook nog wat werken. De meeste tijd echter lagen ze in elkaars armen en waren ze bezig het elkaar naar de zin te maken. De vrijdag kwam echter steeds dichterbij en vooral Wijnand voelde dat als een domper. Geert bleef er echter laconiek onder. En op die laatste dag dat ze bij elkaar waren vroeg Wijnand hem ernaar. “Hé, laatste dag vandaag hè!”

“O, ja?”

“Ja, verrek, dat weet jij toch ook wel! Straks als Sophie thuis is, belt ze en ga je weer naar haar terug. En ben ik …”

“Nee, dan ben je me niet kwijt!” viel hij hem in de rede. “Zeg dat niet! Zeg dat nooit!”

Wijnand keek hem verbaasd aan. “Maar, dat kan toch niet anders. Je kunt toch nie… “

“Ja! Dat kan ik wel! Ik weet dat het heel vervelend voor Sophie klinkt, Wijnand, en geloof me het doet mezelf ook zeer maar ik wil niet meer zonder je. Ik zou gek worden als je me vertelt dat ik je nooit meer mag zien! Als ik nooit meer met je zou kunnen vrijen!”

“En dus bedrieg je Sophie? Sorry, beduvelen we samen Sophie?”

“Ja, er zit niets anders op, Wijnand.”

“Kun je er niet met haar over praten?” Hij zag het betrekkende gezicht. “Zou je het niet kunnen proberen?”

“Ik weet het niet, Wijnand. Ik had al zoveel moeite om het jou te vertellen. Ik durf het gewoonweg niet. Ik ben bang dat ik haar zal verliezen en dat wil ik niet. Maar ik wil jou ook niet verliezen!” Hij nam Wijnand ik zijn armen en kuste hem waar hij het lichaam van zijn zwager maar kon raken. De intimiteit lokte nieuwe hartstocht uit die ruw onderbroken werd door het gerinkel van de telefoon.

“Brugsma,” nam Wijnand kortaf op. Het was Sophie.

“Hé, broertje, alles goed? Hebben jullie wat kunnen maken van die puinhoop bij jou?”

Eigenlijk had hij meteen ‘ja’ moeten zeggen want alhoewel de tuin niet zo vergevorderd was, hadden hij en Geert er een mooie puinhoop van gemaakt. Hij had een relatie met de man van zijn zus. Kon het slechter?

Na het telefoontje ging Geert naar huis en bleef Wijnand alleen achter. Vol van gewetenswroeging ijsbeerde hij door het huis heen en weer. Verdomme! Waarom was hij dan juist verliefd geworden op Geert? Maar, vooral, waarom had hij deze week zich zo met hem uitgeleefd? Waarom had hij het niet meteen afgekapt, gezegd dat het niet mogelijk was iets met je zwager te hebben? Na vele uren tobben kwam hij tot de enig mogelijke conclusie dat hij ook niet meer zonder Geert kon.

De woensdag daarop kwam Geert ’s avonds langs en vierden ze hun liefde voor elkaar. Het was geweldig, het was groots, het was fenomenaal. De passie die zich tussen hen ontwikkelde vonkte aan alle kanten en gaf hen nieuwe energie om elkaar een tijdje te kunnen missen. Zaterdag in de middag was Geert er opnieuw. Ditmaal met het excuus dat de tuin nog niet helemaal af was. Toen Geert tegen zessen wegging sprak Wijnand de hoop uit dat de tuin nooit helemaal af zou komen. Vanaf dat moment kwam Geert regelmatig langs. Soms twee keer maar soms ook maar een keer in de week. Wijnand voelde zich zielsgelukkig met zijn relatie en zag uit naar elke ontmoeting met zijn vriend.

Toen Wijnand op een dag op bezoek was bij zijn ouders, was Sophie er ook. Zij had haar fiets naar de fietsenmaker gebracht en galant als hij was, bood Wijnand haar aan haar naar huis te brengen. In de auto vroeg ze hem: “Heb je nog met Geert gepraat in de vakantie dat hij bij jou was?”

“Hoe bedoel je?” probeerde Wijnand het onderwerp te vermijden.

“Nou, ik had je toch gevraagd of je met hem wilde praten?”

“O, ja. Ja, ik heb met hem gepraat maar er kwam eigenlijk weinig bijzonders uit.” Om haar niet verder te laten vragen, ratelde hij door. “Maar ik denk dat het wel eens iets te maken kan hebben met jullie kinderwens. Soms voelt een man zich dan op de tweede plaats gesteld ineens. De vrouw wil vaak als eerste een kind en de man krijgt dan vaak het idee dat er iets niet goed is met hem. Dat hij niet meer helemaal voldoet en zo. En verder is er dan natuurlijk ook nog het verantwoordelijkheidsgevoel dat hij krijgt. Straks is hij niet meer alleen verantwoordelijk voor de bescherming en zorg van zijn vrouw maar ook nog voor dat van een kind. En noem het maar rolpatroonbevestigend, maar zo ligt het nou eenmaal vaak wel met mannen.”

“Nou ik denk, dat je het niet helemaal goed hebt, Wijnand, want na die week bij jou is Geert helemaal veranderd. Hij is weer helemaal zichzelf en ik heb zelfs het idee nog iets meer dan dat. Alsof hij een laatste stukje van de puzzel die Geert heet, gevonden heeft. Echt! Hij is zo plezierig veranderd dat ik je alleen maar kan bedanken voor hetgeen er zich tussen jullie heeft afgespeeld die week!” Toen de auto stilhield voor het huis van Geert en Sophie drukte ze hem een kus op zijn wangen. Oh, God wat voelde hij zich een Judas!

De weken gingen voorbij en Wijnand leefde van het ene moment met Geert naar het andere toe. Dat waren de hoogtepunten maar meteen ook de dieptepunten in zijn leven. Het was heerlijk om met hem samen te zijn maar ook weer vreselijk als Geert wegging. De naderende vakantieperiode baarde hem echter grote zorgen. Zijn zus en haar man waren namelijk echte vakantiegangers en in de zomervakantie gingen ze meestal vier weken achtereen weg. En Wijnand vroeg zich wanhopig af of hij wel zo’n lange tijd zonder zijn zwager kon.

Wijnand was echter niet de enige die tegen de zomervakantie opzag. Ook Geert had zich hetzelfde al afgevraagd: ‘Zou hij vier weken zonder Wijnand kunnen?’ Er zat echter niets anders op en daarom reisde hij eind juli met Sophie af naar hun vaste vakantieplek in Zuid-Frankrijk. Daar gingen ze nu al jaren naar een schitterend mooi huisje in een prachtige omgeving. Van zonsopgang tot zonsondergang was het daar volop genieten en ook de nachten brachten de twee zoals altijd genietend van elkaar door. Sophie was in haar element en Geert ook, zo leek het tenminste. De eerste weken ging het prima maar toen de derde week aanbrak, kwam op een nacht zijn nachtmerrie weer terug. Het hevige verlangen naar Wijnand openbaarde zich in een gigantische angstdroom en verward vocht hij in zijn slaap met zijn verlangens. Sophie werd wakker van zijn lawaai en probeerde hem, uit de buurt van zijn maaiende armen blijvend, voorzichtig wakker te maken. Toen hij eindelijk tot rust kwam, was zijn hele lijf nat van het angstzweet en durfde hij niet de blik van Sophie te weerstaan.

“Alles goed,” vroeg ze hem.

“Ja, het gaat wel weer.” Hij wilde uit bed stappen maar Sophie pakte hem bij zijn arm beet.

“Geert, vertel me alsjeblieft wat er aan de hand is!”

“Er is niets, helemaal niets. Het gaat wel weer over.” En zonder haar nog aan te kijken liep hij naar de douche waar hij ijskoud water over zijn lijf plensde in de hoop zijn bonkende hart tot bedaren te brengen. Minutenlang stond hij daar en zachtjes begonnen de tranen over zijn wangen te lopen.

De dag daarop was een heel erg mooie dag net zoals alle voorgaande en toen het avond werd, liepen Geert en Sophie met een picknickmand naar een van hun favoriete plekjes; een met gras bekleed plateautje omringd door hoge bomen vlakbij een steile afgrond vanwaar ze een prachtig uitzicht hadden over het dal. Daar aangekomen, pakten ze de spullen uit, zetten zich op het kleed neer en zaten ze dicht bij elkaar te genieten van de langzaam maar zeker ondergaande zon. “Geert ik wil je wat vragen maar ik wil dat je me beloofd dat je me eerlijk zult antwoorden,” verbrak Sophie de stilte tussen hen.

“Oké, vraag maar.”

“Heb je een verhouding?”

Geerts hart sloeg over en inwendig verteerden de vlammen hem. Hoe moest hij hierop reageren. Duizenden uitvluchten schoten in dat ene moment door zijn hoofd maar hij verwierp ze allemaal. Hij zou eerlijk zijn. “Ja. Maar het is niet wat je denkt.”

“Wat! Je hebt een relatie maar het is niet wat ik denk! Wat moet ik er dan van denken?” Woest duwde Sophie de arm van Geert van haar schouder. Ze stond op en keek op hem neer. Ze wilde gaan praten maar haar man was haar voor.

“Sophie, ik had kunnen liegen maar je wilde dat ik eerlijk zou zijn. En ik wil niet langer oneerlijk tegenover jou zijn. Geef me nu alsjeblieft ook de kans om het te proberen je uit te leggen. Alsjeblieft,” smeekte hij.

Sophie keek nog steeds met woeste ogen op hem neer. Haar man bedroog haar en vroeg nu om het uit te mogen leggen. Viel er iets uit te leggen! Was hij haar niet gewoon ontrouw geweest! Moest ze naar zijn uitleg luisteren! Langzaam bedaarde de woede in haar en toen ze de smekende blik in de ogen van Geert zag, zette ze zich langzaam weer neer op het kleed.

“Dank je wel dat je bereid bent om naar me te luisteren. Wat ik ga vertellen is voor mij niet gemakkelijk en het zal ook zeker voor jou niet gemakkelijk worden. Ik heb het ooit nog maar een keer aan iemand verteld en dat vond ik toen al vreselijk moeilijk maar deze keer wordt het waarschijnlijk alleen maar moeilijker omdat ik jou verdriet heb gedaan en zal doen door eerlijk te zijn. Maar alsjeblieft, probeer naar me te blijven luisteren en zet je hart niet meteen al na de eerste woorden dicht.”

“Wie is het!” vroeg ze bits.

“Het is Wijnand.”

“Wat? Heb je een relatie met mijn broer?” De tranen sprongen haar in de ogen en snikkend maar ook woest riep ze uit: “Hij heeft jou verleid tot dat soort praktijken die week!”

“Nee. Alsjeblieft, Sophie, zo is het niet. Luister naar me. Alsjeblieft?”

Sophie huilde nog steeds zachtjes maar beloofde te zullen luisteren en dat nam ze zich ook voor. Als het dan niet zo was zoals zij dacht, wilde ze nu ook weten hoe het dan wel zat.

Geert koos zijn woorden voorzichtig en met zorg en vertelde met horten en stoten het verhaal zoals hij dat ook aan Wijnand had gedaan. Zijn hart bonkte tijdens het verhaal in zijn keel en regelmatig probeerde hij oogcontact met Sophie te zoeken maar zij wilde en kon dat waarschijnlijk niet. “In die week,” zo besloot hij zijn verhaal, “heb ik Wijnand overgehaald om een relatie met mij te beginnen. Mijn verlangen naar een man, naar Wijnand, kon ik niet langer onderdrukken. Je kent mijn angstdromen, hebt zelf gemerkt dat ik langzaam veranderde en ik wilde mezelf weer zijn. En wilde ik volledig mezelf zijn, dan moest ik ook die laatste stap zetten en het aandurven om iets met hem te hebben. Wijnand weigerde in het begin pertinent zoals hij, dat zei ik al, eerder steeds gedaan had. Hij was bezorgd om jou en jouw welzijn. Uiteindelijk heb ik hem over het randje geduwd en vanaf die week hebben we regelmatig seks met elkaar als ik bij hem ben. Maar het is meer dan seks alleen. Daar gaat het mij niet alleen om. Er is sprake van echte liefde tussen ons.” Hij stopte en richtte zijn blik op een plek diep in het dal.

Sophie had haar oren en hart opengehouden toen Geert zijn verhaal vertelde. Vol verbazing had zij het aangehoord en voor haar waren geheel nieuwe dingen aan het licht gekomen. De biseksualiteit van haar man verbaasde haar volkomen. Nooit had zij dit aan hem gemerkt maar misschien viel zoiets ook wel helemaal niet te merken! Maar ook het feit dat biseksualiteit echt bestond was nieuw voor haar. Ze had het altijd afgedaan als iets pervers. Iets wat mannen en vrouwen deden die nooit genoeg van seks kregen en dan maar elke gelegenheid en persoon aangrepen om seks mee te hebben. Maar dat zoiets ook zulke problemen mee kon brengen als Geert haar beschreven had, had ze nooit geweten. Het bleef heel lang stil en de zon was allang onder toen ze eindelijk haar mond opende. “Geert?”

“Ja?” Hij richtte zijn blik van het verre punt in het dal dat hij allang niet meer kon zien op zijn vrouw.

“Ik ben heel blij dat je het mij verteld hebt en dat je eerlijk geweest bent. En heb nooit enig idee gehad van de strijd die jij in je binnenste hebt moeten voeren en dat spijt me. Misschien had ik het eerder moeten merken, dan had ik je wellicht kunnen bijstaan. Nu heb je die strijd helemaal in je eentje moeten voeren en dat doet me verdriet.”

“Sophie, dat ligt toch niet aan jou? Ik had eerder mijn mond moeten opentrekken. Voordat ik in elk geval iets als een relatie begon met iemand. Het ligt niet aan jou maar aan mij. Als je van me wilt scheiden, begrijp ik dat volkomen. Ik heb altijd van je gehouden, Sophie, en zou het vreselijk vinden als ik je kwijt raak maar kan me voorstellen dat je me niet meer moet na hetgeen ik verteld heb. Het zal je echter aan niets ontbreken. Ik… “

“Geert, houd toch eens je kop, man! Laat mij nou eens praten, wil je?”

Verbaasd keek Geert haar aan. Even dacht hij een glimlach om haar lippen te zien maar dat moest verbeelding zijn. Toch?”

“Ik wil niet van je scheiden, Geert! Ik houd te veel van je om je kwijt te raken. Vanaf het allereerste moment heb ik altijd vreselijk veel van je gehouden en had ik niet gemerkt dat jij ook zo veel van mij hield, dan was ik nooit iets met je begonnen. Weet je nog die avond dat je voor het eerst bij ons thuiskwam? “

Geert knikte.

“Toen je me thuisbracht, ben ik nog even langs Wijnand gegaan op zijn kamer. We hadden het erover hoe mooi je was en ik zei toen heel filosofisch: ‘Hij is veel meer dan alleen een knap stuk. En juist al die andere dingen in hem trekken me aan.’ En dat was 100% waar. Tuurlijk was en ben je gigantisch knap maar daarom heb ik je niet genomen. Je had gewoon iets dat me geweldig aantrok. Iets dat niet onder woorden te brengen was. Is. Ik heb je toen genomen om wie je was. Niet om hoe je eruit zag. En nu blijkt dat je nog meer in je had dan ik ooit vermoedde, laat ik je heus niet vallen.” Ze schoof naar hem toe en sloeg haar arm om zijn brede schouders. “Geert, ik houd nog steeds even veel van je. Misschien nog wel meer. En begrijp nu dat je voldoende liefde in je hebt om zowel mij als Wijnand lief te hebben.” Ze drukte een kus op zijn lippen die hij beantwoordde door zijn lippen langzaam vaneen te doen. Hartstochtelijk kusten ze elkaar daar op dat kleine groen plateautje in die donkere nacht. “En Geert, weet je wat?”

“Nou?”

“Ik wil een kind van je! NU!”

***

Wijnand keek vol verwachting uit naar de terugkomst van Geert en Sophie en was reuzeblij toen er eindelijk een telefoontje kwam dat ze weer thuiswaren. Nu zou Geert zeker niet zo lang wachten voordat hij langskwam. Verbaasd keek hij echter op toen die avond Geert niet alleen maar samen met Sophie kwam. Sophie nam meteen het woord toen ze binnen was.

“Dag, broertje, alles goed met jou?”

“Ja, met jullie ook zo te zien! Lekker bruin! Veel bloot in de zon gelegen zeker hè? Is heel slecht voor je huid hoor. Dat weet je toch wel!”

“Maar wel lekker geil,” antwoordde Sophie.

“Sophie toch!” berispte Wijnand haar plagerig.

“Zeg hoe is het met je tuin? Komt die nog af want iedere keer die man van mij lenen vind ik wel bezwaarlijk hoor zo langzamerhand.” Geert en Sophie keken elkaar lachend aan en Wijnand was echt verbaasd.

“Zeg, is er soms iets dat ik moet weten?”

“Ja,” antwoordde Geert.

“Ach nee, joh, laten we hem nog even lekker pesten,” fleemde Sophie. Ze zag dat Wijnand het spoor nu helemaal bijster was en besloot het hem uit te leggen. “Lieve Wijnand, ik ben blij dat jij Geert hebt opgevangen toen hij het zo moeilijk had met zijn biseksualiteit en ben heel blij dat hij jou gekozen heeft als zijn partner.”

De vlammen sloegen Wijnand uit en met een rood hoofd en zijn mond wagenwijd open zat hij daar in zijn stoel. “Maa… “

“In de vakantie heeft ze me gevraagd open kaart te spelen,” lichtte Geert toe, “en toen heb ik eindelijk gedaan wat jij me al vaker gevraagd had. Ben ik eindelijk eerlijk tegenover haar geweest.”

“En jij bent niet … “

“Nee ik ben niet boos,” antwoordde Sophie. “Eerst wel natuurlijk omdat het gewoon een hele schok was om zoiets te horen. Maar na de uitvoerige uitleg van Geert ben ik gewoon heel blij dat hij eindelijk volledig gelukkig kan zijn. En vind ik het geen probleem dat ik hem af en toe met mijn broertje moet delen.”

“Met je broer bedoel je,” zei Wijnand.

“Nee, ik blijf je gewoon mijn broertje noemen. Nee, alle gekheid op een stokje. Ik weet dat Geert het er vreselijk moeilijk mee gehad heeft en dat het bij hem geen flauwekul is. Die geaardheid heeft hij nou eenmaal en die neem ik op de koop toe.” Glimlachen verschenen op de gezichten van alle drie. “Als jullie nu maar niet denken dat we trioseks gaan doen want daar doe ik dus niet aan me hoor!” Luid werd er gelachen en het ijs was gebroken. Toen Sophie en Geert die avond weg zouden gaan, stelde Sophie voor dat Geert die nacht zou blijven. Maar zowel Geert als Wijnand wilden daar niets van weten.

“Nee,” zei Wijnand, “zo doen we dat niet. “De nachten is hij gewoon bij jou en van jou. Ik heb mijn andere momenten met hem.” Geert sloot zich daar volledig bij aan.

***

Die nacht van openbaring in Frankrijk bracht voor Sophie inderdaad haar gewenste zwangerschap. Het zaad van Geert was niet op de rotsen gevallen maar had iets moois verwekt. Alles verliep voorspoedig en toen het tegen half december liep, had ze al een aardig buikje. De eerste kerstkaarten kwamen binnen maar een brief trok Wijnands aandacht. Hij opende hem en begon te lezen.

---
Beste Wijnand,

Eindelijk laat ik dan weer eens iets van me horen.

Ik weet het is lang geleden maar je moet maar denken het komt uit een goed hart! Echter ik wil niet te veel schrijven want anders hebben we straks niets meer te bepraten. Met straks bedoel ik heel binnenkort want ik ben van plan om de Kerstdagen door te brengen in Nederland en graag zou ik jou dan willen zien.

Als je dit wat lijkt, laat het me dan even weten.

Groeten,

Tim

Lucky Eye
Berichten: 88
Geregistreerd: zaterdag 07 februari 2015 15:42
Woonplaats: Zwolle
Ontvangen Bedankjes: 101 keer
Bericht Re: SPOREN VAN LIEFDE door Lucky Eye » vrijdag 18 december 2015 16:19

Hoofdstuk 4

Met grote haast stak Wijnand Brugsma de straat, die de groepsartsenpraktijk scheidde van de school, over. Zijn assistente had hem dringend aangeraden zich goed aan te kleden vanwege de gigantische kou maar Wijnand had volstaan met alleen maar een sjaal om zijn hals te slaan hetgeen hem een verwijtende blik van haar had opgeleverd.

In de aula van de school was het een enorm geroezemoes en meteen schoten allerlei herinneringen aan vroeger hem weer te binnen. Het schoolgebouw mocht dan gerenoveerd zijn maar de sfeer van vroeger hing er nog overduidelijk. Geert Meijer, muziekdocent aan deze school, zijn minnaar en bovendien de man van zijn zus, vertelde het hem meteen bij binnenkomst: “Het is Jan!” Een enkele oproep van Geert deed de menigte uiteenwijken en samen liepen ze over een pad dat gemaakt werd zoals Mozes deed door de Rode Zee.

Op de grond lag Jan Vogelzang, de meest geliefde leraar van de school in Wijnands tijd maar ook in de tijd daarvoor en daarna. Uitgestrekt en bijna volledig levenloos. Slechts een flauw spoortje van ademhaling wees erop dat hij nog niet dood was. Wijnand knielde naast het hoofd van de man neer en maakte de knopen van zijn overhemd los waarna hij de ijskoude stethoscoop op de mans borst zette. Hij was bewusteloos en zou de kou dus wel niet merken. Het zag er gelukkig niet ernstig uit. Wijnand deed wat vloeistof uit een flesje op een stukje wat en hield dat onder de neus van Jan. Al spoedig begonnen zijn oogleden te trillen.

“Hé, Wijnand! Jij hier! Leuk zeg, kom je voor de Kerstmusical?”

“Ja, en nog wel op speciaal verzoek.” Wijnand vroeg de omstanders om een brancard en samen met Geert en wat andere mensen legden ze Jan daarop waarna ze hem afvoerden naar de personeelskamer. Het geroezemoes, dat gestopt was toen Wijnand op de grond naast Jan had gezeten, begon weer. In de personeelskamer legden ze de brancard boven op de koffietafel neer. Wijnand ging na het oppervlakkige onderzoek van zo-even verder met een uitgebreidere controle. Hij was er helemaal niet gerust op. De conditie van zijn patiënt zag er niet goed uit.

“Hé, Wijnand, kan ik niet veel beter gewoon weer verder gaan met die musical? We waren nog niet klaar weet je en…“

“Ja, dat geloof ik best, meneer … sorry, Jan, maar het lijkt me toch beter dat ik eerst mijn werk even afmaak en dan zien we wel verder. Ik ben duur hoor? Weet je wel wat ik kost per consult?”

“Nee, eigenlijk niet want ik ben al in jaren niet bij een dokter geweest en dat wil ik eigenlijk ook zo houden.”

De collega’s in de personeelskamer moesten ondanks de spanning die van hun gezicht was af te lezen lachen.

“O, je bent al jaren niet bij een dokter geweest en dacht nu zo van laat ik er maar eens eentje laten komen? Zo zit het dus!”

Een glimlach verscheen rond de lippen van de leraar en ook Wijnand glimlachte terug. “Nee, maar Hanneke, Geert en ik … “

“Nog steeds Hanneke en jij, hè? Het onvermoeibare gelegenheidskoppel hier op school.”

“Ja, en dan blijkt maar weer eens dat het niet is netjes om mensen in de rede te vallen, Wijnand, dus laat me even uitpraten, wil je? Zoals ik al zei Hanneke, Geert en ik hebben heel veel tijd en moeite gestoken in dit Kerstproject en ik wil er graag bij zijn.”

“Dat begrijp ik best, Jan, maar ik denk niet dat dat door kan gaan. Ik bel een ambulance e…”

“Nee, alsjeblieft zeg! Geen ziekenauto! Die gasten komen met loeiende sirene voorrijden en ik wil al dat soort gedoe echt niet hoor!”

“Bang voor publiciteit, Jan?” vroeg Wijnand. “Denk je niet dat een groot gedeelte van het dorp allang weet dat je flauwgevallen bent? Die kinderen hier hè, hebben ouders die ook nog bij jou in de klas gezeten hebben en hebben dat bericht allang naar huis gestuurd met hun GSM of met een SMS-je.”

“Alsjeblief, Wijnand, geen ambulance. Kun je me zelf niet naar het ziekenhuis rijden? Alsjeblieft?”

Wijnand keek hem aan en probeerde de gevoelens van de man te peilen, hetgeen hem niet echt goed lukte. Was het een stuk valse bescheidenheid of toch angst? “Oké, goed dan. Ik zal je vrouw bellen en wat regelen voor de praktijk. Maar dan gaan we ook meteen!”

“Maar mag ik ze nog wel even toespreken dan? Al die mensen die zoveel werk hebben verzet,” vroeg Jan haast smekend.

“Oké, maar beloof me dat je je rustig houdt.”

Met wat hulp slaagde Jan erin van de brancard te komen en langzaam en naar het scheen dodelijk vermoeid sjokte hij naar de deur van de personeelskamer.

“Jongens,” riep de conciërge, duidelijk te herkennen aan zijn eeuwige stofjas, “meneer Vogelzang wil even wat zeggen.”

Alle blikken draaiden zich in de richting van Jan die er echt ineens wel dertig jaar ouder uitzag.

“Jongens en meisje, ik zeg het zoals het is. Aan die kreet ‘jongens’ heb ik zo vreselijk de pest en dat weten jullie. Maar conciërge hartelijk dank. Hartelijk bedankt voor al die uren dat u over moest werken om het mogelijk het maken dat wij na schooltijd hier konden oefenen voor de musical die nu door mij zo grondig is verpest.”

Een hoop tumult ontstond omdat men het er dus duidelijk niet mee eens was.

“Oké, ik begrijp het al. Jullie zijn het weer eens niet met me eens. En dat mag! Pubers mogen het gerust niet eens zijn met de gezagsdragers.”

Ditmaal gelach.

Wijnand echter werd bezorgd en stootte Jan aan.

“Mijn dokter zegt dat ik op moet schieten want hij wil met me stappen!”

Opnieuw gelach.

“Nee, sorry dat het zo moest lopen. Ik had het zo graag anders gezien maar zo is het nou eenmaal niet. Hanneke en Geert ik wil jullie en al degenen die zo hun best hebben gedaan om dit project een succes te maken hartelijk bedanken. En jongens en meisjes, doe mij een plezier en maak straks die musical gewoon af. Zonder mij gaat het vast en zeker een stuk beter.”

Opnieuw stond de aula op zijn kop van het lachen.

“Ik wens jullie alvast heel goede Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar.” Toen Jan Vogelzang zich omdraaide biggelden de tranen over zijn wangen. Zo snel hij kon, trok hij zich terug in de personeelskamer.

Wijnand regelde een vervanger voor zijn praktijk en reed met Jan naar diens huis waar zijn vrouw instapte. Een uurtje later begonnen reeds de eerste onderzoeken in het ziekenhuis.

Pas tegen het eind van de middag waren alle resultaten binnen en de internist die een lijvig dossier voor zich had, vroeg zich hogelijk verbaasd af hoe zijn patiënt het in hemelsnaam zo lang had uitgehouden. “U bent 60 jaar?” vroeg hij.

Jan knikte.

“Waarom bent u nog niet met pensioen eigenlijk?”

“Omdat hij niet kan stoppen met werken meneer,” antwoordde Jans vrouw voor hem. “Hij kan niet zonder de kinderen.”

De arts keek Wijnand vragend aan maar deze gaf hem een teken dat hij maar niet verder door moest vragen.

“Ik denk dat u er goed aandoet, meneer Vogelzang, om de komende tijd erg rustig aan te doen. Wat het precies geweest is weten we niet maar rustig aandoen kan op uw leeftijd zeker geen kwaad.”

Op de terugweg in de auto had Jan het grootste woord. De hele weg kletste hij aan een stuk door. Het weer was hopeloos. Sneeuwbuien joegen over het platteland en maakten het rijden erg moeilijk. Wijnand was dan ook blij toen hij de auto voor de deur bij de Vogelzangs neerzette. Hij ging nog even mee naar binnen maar was toen meteen overgeleverd aan het charmeoffensief van mevrouw Vogelzang die er beslist op stond dat Wijnand zou blijven eten. In de tijd die zij nodig had om een heerlijke maaltijd te bereiden praatte hij met Jan. “Echt Jan, ik denk dat je er goed aandoet om het advies van de internist op te volgen. En waarom kun je eigenlijk niet gedeeltelijk stoppen? Hanneke, zo weet ik van Geert, werkt toch ook niet meer volledig?”

“Nee, maar dat is anders!”

“Hoezo?”

“Ze is een vrouw en heeft een huishouden ernaast!”

“En jij niet? Heb jij geen huis waar af en toe ook iets van jou verwacht wordt? Je vrouw wordt er ook niet jonger op toch!” Wijnands pogingen waren in het een-op-een gesprek vruchteloos maar hij was nog niet van plan het op te geven. Tijdens het eten, wel met lege mond natuurlijk, bracht hij het opnieuw ter sprake. Mevrouw Vogelzang viel hem gelukkig bij. Ook zij vond het tijd dat Jan het eens wat rustiger aan zou doen.

“Je draaft nog steeds rond als een jonge vent van dertig en dat kan niet meer, Jan! Die tijd heb je gehad. Ik weet dat je niet zonder die kinderen kunt maar je kunt het niet allemaal meer zo gemakkelijk bijbenen. De jeugd ververst met elke vier, vijf jaar maar jij wordt er alleen maar ouder op hoor!”

Langzaam maar zeker begon Jan te begrepen dat hij het onderspit moest delven. En zag hij ook wel in dat het gewoon echt niet meer ging zo. Hij had al veel eerder aan de bel moeten trekken en ook al eens, bij de eerste klachten, op bezoek moeten gaan bij zijn huisarts. Na de maaltijd bedankte Wijnand hen hartelijk maar al zijn bedankjes werden onder tafel geveegd want had hij niet veel meer voor hen gedaan?

“En, Jan,” zo zei hij bij zijn afscheid, “ga nou maandag na de vakantie niet meteen weer aan het werk. Blijf lekker een poosje thuis of ga met je vrouw op vakantie. Lekker naar een warm plekje of zo!” Hij gaf mevrouw Vogelzang een knipoog maar zag toch heel duidelijk een verheerlijkte glimlach op haar gezicht.

“Trouwens,” begon Jan voordat Wijnand de deur dicht kon doen, “ik heb begrepen dat Tim met de Kerst naar Nederland komt en dat jij hem ophaalt morgen van Schiphol is dat juist?”

“Ja,” zei Wijnand verbaasd. “Maar hoe…”

“Dat moet je nooit vragen, jongen. Jan Vogelzang, weet altijd alles. Daar sta ik toch ook om bekend in de plaatselijke politiek. Maar waarom komen jullie met de Kerst of zo niet langs om wat te eten bij ons. Je weet nu dat mijn vrouw een keukenprinses is dus … “

“Oké, ik zal het overleggen met Tim en als hij de kookkunsten van uw vrouw ook vertrouwt, komen we langs. Tot ziens!”

De rit naar huis was zo mogelijk nog moeilijker. Het sneeuwde onophoudelijk en een paar keer dreigde Wijnand met auto en al van de weg te glijden. Stapvoets kwam hij veilig en zonder deuken thuis aan. Voorzichtigheidshalve liet hij de auto op de oprit staan en reed hij hem niet naar de beneden de garage in. Snel stapte hij onder een warme douche. In gemakkelijke kledij zette hij zich daarna voor de open haard die hij bij thuiskomst al meteen flink opgestookt had. De telefoon ging. Het was zijn zwager die meldde dat ze veilig aangekomen waren in de Ardennen. “Slecht weer gehad onderweg?” vroeg Wijnand.

“Ach, nee dat viel best wel mee eigenlijk. Het laatste stukje een beetje sneeuw meer ook niet! En bij jou?”

“Nou, het wordt hier een echte witte Kerst, daarvoor hoef ik dus niet naar de Ardennen toe!”

“Nee, maar als je nou toch bedenkingen krijgt, je weet het hè, hier staat een bed voor je klaar en je bent van harte welkom. Je Pa en Ma roepen dat ook nog eens op de achtergrond. Hoor je ze?”

Wijnand hoorde ze inderdaad roepen.

“Oké, Geert. Ik weet het maar ik blijf dit jaar eens lekker gezellig alleen thuis.”

“Prima, zelf weten dan. Trouwens, hoe is het met Jan afgelopen in het ziekenhuis?”

“Ja, wat moet ik ervan zeggen. Ze hebben niets bijzonders kunnen vinden. Ik vermoed dat het gewoon oververmoeidheid is geweest. Hij is al zestig en dolt met de kinderen nog net zo als toen hij vijfentwintig was en dat kan natuurlijk niemand volhouden. Zelfs Jan Vogelzang niet!” Na nog wat heen en weer gepraat deden ze elkaar de groeten en braken ze het gesprek af. Het was niet helemaal eerlijk of liever gezegd helemaal niet eerlijk wat hij zijn familie op de mouw had gespeld. Hij zou niet alleen zijn met de Kerst, Tim zou er immers zijn! Maar dat had hij zeker liever niet aan Geert laten weten. De komst van Tim, zo wist hij zeker, zou wel eens voor wat onrust kunnen zorgen.

De volgende ochtend stond hij om tien uur al op Schiphol. Hij was op tijd weggegaan en had weinig hinder ondervinden van slecht berijdbare wegen. En nu moest hij nog een uur wachten. Het toestel zou pas tegen elf uur binnenkomen. Hij ging in het restaurant zitten en bestelde koffie met appeltaart. Net toen hij tegen elven wilde opstappen om naar de aankomsthal te gaan, kwam de melding dat de vlucht uit Los Angelos een vertraging had van een half uur. Nog langer wachten dus. Tim slenterde wat door de hal en bekeek de winkeltjes en tegen half twaalf stond hij keurig opgesteld tussen een grote groep andere mensen te wachten op de aankomst van de passagiers. De deur van de sluis ging open en een voor een kwamen de reizigers naar buiten. Wijnand keek en keek maar zag Tim nergens. De stewardessen en purser kwamen naar buiten en deden de deur achter zich dicht. Wat? Waar was die gozer nou? Hij pakte de brief van Tim uit zijn jaszak en las hem nog eens goed door. Ja, het was toch zeker de goede vlucht! Hij had zich echt niet vergist!

“Can I help you,” hoorde hij plotseling iemand achter hem vragen. Hij draaide zich om.

“No, I don’t think so. I’m waiting for a friend from the United States but he wasn’t on board so it seems.” Wijnand keek de man aan en toen pas begon hij hem te herkennen. “Tim … ben jij het echt?” Wijnand stortte zich in de Tims wijdgespreide armen. “Ohh … wat stom,” zei hij. “Ik had je nooit herkend man. Wat ben je veranderd!”

“Yeah, vind je?”

“Ja zeker, man, gut na al die jaren zie je er echt heel anders uit. Kijk, dat krijg je nou als je nooit foto’s uitwisselt. Had je mij wel herkend?”

“Ja, hoor. Ik zag je meteen staan. Je bent wel veranderd natuurlijk sinds je zestiende maar toch zijn er nog steeds heel veel overeenkomsten.”

“Nou dat kan ik van jou niet zeggen. Je hebt een volledige metamorfose ondergaan, man.” En inderdaad. De jongen die er altijd wat mager, bleekjes en onsportief had uitgezien was nu een boom van een man. Breed in de schouders, smal in de heupen, een prachtige, zongebruinde huidskleur en, zo had Wijnand al gevoeld, ontzettend gespierd. Lachend naar elkaar stonden ze daar in elkaars armen tegenover elkaar totdat Tim vroeg of ze wat koffie konden gaan drinken. Samen liepen ze naar het restaurant waar Wijnand die ochtend al eerder was geweest. Het was tegen halfeen toen ze wegreden van Schiphol.

“Zeg,” begon Tim, “ik heb geen hotelreservering gemaakt dus als je me ergens wilt afzetten …”

“Oké,” beloofde Wijnand, “dat zal ik doen.” Maar Wijnand was niet van plan hem ergens bij een hotel af te zetten. Door het prachtige, witte, Nederlandse landschap reed hij zijn oude vriend terug naar het platteland waar ook hij zijn jeugd had doorgebracht. Toen Wijnand de oprit van zijn huis opreed, opende Tim zijn mond voor het eerst.

“Hé, maar dit is geen hotel toch?”

“Nee, dit is mijn huis en daarin ben je de dagen dat je hier in Nederland verblijft welkom. Ga niet zitten zeuren over betalen of zo want anders geef ik je een mep.”

“Kom maar op hoor,” zei Tim terwijl hij een verdedigende positie aannam, “ik durf je wel aan hoor.” Wijnand lachte naar hem.

“En vind je Nederland mooi.”

“Prachtig, man! Dat heb ik nou echt gemist. Ik was sprakeloos.”

“Ja, dat heb ik gemerkt.”

“Vond je het vervelend dat ik zo stil was?”

Wijnand schudde zijn hoofd en ging hem voor naar binnen.

“Wow, je woont beautiful, man.”

“Hé, spreek je moerstaal, man!” sprak Wijnand hem vermanend maar tegelijkertijd glimlachend toe.

“Vind je het goed dat ik even … “

“Tuurlijk ga je gang, kijk maar rustig rond dan maak ik ondertussen wat te eten.”

En zo deden ze. Tim dwaalde rond over de begane grond en bekeek alles met grote interesse en Wijnand smeerde wat boterhammen. Toen hij een schaal op de keukentafel gezet had, riep hij Tim. Deze kwam meteen aangezet.

“Wow, echt prachtig Wijnand. Een swimming pool in de tuin! Dat moet je een vermogen gekost hebben.”

“Nou dat valt wel mee hoor. Van mijn maandinkomen kan ik de hypotheek behoorlijk betalen en hoef ik nog niet eens droog brood te eten zoals je ziet.”

Ze tastten toe en sloegen een flink gat in de berg brood die Wijnand had klaargemaakt. “Zeg wat zijn je plannen eigenlijk voor de komende dagen en wanneer ben je weer van plan terug te gaan?”

Tim vertelde dat hij de Kerstdagen volledig vrij was. In de dagen daarna moest hij een paar familiebezoekjes afleggen en voor het bedrijf waarvoor hij werkte een bedrijf bezoeken.

“En wanneer vlieg je weer terug?”

“Op de dertigste ga ik weer terug naar de States.” Het is echt een short visite … euh … kort bezoek.” Hij lachte. “Nederlands is best wel wat lastig na zoveel jaren.”

Na de lunch gingen ze naar de woonkamer en zaten daar naast elkaar op de bank. Al snel waren ze terug in hun schooltijd en vlogen de herinneringen over en weer. Het was erg gezellig en beiden genoten ze zichtbaar.

“En hoe was het met de jongens?” wilde Wijnand weten.

“Oh, the boys. Die zijn daar gewoon geweldig. Verrekte geil en altijd wel in voor seks.”

Wijnand lachte hardop.

“Nee, je denkt misschien dat ik grapjes maak maar die Amerikanen zijn echt horny. De eerste twee jaren zat ik op een high school en maakte ik snel vrienden. Vaak ging ik met ze naar huis of zij kwamen bij mij thuis. En ook al heel snel lag ik met ze in bed. Niet dat ze nou allemaal gay waren of zo maar ze waren gewoon bloedgeil en avontuurlijk en vonden het niet erg om met een jongen in bed te liggen. Tenminste die groep die ik heb leren kennen niet! En daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt. Ik heb daar echt een wilde tijd gehad in het begin. Later op college heb ik me meer gericht op de echte gays. En heb ik me langzamerhand ontwikkeld tot een echte top. Ik had flink getraind en mijn uiterlijk was al meer zoals het nu is. Bovendien was ook mijn jongeheer van flink formaat geworden en kreeg ik bij die echte homo’s ook de gelegenheid om zelf flink te neuken. Bij die jongens op high school was ik meestal degene die geneukt werd. Heel af en toe was er eens eentje die zich wilde laten naaien maar de meesten waren echte haantjes.” Even viel er een stilte. “En jij, Wijnand, vertel eens wat over jouw ervaringen want je gaat me niet vertellen dat jij al die jaren in kuisheid geleefd hebt toch?”

“Nee, natuurlijk niet. De eerste twee jaren echter wel. Ik kon gewoon niet over jou heenkomen man.”

“Ach, echt?”

“Ja, de herinneringen aan die tijd met jou waren zo verdomde goed dat ik gewoon niemand anders wilde. Maar ja, na twee jaar deed ik het voor het eerst met iemand anders en heb ik me meteen laten neuken. Ik vond het echt een geweldige ervaring. Steeds waren het echter avontuurtjes van korte duur. Een avond, soms twee of drie maar dan was het ook weer over. Een keer heb ik iets van drie maanden met iemand gehad maar veel meer dan seks was dat eigenlijk niet. We merkten het beiden en hebben het toen uitgemaakt.”

“Ja, zoiets heb ik ook gehad. Twee keer nog wel. Een keer precies zoiets als jij en de andere keer precies andersom. Die vent was echt gek! Nee, zo bedoel ik het niet precies. Hij was hartstikke lief en zo en ik was echt dol op hem maar hij wilde onze liefde veel meer platonisch houden. Zodra we ons eens te buiten gingen aan seks raakte hij helemaal depressief en daar kon ik dus absoluut niet tegen. Daar werd ik gek van. Gelukkig begreep hij wel dat we niet op hetzelfde spoor zaten en zijn we dus zonder veel troubles uit elkaar gegaan. En nu Wijnand? Heb je nu ook een vaste vriend?”

“Nee … euh, ja, eigenlijk wel zoiets!”

“Nou dat is duidelijk???”

“Ik zal het je uitleggen.” En langzaam begon Wijnand zijn verhaal te vertellen zonder daarbij de naam van Geert te noemen want dat wilde hij niet. De identiteit van zijn minnaar moest geheim blijven. Niemand wist ervan en waarom zou hij het dan wel aan Tim vertellen?

“Wow,” zei Tim toen Wijnand uitgepraat was. “Best wel ingewikkeld dus maar ook prachtig dat zijn vrouw het goed vindt, voor hem althans. En bij jij er tevreden mee?”

“Ja, ik denk het wel. Hij is lief en goed voor mij. Het is meer dan alleen maar seks. We zijn echte vrienden.”

“Maar de momenten dat hij er niet is dan …?”

“Ja, die zijn moeilijk soms. Maar daar kom ik wel doorheen.” Hij glimlachte naar Tim en deze glimlachte terug.

De middag liep op zijn eind en Wijnand vroeg of Tim zin in eten had. Deze had enorme honger gaf hij aan en daarom reden ze naar de stad om bij een restaurant te gaan eten. Wijnand koos voor de Italiaan en ze lieten zich hun pizza’s goed smaken.

“Hé, Wijnand, ik heb je eigenlijk nooit bedankt voor het feit dat je destijds iets met mij begonnen bent.”

“Ben ik begonnen?” reageerde Wijnand plagend.

“Ja, jij begon. Weet je dat niet meer?”

“Natuurlijk wel maar het is toch niet nodig om mij daarvoor te bedanken!”

“Jawel man, was jij toen niet begonnen dan had ik waarschijnlijk nog steeds zo op slot gezeten als toen maar jij draaide als het ware de key in mij om en daardoor werd ik een stuk vrijer. En bovendien heb je me echt het leven gered.”

“Ach, kom niet overdrijven zeg.”

“Ik overdrijf niet, Wijnand. Als Gerard of een van die anderen toentertijd mij verkracht had, had ik vast en zeker een eind aan mijn leven gemaakt. Het allermooiste van een homoseksuele verhouding opgedrongen te krijgen is geen pretje. Ik had er vast niet mee kunnen leven.”

Wijnand begreep wat hij bedoelde en pakte zijn hand vast. “Zover is het gelukkig nooit gekomen, Tim. Laten we daar blij om zijn.”

Tim drukte een kusje op de rug van Wijnands hand. “Ja, en daarom ben ik nog steeds blij met jou. Blij dat ik hier met jou als een echte vriend kan zitten.”

“Trouwens, hoe wist Jan Vogelzang ervan af dat jij naar Nederland kwam?”

“Oh, that’s a long story. Tijdens dat gedoe met mijn ouders, die scheiding weet je, heb ik heel vaak met hem gepraat en zijn we vrienden geworden. In the States, schreef ik hem elk jaar tweemaal. Een keer rond de zomertijd en een keer vlak voor de Kerst en de laatste keer heb ik hem dus geschreven dat ik naar Nederland kwam en dat jij me kwam afhalen. Vind je dat vervelend?”

“Nee, natuurlijk niet maar daar wist ik niets van en toen hij het me zei, keek ik wel even raar op.”

“Heb je hem onlangs nog gezien dan? Hoe gaat het met hem?” vroeg Tim.

Wijnand lichtte de gezondheidssituatie van zijn patiënt een klein beetje toe en aan het gezicht van Tim zag hij dat deze zich echt zorgen maakte.

“Niet zo best dus!”

“Als hij zich eens wat rustiger zou gaan gedragen, kan hij nog heel, heel oud worden,” was Wijnands conclusie. Hij betaalde de rekening en even later liepen ze in het donker van de Kerstnacht terug naar de auto. Ze reden naar huis en dit keer reed Wijnand de auto de garage in. Toen ze vanuit de garage in de hal kwamen, zag Tim door de glazen deuren het binnenzwembad liggen.

“What? Heb jij ook een swimming pool in huis?”

“Spreek je moerstaal, man! Zoiets heet een zwembad! En ja, ik heb er ook een in huis.”

Tim was inmiddels al verder gelopen en bekeek het mooi aangelegde binnenbad. “Wow, fantastic, man! Zullen we zwemmen?”

“Nou lijkt me niet zo prettig nu. Het water is koud hoor!”

“Come on man!” Tim begon zich uit te kleden. “Let’s skinny dip!”

Wijnand bleef eerst verbouwereerd staan.

Tim, helemaal naakt, sprong meteen het water in. “Come on man, don’t be a jerk.”

“Oké, ik kom al.” Langzaam en met duidelijke tegenzin, want het koude water trok hem absoluut niet, ontkleedde hij zich en sprong toen ook in het bad. Ze zwommen een tijdje heen en weer maar al snel was het Wijnand toch echt te koud. Hij stapte uit het water en haalde uit een kast een badjas die hij meteen aan trok. Met een andere badjas in zijn handen wachtte hij op Tim. Deze kwam even later ook uit het water. Wauw, dacht Wijnand, wat ziet hij er toch verrekte goed uit. Hij liet zijn blik over dat prachtige lichaam glijden en was blij dat hij iets aanhad want anders had Tim zeker zijn erectie opgemerkt. Hij had zijn ballen net als Wijnand geschoren en het haar boven zijn pik was behoorlijk kort geknipt. Maar vooral die spieren, daar geilde Wijnand verschrikkelijk op. Zelf was hij ook niet zonder spieren maar Tim zag er echt vreselijk goed uit. Ze liepen naar boven waar Wijnand de haard flink opporde terwijl Tim zich douchte. Toen Tim terugwas, zaten ze samen nog geruime tijd voor de open haard. Wijnand genoot van de gezelligheid en voelde zich heel goed. Pas tegen twee uur in de ochtend gingen ze naar boven. Wijnand douchte zich nog voor het slapen gaan en hij lag nog maar net in bed toen er op zijn deur geklopt werd. “Jaa,” riep hij. De deur ging open en Tim kwam binnen.

“Zeg, zou ik misschien bij jou mogen slapen.”

Wijnand glimlachte.

“Niet dat ik seks of zo met je wil hoor, ik ben veel te moe maar zo dichtbij jou zijn en dan niet in één bed slapen vind ik gewoon zo verschrikkelijk vreemd dat ik niet in slaap kan komen.”

“Oké, kom er maar in.” Tim stapte in pyjamabroek en T-shirt bij hem in bed. Zelf droeg hij een short en een hemd. In het donker draaide Wijnand zich naar Tim toe. Ze sloegen de armen om elkaar heen en hun handen gleden over elkaars rug. Ze drukten hun lijven tegen elkaar aan.

“Wow, Wijnand toch. You’ve got a hard one!”

“Ja, omdat ik zo gelukkig ben. Niet omdat ik seks met je wil hoor!”

“Ja, dat zeg je nou wel maar … “

“Pas op, anders knijp ik je in je ballen!” waarschuwde Wijnand hem. Tim lachte. Vredig legden ze zich tegen elkaar aan, wensten elkaar welterusten en al snel waren ze beiden in slaap.

De volgende ochtend was Wijnand tegen achten wakker. Het was nog donker buiten. Donkerder dan op normaal rond deze tijd en dus waren er waarschijnlijk weer dikke sneeuwbuien onderweg. Voorzichtig stapte Wijnand uit bed om Tim niet wakker te maken en stilletjes verliet hij de slaapkamer. Beneden maakte hij thee en koffie en toen het langzaam begon te sneeuwen, ging hij in de vensterbank zitten om naar buiten te kijken. Buiten zag hij de voetstappen die hij en Tim gistermiddag bij aankomst hadden gemaakt en ineens overviel hem een gigantisch droevige bui. Dat was wat hij zo graag zou willen. Voetstappen die gelijke tred hielden met de zijne. Hij was tevreden met zijn leven maar … af en toe ook niet. Nu niet. Ineens voelde hij de pijn van het alleen zijn. Hij vond het rot om bijna altijd in zijn eentje thuis te komen. Het lege huis waarin hij bijna elke avond van zijn werk thuiskwam voelde dan echt leeg aan. En bovendien had hij niet echt iemand om voor te zorgen. Bedroefd stond hij op en zette de CD ‘Kaandorp Zingt’ van Brigitte Kaandorp op. Hij koos het nummer dat hij in dit soort buien altijd koos: ‘Februari’.

---
We reden op een wintermiddag naar het Noorden
We moesten spelen in Delfzijl of Sappemeer
We zaten warm, droog en veilig in de auto
De ruitenwissers zwiepten dapper heen en weer.

Zomaar een grijze dag in februari
De zon heeft zich in geen weken laten zien
Ik weet ook niet of het ooit nog zomer wordt.

En even later blauwe zwaailichten in de verte
We reden stapvoets in de file dichterbij
Er was een ongeluk gebeurd, je zag ze liggen
En in de regen stond er een ziekenwagen bij.

Zomaar een grijze dag in februari
De zon heeft zich in geen weken laten zien
Ik weet ook niet of het ooit nog zomer wordt.

Zomaar een grijze dag in februari
De zon heeft zich in geen weken laten zien
Ik denk ook niet dat het ooit nog zomer wordt.

We reden op die wintermiddag zwijgend verder
We moesten spelen in Delfzijl of Hoogeveen
Het was buiten regenachtig, koud en bijna donker
En ieder staarde in de auto voor zich uit.

Zomaar een grijze dag in februari
God heeft zich in geen weken laten zien
Ik denk ook niet dat hij nog iets om ons geeft.
---

Toen de laatste klanken verklonken, rolden de tranen Wijnand over de wangen. Het was nou ook niet echt een lied om vrolijk van te worden maar af en toe had hij zoiets gewoon nodig. En zeker als hij in zo’n stemming was. Dan mocht hij dit lied zo vreselijk graag horen en dan liet hij de waterlanders gewoon komen. Mijmerend bleef hij voor zich uit naar buiten staren. De eerste sneeuwvlokken begonnen te vallen en vulden de voetstappen buiten. Hij zat weer in de vensterbank en overdacht wat het leven hem gebracht had en wat hij zo graag wilde. Gisteren had hij nog tegen Tim gezegd dat hij tevreden was met zijn leven maar ineens was hij daar niet meer zo zeker van. Ja, hij was blij met de vriendschap die hij had met Geert en vond het prachtig dat hij Geert en daarmee ook Sophie gelukkig maakte en Geert voorzag natuurlijk ook in een grote behoefte bij hem en hij was net zo verliefd op Geert als Geert op hem. Maar … Hij wilde zo graag meer. Hij zou zo graag een vriend willen hebben die er gewoon altijd voor hem was. En … het klonk heel hebberig: alleen voor hem! Verdomme! Waarom zat het leven ook zo verrekte lastig in elkaar. Waarom was Geert dan ook verliefd op hem geworden en hij op Geert! Waarom had hij niet iets gekregen met een van de jongens die eerder zijn bed hadden gedeeld? Waarom? De vragen beukten door zijn hoofd maar antwoorden diende zich niet aan. ‘Huil je?’ hoorde hij ineens een stem. Verschrikt draaide hij zich om en zag Tim staan. “Ja. Af en toe heb ik van die buien dan moet ik gewoon effe janken.”

“Het heeft toch niet iets me mij te maken, wel? Heb ik iets verkeerds gedaan? Of gezegd?”

Wijnand veegde met de mouw van zijn ochtendjas langs zijn ogen. “Nee, het ligt niet aan jou. Gewoon aan mezelf. Heb je honger?”

“Dit is zo typisch jij.”

“Wat bedoel je?”

“Ik vraag naar iets dat serieus is en jij gaat erover heen door te vragen naar iets heel gewoons.” Hij ging bij Wijnand zitten en sloeg een arm om hem heen. “Hé, ik ben je vriend. Weet je nog wel? Is er iets dat ik voor je kan doen?”

Wijnand had echter geen zin om zijn gemoed te legen. “Nee, er is niets. Gewoon een slecht buitje dat wel weer overdrijft.”

“Je houdt je flink. Ik zie het.”

“Goed, maar laat me dan alsjeblieft!”

Tim begreep dat verder vragen niets zou oplossen en deed geen verdere pogingen. In stilte ontbeten ze en luisterden naar kerstmuziek gezongen door ‘The New London Chorale’ van Tom Parker. Na de afwas ging Wijnand naar boven om zich aan te kleden. Tim liep achter hem aan.

“Gisteren voelde het voor me aan als vanouds. Alsof er helemaal niets veranderd was,” zei hij. “De omhelzing op Schiphol. Het prachtig mooie landschap. Ons praten op de bank in de middag. Het eten gisteravond en het slapen bij jou. Maar nu … nu sluit je me buiten, Wijnand, en dat is iets dat ik niet van je ken! Vroeger deelden we meer dan alleen ons lijf weet je nog? We deelden ook onze gedachten, onze gevoelens en nu merk ik dat je die voor me afsluit! Waarom?”

Wijnand draaide zich naar hem om. “Omdat het dingen zijn die jou niet raken, Tim. Je ze niet kunt voorstellen. Het zijn mijn problemen en ik zal er een oplossing voor moeten vinden.”

“Je bent niet gelukkig!”

“Nee, nu eventjes niet maar dat verandert wel weer. Je kunt toch niet altijd honderd procent gelukkig zijn met jezelf? Met de mensen om je heen? Met de puinhoop die je soms veroorzaakt in je eigen leven en dat van een ander?”

“Maar ik had zo gedacht dat ik je misschien gelukkig zou kunnen maken?” Het werd stil.

Zou Tim echt bedoelen … “Bedoel je … “

“Ja, dat bedoel ik, Wijnand. Waarom zouden wij nu niet verder kunnen gaan waar we ooit gebleven waren. Jij en ik, Wijnand. Het heeft van het begin af aan zo goed gevoeld en misschien heb ik me daarom wel nooit echt aan een ander kunnen binden. Dat gevoel van ‘jij en ik’ was altijd op de achtergrond aanwezig. Steeds heb ik altijd iedereen met jou vergeleken, bij de serieuze kandidaten dan hè!” Stralend als de zon keek Tim naar Wijnand.

Wijnand kon alleen maar een flauwe glimlach laten zien en daarna rolden de tranen opnieuw over zijn wangen.

“Niet huilen, Wijnand,” sprak Tim terwijl hij hem in zijn armen nam. “Alles zal goed komen, ik weet het gewoon.”

“Nou,” sprak Wijnand snikkend, “dat weet ik nog niet zo zeker!”

Tim liet zijn handen over Wijnands rug glijden. Hun gezichten lagen tegen elkaar aan en al snel vonden hun monden elkaar. Een hartstochtelijke tongzoen volgde. De handen verdwenen onder de schaarse kledingstukken en raakten de naakte huid. Wijnand ervaarde heerlijke gevoelens en ook Tims lijf werd doortrokken van genot. Deze jongen was de eerste geweest met wie hij iets gehad had en deze jongen zou hij nu weer krijgen. En ze zouden veel verder gaan dan ze ooit samen waren gegaan. Ze lieten zich op het bed vallen en het nachtgoed verdween langzamerhand tot ze naakt tegen elkaar aankropen. Als vanzelf gleden ze in het standje dat ze in het verleden zovaak hadden beoefend. Met elkaars lid in de mond begonnen ze te zuigen en te likken. Heerlijke gevoelens maakten zich van hen meester. Wijnand was de eerste die kwam en Tim zoog hem helemaal leeg. Tim kwam niet lang daarna en ook Wijnand ving elke druppel van het witte zaad op in zijn mond. Hijgend lagen ze tegen elkaar aan. “Wow, alsof er geen dag tussen gezeten heeft,” verklaarde Tim. “Zo goed, zo vertrouwd.”

“Ja, het lijkt gewoon of er helemaal niets is veranderd tussen ons. Of al die jaren er niet zijn geweest.”

”Wijnand, ik geloof dat ik vreselijk veel van je houd en geloof me, dat heb ik tegen verrekte weinig van die mooie Amerikaanse jongens gezegd!”

Wijnand glimlachte naar hem en kuste hem op het puntje van zijn neus. “Wat heb je dan wel tegen hen gezegd? Dat je hun kontjes zo lekker vond?”

“Ja! Maar dat kontje van jou vind ik ook heel lekker geloof ik.”

“Geloof je het of … “

“Nee, ik weet het wel zeker.” Hij legde zijn handen op Wijnands billen en kneep er stevig in. Een vinger gleed door de spleet van zijn vriend en drukte zich tegen zijn gaatje aan. Langzaam verdween het topje naar binnen.

Wijnand kreunde diep en vroeg Tim hem te neuken. Hij haalde een condoom uit het laatje en gaf dat aan hem.

“Weet je het zeker?”

Wijnand knikte. Hij wilde dat meest zalige gevoel dat hij bij een man kende ook van Tim leren kennen. Hij legde zijn benen tegen Tims schouders en voelde diens stijve lid tegen zijn aars drukken. Met een harde stoot doorkliefde hij de kringspier waarna hij met iedere duw verder bij hem naar binnen gleed. Wijnand voelde zich in de zevende hemel. Het genot was geweldig en verdreef heel zijn sombere bui. Hij lachte nu breeduit en kreunde van plezier. Oh, eindelijk was het er dan toch van gekomen. Wat ze jaren geleden hadden overgeslagen, haalden ze nu ruimschoots in. De Eerste Kerstdag vierden ze op geheel eigen wijze in bed.

Lucky Eye
Berichten: 88
Geregistreerd: zaterdag 07 februari 2015 15:42
Woonplaats: Zwolle
Ontvangen Bedankjes: 101 keer
Bericht Re: SPOREN VAN LIEFDE door Lucky Eye » dinsdag 22 december 2015 04:35

Hoofdstuk 5

Toen Jan Vogelzang tegen elf uur van de receptie van het bungalowpark terugkwam had zijn vrouw de koffie reeds klaar.

“En was er nog post voor ons?” vroeg ze.

“Ja, een brief van Wijnand.” Jan ging zitten en maakte de enveloppe netjes met zijn zakmes open. Hij was een methodisch mens en had er een hekel aan als mensen zomaar een enveloppe openscheurden. Al snel was hij verzonken in het epistel dat Wijnand hem geschreven had. Zijn vrouw schonk de koffie in en legde er een plakje koek bij. Ze waren nu al vier weken op de Canarische Eilanden en het beviel hen beiden uitstekend. De eerste tien dagen hadden ze in een hotel gezeten maar daarna waren ze overgegaan naar dit park waar ze, voor hun beider gevoel, wat meer vrijheid hadden. Ook Jan genoot met volle teugen. Meteen na de Kerst was hij naar de directeur van zijn school gegaan en had hij heel lang met hem gepraat. Daarbij was afgesproken dat Jan de maanden januari en februari in het geheel niet op school zou komen. Daarna zou hij langzaamaan toewerken naar een gedeeltelijke weektaak. Natuurlijk moest ook alles besproken worden met een bedrijfsarts maar de eerste stappen waren in elk geval gezet. Mevrouw Vogelzang was met het feit dat ze haar man regelmatig om zich heen had erg in haar nopjes. Dit kende ze niet. Jan was altijd bezig geweest met zijn werk. De school kwam op de eerste plaats maar dan was er ook nog altijd de politiek geweest. Jan was de luis in de pels van het gemeentebestuur en absoluut niet bang om de knuppel in het hoenderhok te gooien als dat nodig was. Nee, in de lokale politiek vreesden de bestuurders zijn kritische, scherpe en altijd terechte vragen ten zeerste.

“En schrijft hij nog wat bijzonders?”

“Eventjes nog. Niet zo drammen hoor,” zei Jan met een glimlach. “Je kunt hem zo zelf lezen.” Nog een paar zinnen en toen overhandigde hij de brief aan zijn vrouw. Zij begon snel te lezen en na een paar minuten legde zij hem neer.

“Ook niets dus over de tijd die ze samen hebben doorgebracht!”

“Nee,” antwoordde Jan. “Tim vermeldde er in zijn brief al niets over en Wijnand zwijgt ook in alle talen. Toch wel raar vind je niet?”

“Ja, echt raar. Ze zouden toch geen bonje hebben gehad?”

“Ja, weet ik veel?”

“Zeg, Jan, heb jij altijd al geweten dat zij samen iets hadden?”

“Ik wist natuurlijk al wel heel lang dat Tim homo was maar van Wijnand wist ik het niet. Toen op Ameland is er iets gebeurd en tot op de dag van vandaag weet ik niet precies wat. Moet het ze toch nog maar eens vragen … Maar vanaf dat moment in elk geval trokken ze heel veel met elkaar op en op de avond van de diploma-uitreiking was het me duidelijk. Maar ja, toen kwam die verhuizing van Tim naar Amerika. Als die niet gekomen was, waren die twee allang een stel geweest!”

“Ja, dat denk ik ook wel. Ze passen ook zo vreselijk goed bij elkaar vind ik. Toen ze bij ons waren op Tweede Kerstdag, voelde ik dat gewoon. Alleen …”

“Ja?”

“Gek misschien hoor, maar ik vind dat ze er beiden niet uitzien als homo’s!”

“Oh, ja? En hoe hoort een homo er dan uit te zien, Alice?”

“Ach, je begrijpt me wel. Ik weet wel dat het vooroordelen zijn en dat je homo’s niet zomaar op straat kunt aanwijzen maar dat bedoel ik dus. Als ik op straat een homo zou moeten aanwijzen, zou ik hen niet aanwijzen in elk geval. Plaag me dan ook niet zo!” zei ze bestraffend tegen haar man die haar hardop uitlachte.

*

Drie weken later kwam Geert Meijer net iets na twaalf uur ’s nachts zijn slaapkamer binnen. Hij sloot de deur voorzichtig achter zich en kleedde zich uit om daarna naakt in bed te stappen. Hij strekte zich uit onder het warme dekbed en voelde ineens de handen van Sophie, zijn vrouw om zich heen. “Hé, hoor jij nog niet te slapen?”

“Wie ik?”

“Ja, jij! Je moet zorgen dat je voldoende rust krijgt, Sophietje. Je weet toch wat je huisarts gezegd heeft!”

“Ja, die broer van mij kan me nog meer vertellen!”

“Tssss, zo praat je niet over Wijnand, Sophietje!”

“En wil je trouwens wel eens ophouden met dat ‘Sophietje’!” en meteen kietelde ze hem in zijn zij. Geert greep haar polsen vast en duwde haar martelende vingers van zich af.

“Houd daarmee op, wil je!”

“Was het gezellig bij Wijnand?”

Geert bromde instemmend. Hij nestelde zich dicht tegen zijn vrouw, die inmiddels zeven maanden zwanger was van hem, aan. Hij voelde de ronding van haar buik en liet er een hand overheen glijden. “Ja het was goed.”

“Geert?”

“Mag ik je wat vragen?”

“Natuurlijk, altijd toch!”

“Nog een paar maanden en dan ben je bijna een jaar bij Wijnand en ik heb het nooit durven vragen eigenlijk maar wat doen twee mannen nou eigenlijk op seksgebied? Als je het niet wilt zeggen moet je het niet doen hoor!”

Geert was eventjes stil van verbazing. Zijn vrouw wilde dat, juist dat van hem weten? Maar meteen wist hij ook dat het geen nieuwsgierigheid was maar liefdevolle belangstelling. “We zoenen, strelen, pijpen en neuken,” zei hij.

“Neuk jij Wijnand of neukt hij jou?”

Geert moest eventjes lachen. “Meestal neuk ik Wijnand …”

“Dat dacht ik wel,” zei Sophie.

“Hoezo?”

“Omdat jij zo’n echte man bent en zo’n lekker ding hebt,” giechelde ze.

Geert drukte een kus op haar wang. “Maar heel soms neukt Wijnand mij ook wel hoor!”

“Zou je willen dat hij het vaker deed? Bespeur ik dat in je woorden?”

“Ja, ik zou willen dat hij het wat vaker deed. Maar hij houdt er niet zo van en bovendien is hij er niet zo goed in. Hij komt vaak veel te snel klaar. Hij weet dat ook wel van zich zelf en ik weet het ook maar soms wil ik gewoon dat hij het doet …”

“Zijn mannen daar echt gevoelig?” En langzaam liet ze haar hand over zijn billen glijden.

Geert begon zachtjes te kreunen. “Ik wel in elk geval.” Hij trok een been op en Sophie begreep zijn hint.

Zonder een spoor van schroom gleden de vingers van haar hand door zijn harige spleet. Ze vond het niet vreemd, helemaal niet. Als Geert dat lekker vond, waarom zou ze het dan niet doen? “Wil je dat ik verder ga?”

“Graag maar alleen als je dat wilt!”

Ze zei verder niets meer maar duwde met de top van een vinger, die ze inmiddels nat gemaakt had, tegen zijn gaatje aan. Langzaam gleed haar vinger naar binnen.

Geert kreunde luid.

“Ohhhh,” verzuchtte Sophie, “ik voel hoe je hard wordt tegen mij aan. Vind je het zo lekker?”

Geert zei niets maar kreunde alleen maar. Zijn pik groeide nog meer terwijl zijn vrouw op en neer ging in zijn warme holletje.

“Wil je me neuken Geert?”

Meer aansporing had hij niet nodig. De dikke buik zat wat in de weg maar daar hadden ze de afgelopen maanden al iets op gevonden. Geert ging achter Sophie liggen en stak vanaf die plaats zijn lange lat bij haar naar binnen. Twintig minuten later bereikten ze beiden een hoogtepunt. “Was het goed?” vroeg Geert.

“Zoals altijd, lieveling! Zoals altijd!” Ze straalde en voelde zich gelukkig. “Dat je nog kon na een avondje bij mijn broer?”

“We hebben niet altijd seks hoor als we bij elkaar zijn. En vanavond dus ook eens niet.”

“Waarom niet? Je gaat me niet vertellen dat jij geen zin had! Volgens mij heb jij altijd wel zin in seks,” lachte ze.

“Wijnand was niet zo in de stemming. Hij wilde meer praten en vastgehouden worden. Hij heeft wat problemen.”

Sophie knipte het licht aan. Als er echt iets besproken moest worden wilde ze Geert kunnen aankijken. Wilde ze zien of het hem zelf ook raakte en in het donker zou hij de gevoelens op zijn gezicht kunnen verbergen. En toen ze het licht aanhad, zag ze dat Wijnands problemen ook de zijne, en dus de hare, waren. “Wat is er dan? Vertel het me!”

“Oké. Wijnand is de afgelopen Kerst niet, zoals hij ons verteld had, alleen geweest. Tim is overgekomen uit Amerika.”

“Hé, wat leuk voor hem maar dat is toch geen probleem?”

“Sophie, even wachten met vragen stellen alsjeblieft. Het is beter om me even uit te laten praten.”

Ze begreep wat hij bedoelde en knikte.

“Tim wil heel graag een relatie met Wijnand aangaan en zo ik begrepen heb van Wijnand wil hij dat ook wel. Hij wil heel graag iemand hebben zoals wij elkaar hebben. Iemand waar je voor kunt zorgen. Iemand waar je zomaar je handen om heen kunt slaan en mee kunt knuffelen … Je begrijpt het wel. En daar wringt hem dus de schoen. Wijnand had hem van tevoren al wel verteld dat hij een relatie had met een biseksuele man, zonder trouwens mijn naam te noemen. Wijnand wil best iets met Tim maar … Hij heeft mij ook nog. Ze schijnen een prachtige tijd gehad te hebben maar toen Tim terugging naar Amerika heeft hij gezegd dat hij toch liever een één-op-één relatie wilde. En daarin zou dus geen plaats voor mij zijn.”

“En zo wordt Wijnands probleem dus ook ons probleem …” Ze had het goed aangevoeld.

“Ja, zo kun je het wel stellen …”

“Maar, heeft Wijnand gezegd dat hij jou zou laten vallen.”

“Nee, dat niet maar …”

“Geert,” en ze sloeg haar armen om hem heen, “ik ken mijn broer langer dan jij en ik weet zeker dat hij dat nooit zal doen. Als er iemand loyaal is dan is hij het wel. Wijnand zou zich zelf nog liever alles ontzeggen dat jou afvallen.”

“Maar ja, dat is dus het probleem, Sophie! Mag ik Wijnands geluk in de weg staan? Zou het niet beter zijn als ik hem opgeef zodat hij iets leuks kan beginnen met Tim?”

Sophie zag hoe de tranen in zijn ogen blonken en trok hem tegen zich aan. “Nee, ik denk niet dat dat iets oplost. Wijnand zou het zich zelf nooit vergeven dat jij je van hem afkeert. Er moet een andere oplossing zijn.” Tijden was het stil tussen hen waarin ze elkaar alleen maar beet hielden en streelden. “Maar als we nou eens …” en langzaam begon ze het plan dat zich in haar hoofd begon te ontwikkelen aan haar man te onthullen. Er kwamen allerlei tegenwerpingen van Geert. Het kon niet, het mocht niet maar uiteindelijk, na heel veel heen en weer gepraat, kreeg ze hem zover dat hij inzag dat haar oplossing een goede was. “Maar,” zo hield Sophie hem voor, “Wijnand mag hier vooraf niets van weten!”

*

De volgende dag ging Geert naar zijn werk op school en het was in de derde uur dat ineens zijn mobiele telefoon begon te piepen. Normaal zou hij zoiets niet bij zich dragen in school, leerlingen mochten het tenslotte ook niet, maar omdat Sophie zwanger was had de directeur hem hiervoor toestemming gegeven. “Met Geert!”

“Geert het is mis, de vliezen zijn gebroken …”

“Oké, geen paniek,” onderbrak hij haar, “ik bel Wijnand en kom er meteen aan. “Jongens, naar de aula,” sprak hij zijn leerlingen toe, “de les is afgelopen!”

“Is het zover, meneer?” vroeg een donkerharig meisje.

“Ja, Charlotte maar het is wel veel te vroeg nog eigenlijk.” Geert belde Wijnand op zijn praktijk en vernam dat hij thuis was. “Shit,” vloekte hij. Dan het privé-nummer maar.

“Wijnand!”

“Met Geert. Het gaat mis, bij Sophie zijn de vliezen gebroken. Dat is toch veel te vroeg?”

“Kalm aan, man. Geen enkele reden tot paniek. Soms zijn die kleintjes wat ongedurig en komen ze gewoon wat eerder. Ga naar huis en ik ben er eerder dan jij!” En zo was het ook. Wijnand was binnen tien minuten bij zijn zus en nog eens tien minuten later was Geert er ook. Al snel had Wijnand door wat er aan de hand was en wist hij dat het kind er aan zat te komen. Er was zelfs geen tijd meer om het ziekenhuis te bereiken. Maar voor de zekerheid had hij al wel vast een ambulance gebeld want moeder en kind zouden zo snel mogelijk na de bevalling naar het ziekenhuis moeten. Doodkalm en uiterst efficiënt gaf Wijnand zijn instructies en dit keer, in tegenstelling tot de keer dat zij samen de tuin bij Wijnand hadden omgeploegd, was het Geert die luisterde en de opdrachten uitvoerde. Twintig minuten later hadden Sophie en Geert een zoon. Veel te vroeg geboren. Veel te licht natuurlijk maar voor zover Wijnand kon zien verder kerngezond. Geert reed mee in de ambulance en Wijnand ging er met zijn eigen auto achteraan.

In het ziekenhuis konden de doktoren alleen maar dezelfde conclusie trekken: gezond maar wel te vroeg ter wereld gekomen. Voor de zekerheid zou de kleine Merijn, zo hadden moeder en vader Meijer het kind genoemd, een paar dagen in het ziekenhuis moeten blijven. Sophie, zo kozen ze ervoor, zou bij de kleine blijven. Moe maar zielsgelukkig kwam Geert die avond alleen thuis. Wijnand had hem afgezet en was doorgereden naar zijn eigen huis. De telefoon begon te rinkelen en hield niet meer op …

*

Begin mei had Geert een week vakantie van school. De kleine Merijn en Sophie waren inmiddels allang weer thuis en de jongen groeide flink. Volgens de statistieken had hij nog een kleine achterstand maar de arts op het consultatiebureau was uiterst tevreden en had het idee dat het nog maar even zou duren voor Merijn alles had goedgemaakt. In die week zou Geert de plannen die hij en Sophie eerder gemaakt hadden gaan uitvoeren.

*

Tim had de vaste gewoonte om elke dag als hij van kantoor thuiskwam meteen een eind te gaan joggen. Hij kleedde zich thuis dan om en liep een kilometer of zes over het strand waaraan hij woonde. Hij voelde zich daar goed bij en hield zo zijn conditie in een uitstekende vorm. De periode in Nederland had hij heerlijk gevonden en vooral de hereniging met Wijnand had hem goed gedaan. Alleen die laatste dagen had hij vreselijk gevonden. De dagen waarin hij bij zich zelf ontdekt had dat hij moeite, vreselijke moeite had met het feit dat zijn geliefde Wijnand nog iemand anders had. Noem het maar jaloezie! Met die gedachte kon en wilde hij niet leven. Hij had die gevoelens niet opgekropt maar ze eerlijk en rechtstreeks tegen zijn vriend uitgesproken. Natuurlijk was dat bij Wijnand hard aangekomen maar Tim had het niet voor zich willen houden. Het zou niet eerlijk geweest zijn. Hij wilde dolgraag iets met Wijnand beginnen maar dan moest het ook van diens kant volledig zijn en zonder voorwaarden. En ja, nu hij weer thuis was, had hij vaak genoeg gedacht dat juist hij degene was die een voorwaarde had gesteld. Elke dag dacht hij aan Wijnand en aan de goede dagen die ze met elkaar gehad hadden. Regelmatig belden ze met elkaar en altijd waren die gesprekken leuk en gezellig maar zodra hij weer neer had gelegd, overviel de twijfel die die derde persoon gebracht had hem weer. Bewust vermeden ze die grote onbekende altijd in hun gesprekken omdat ze beiden wisten dat het een gevoelig onderwerp was maar ze zouden hem niet kunnen blijven wegmoffelen.

Nog een klein stukje en dan was hij weer thuis. Zijn kilometers voor die dag zaten er bijna op. In de verte zag hij zijn huis al en toen hij dichterbij kwam, zag hij ook nog iets anders. Er zat iemand op de trap naar zijn veranda. Vroeger dan normaal stopte hij met rennen en liep rustig verder naar zijn huis proberend te onderscheiden of hij die persoon kende. Pas toen hij dichtbij was begon hij de figuur te herkennen maar wat deed die in godsnaam hier in de Verenigde Staten? “Ben jij het echt? Geert Meijer?”

“Ja, wie dacht je anders? Zijn tweelingbroer misschien?”

“Gut, man, je ziet er bijna nog net zo uit als toen we samen op school zaten!”

“Ja, dat is iets dat ik van jou niet kan zeggen. Gelukkig had ik foto’s van jou bij Wijnand gezien anders had ik je nooit herkend! Wat ben jij veranderd zeg?”

“Ja, dat heb ik meer gehoord maar verdikkeme, ik vergeet je helemaal te begroeten!” Hij stak zijn hand uit en Geert pakte deze met een stevige greep vast en schudde hem hartelijk. “Wat doe jij in de US of A, man?”

“Ach, ik was hier voor een conferentie van muziekdocenten en had jouw adres van Wijnand gekregen dus toen ik toch in de buurt was … “

“Besloot je maar om even langs te komen. Fideel, man! Echt hartstikke tof! Kom binnen!” Tim ontsloot de deur en ging hem voor naar binnen. De airconditioning werkte op volle toeren en hield het huis heerlijk koel. “Ik ga even douchen, ben zo weer terug.” Geert liet zijn tas naast de bank neervallen en nam plaats op een comfortabel uitziende bank. Wauw, zo gemakkelijk had hij nog nooit van zijn leven gelogen. Het ging hem goed af. Dat gaf hoop voor de rest van de ontmoeting!

“Zo, weer helemaal fris!” zei Tim toen hij de woonkamer weer binnenkwam. “Vind ik een heerlijke gewoonte, dat joggen. Elke dag meteen na kantoortijd even alle problemen en zorgen van je aflopen. Je echt flink lichamelijk moe maken om daarna heerlijk te kunnen ontspannen. Zal ik wat te eten voor ons klaarmaken?” Een knikte van Geert was voldoende om te zorgen dat Tim de keuken in ging. “Kom anders hier even zitten, joh. Dan kunnen we wat bijpraten terwijl ik aan het werk ben.”

Geert volgde Tim naar de keuken en gezamenlijk namen ze de afgelopen tijd door. Natuurlijk wist Tim van het huwelijk tussen Sophie en Geert en had hij van Wijnand ook al begrepen dat Geert en hij goede vrienden waren. Wijnand had Tim goed op de hoogte gehouden van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn familie. Toch ontspon zich een heel gesprek tussen de twee. Een gesprek dat pas verstomde toen Tim de tafel voorzag van allerlei etenswaren en ze beiden een stoel aanschoven. Ze aten alsof ze uitgehongerd waren. Afwassen was niet nodig want Tim had een afwasmachine en nadat ze deze gevuld hadden stelde hij voor om een strandwandeling te maken en zo deden ze.

“Raar misschien,” zei Geert, “maar een strandwandeling doet me altijd weer denken aan die vakantieweek voor onze examens op Ameland. “Als ik dan de zee hoor en het zand zie, moet ik altijd weer daaraan denken.”

“Ja, Ameland heeft voor mij ook dierbare herinneringen. Maar ook gruwelijke!”

“Denk je nog vaak aan dat laatste?”

“Nee, niet zo vaak meer. Heel af en toe. Die dierbare herinneringen zijn belangrijker geworden. Veel belangrijker. Als gevolg van die week heb ik Wijnand echt goed leren kennen en dat is voor mij een keerpunt in mijn leven geworden. Je weet toch dat wij … “

“Ja, dat weet ik. En ik ben heel blij voor jullie beiden.” Geert sloeg een arm om Tim heen en trok hem tegen zich aan. “Ik zou het heel fijn vinden als je in onze familiekring kwam.”

“Dank je.” Tim stak zijn sleutel in het slot en opende de deur. Ditmaal liet hij Geert voorgaan. “Wil je wat drinken?”

“Ja, doe me maar een iets stevigs, als je hebt.”

“Zeg het maar wodka, whisky, bourbon, jenever uit Nederland?” Geert koos voor een whisky en ook Tim schonk zichzelf een glas vol. Ze toosten op de toekomst en zakten beiden onderuit in een stoel. “Dit voelt goed, Geert. Een glas, een vriend, gemeenschappelijke herinneringen en een toekomst.” Beiden dronken ze hun glas in een teug leeg waarna Tim nog eens bijvulde. De herinneringen bleven die avond komen en het werd steeds later en later. Na zijn eerste glas, draalde Geert enorm lang met zijn tweede want hij kon niet echt goed tegen alcohol. Tim echter ledigde de ene na de andere borrel. “Trouwens, nou moet je me toch eens vertellen,” begon hij te vragen. “Hoe kwam het nou dat jij zo’n sex-appeal had vroeger? Je versierde al die meiden op school!”

“Niet overdrijven, Tim, zo erg was ik nou ook weer niet hoor!”

“Zekers wel, volgens mij heb je ze allemaal gehad.”

“Weet je dat je de tweede bent van wie ik dat hoor? Maar echt, geloof me, Sophie is heus niet mijn eerste geweest maar ik kan de meisjes met wie ik naar bed ben geweest tellen op de vingers van een hand van een slechte houtzager.”

Tim keek hem oprecht verbaasd aan. “Daar geloof ik niks van,” zei hij tussen twee slokken door.

Geert haalde zijn schouders op. “Ja, daar kan ik niets aan doen maar het is echt waar.”

“Het zal vast komen door die enorme pik van je,” ging Tim verder.

“Wat???”

“Je lul, man. Die was vroeger al enorm groot weet ik me nog goed te herinneren. Ik keek altijd tijdens het douchen naar de jongens om me heen en jij had de grootste van allemaal. Hoe groot heb je hem?”

“Wil je dat echt weten?” Geert wist niet welke kant dit uit zou gaan maar als het zo doorging zou alles heel anders verlopen dan hij gepland had en misschien kwam dit wel beter uit zo.

“Nou?” drong Tim aan.

“Vijfentwintig centimeter.”

“Je lult, man! Wees eens eerlijk zeg!”

“Nee, echt! Kan ik er wat aan doen dat hij zo groot is?”

“Laat hem zien dan meet ik hem op!”

“Ja, ik ben me daar gek zeg! Bekijk het maar mooi!”

“Zie je wel dat je opschept. Anders zou je het durven.”

Nu wist Geert precies welke kant het op zou gaan. Hij hoefde het maar te doen en ze zouden van het ene in het andere terechtkomen. “Oké, haal je meetlint maar op.” Geert stond op uit zijn stoel, maakte de knoop van zijn jeans open en haalde de rits naar beneden. Hij liet zijn broek op zijn enkels zakken en liet zijn slip dezelfde weg volgen.

Tim kwam terug met een meetlint en toen hij Geert daar zo zag staan, kreeg hij het ontzettend heet. Hmmm, wat toch een heerlijke vent, dacht hij. Zo had hij hem nou altijd al graag eens willen hebben. Naakt en zo verschrikkelijk dichtbij! “Doe je shirt eens omhoog, dan kan ik er beter bij,” zei hij.

Geert pakte de panden van zijn shirt beet en trok ze omhoog.

“Verdikkeme, hij is nog slap, zo ken ik hem wel!” reageerde Tim.

“Wacht maar effe, ik zal hem wel even stijf maken,” begon Geert.

“Dat wil ik ook wel doen?” zuchtte Tim.

Geert wist dat het in de richting zou gaan die hij verwacht had. Dit was het laatste zetje. “En, hoe had je dat gedacht?”

“Ik zou je kunnen pijpen, bijvoorbeeld. Dat doet Sophie toch ook wel eens bij jou?”

“Jawel, maar zij is mijn vrouw!”

“Nou en, het gaat toch alleen maar om het stijf worden. Dan meet ik je en zijn we klaar!” Verwachtingsvol keek Tim naar Geert.

“Oké, toe maar dan!”

Tim knielde voor Geert neer en streelde met zijn hand langs de lange, slappe penis en sloot zijn handen om de volle balzak. Wow, dat voelde goed en stevig aan. Hij ging weer terug naar de eikel met zijn vingers en trok het voorvel langzaam naar achteren. Hij stak zijn tong uit en liet deze over de eikel gaan. Hij hoorde Geert diepe zuchten. Tim sloot zijn lippen om het geval en voelde hoe het meteen begon te groeien. De ballen trokken op in de zak en de pik werd groter en groter. Tim bleef zuigen en likken en vergat helemaal zijn eigenlijke taak.

“Hé! Ga, je nog eens meten!” riep Geert hem toe.

“Oh, ja!” Snel pakte Tim zijn meetlint van de vloer en legde deze langs de enorme lul. Inderdaad, ietsjes meer dan 25 centimeter. “Wow, je had helemaal gelijk, man. Sorry, dat ik je bewering in twijfel trok. Kun je me vergeven?”

“Natuurlijk, joh, laten we het er maar niet meer over hebben.” Geert stond daar nog steeds met de panden van zijn overhemd in de handen en een stijve leuter. Hij zag hoe Tim opnieuw blikken op zijn harde wierp en hoorde hem toen lachen. “Wat lach je nou?”

Tim wees naar Geerts stijve. “Zal ik je verder helpen of trek je je liever zelf af?”

“Nou, je bent nu eenmaal begonnen, maak het karwei ook maar af dan!”

Gretig nam Tim Geerts worst in zijn mond. Heftig zuigend en likkend bracht hij Geert in enkele minuten naar een hoogtepunt. Geert spoot zijn zaad in Tims mond omdat die weigerde zich terug te trekken. Hij likte en zoog al het witte spul weg en genoot met volle teugen. “En? Hoe voelde het om door een flikker gezogen te worden?”

“Het was prima, Tim. Echt heel lekker.”

“Ja, wij homo’s weten wel wat lekker is!”

“Oh, ja?” vroeg Geert.

“Zeker. Weet je dat de billen en kont van de man erogene zones zijn?”

“Nee, nooit geweten.” Tim legde zijn handen op de billen van Geert en begon ze te strelen.

“Hoe voelt dat?”

“Prima, echt lekker!”

Tim ging verder en liet een vinger door Geerts bilspleet gaan. “En dit?”

“Wauw, dat voelt nog beter! Maar ik geloof dat we niet verder moeten gaan.”

“Waarom niet? Je vindt het toch lekker? Nou, wat let je dan!”

“Weet je nog wel. Ik ben getrouwd en heteroseksueel!”

“Uhmmm. Nou en? Je vrouw hoeft hier toch niets van te weten.” Hij keek op naar Geert en glimlachte naar hem. “Laat mij je een keer echt verwennen zoals een man een man kan verwennen en een vrouw het nooit bij je zou doen.”

“Ik weet het niet ik vind het … “

“Smerig? Vies? Onnatuurlijk?“

“Nee, dat is het niet maar … “

“Een keer Geert en als het je pijn doet of zo stop ik gewoon. Laat je gaan man! Gun mij ook eens een lolletje. Weet je dat ik hier altijd van gedroomd heb?”

Geert wist het van Wijnand.

“Vroeger droomde ik altijd van je, dat ik je dichtbij me had, helemaal bloot en dat ik alles met je kon doen wat ik wilde. En, nu, nu ik je hierbij me heb, zou ik dat zo graag allemaal met je willen doen. Alsjeblieft? Dan mag je mij straks ook neuken als je wilt!”

Dit was het punt waarop Geert gewacht had. Hij had moeilijk kunnen vragen of hij Tim mocht neuken zonder zijn dekmantel te verliezen. Een klein woordje van hem en er was geen terugkeer meer mogelijk. “Ja.”

“Meen je het?”

“Ja, doe het voor ik me kan bedenken.” Geert stapte uit zijn schoenen, broek en slip en liep achter Tim aan naar diens slaapkamer. Een groot bed besloeg het grootste gedeelte van de kamer.

Tim trok de gordijnen dicht en stak overal kaarsen aan om het geheel wat romantisch te maken. Snel schoot hij uit de kleren en ging naast Geert liggen die nog steeds zijn overhemd aan had. Tim maakte de knoopjes los en streelde over die stoer behaarde, mannelijke borstpartij. Wow, wat een heerlijke ervaring. Hij kneep zichzelf om wakker te worden uit die verleidelijke droom maar het was werkelijkheid. Geert lag hier vlak naast hem en helemaal voor hem. “Draai je om,” fluisterde hij zachtjes in Geerts oor.

Geert draaide zich om. Hij voelde de handen van Tim over zijn billen gaan en de vingers in zijn naad spelen. Zijn benen werden uiteen geduwd en Tim nam ertussen plaats. Een natte tong maakte zijn kontje lekker nat en sappig en even later priemde de tong tegen zijn gaatje. Owhhhh, dit voorspel deed Wijnand ook altijd zo lekker bij hem. Maar nu zou hij gaan ervaren wat er werkelijk daarna hoorde te komen. Hij wist van Wijnand dat Tim een werkelijk goede berijder van mannen was. Een echte top! Eindelijk zou hij dan eens goed doorgeneukt gaan worden. Het topje van Tims steigerende stang werd tegen Geerts gaatje gezet en met een duw, doorkliefde hij de kringspier. Geert gilde.

“Doet het zeer?” vroeg Tim met compassie.

“Jaaa!” kreunde Geert. En het deed echt zeer. Tims pik moest veel groter zijn dan die van Wijnand.

“Wil je dat ik stop?”

Dat was eigenlijk wat Geert wilde maar hij wilde ook weten hoe het was om werkelijk diep geneukt te worden. Hij wilde het gevoel van genot ook beleven en dus zei hij dat Tim door moest gaan.

“Weet je het zeker?”

“Jaaa! Ga door!”

Tim drong niet langer aan maar drong dieper bij Geert naar binnen. Nogmaals gilde Geert keihard. Tim liet zich echter niet weerhouden en gleed bij elke voorwaartse beweging dieper en dieper naar binnen. Nog een paar stoten en toen sloegen zijn ballen tegen Geert zijn billen aan. Hij zat er met zijn volle lengte in.

“Kut!” riep Geert. “Hoe groot heb jij hem?”

Tim antwoordde dat hij 21 centimeter had.

“Wauw, niet te zuinig zeg!”

Met kracht begon Tim zich uit en in zijn bedgenoot te pompen. Het ging prima. Het gaatje van Geert ontving hem prima en regelmatig voelde hij hoe die zijn spieren aanspande en het hem moeilijker maakte om binnen te dringen. Het ging uitstekend. Dit was wat hij altijd graag gewild had: Geert Meijer in de onderliggende positie en hij er boven op. Tim bleef pompen en Geert bleef tegengas geven. Beiden wilden ze er alles uithalen wat er in zat voor dit moment.

Geert genoot maar wist dat hij dat niet te veel zou moeten laten blijken. Hij moest zijn rol van heteroseksueel die een keer een uitstapje maakte nog even blijven spelen. Hij hield zijn kreunen van genot in maar genoot toch met volle teugen. Gillend spoot Tim zich in hem leeg en liet zich languit over hem heen vallen.

“Dit voelde lekker, man!” fluisterde Tim. “Ik wou dat ik je vaker kon nemen,” lachte hij.

“Je weet onze afspraak,” herinnerde Geert hem.

“Ja, het is al goed. Wil je nu meteen?”

Geert knikte. Nu was het zijn beurt. Voor de tweede keer zou hij klaar komen bij deze jongen die hij eigenlijk gigantisch voorloog en bedroog maar het was voor een goed doel, hield hij zichzelf voor. Geert kleedde zijn pik in een condoom en liet zijn neukstaaf soepel bij Tim naar binnen glijden. Ervaren als hij was, duurde het tijden voor hij zich helemaal liet gaan.

Tim kreunde en genoot ten diepste van deze geweldige minnaar. Tegenwoordig liet hij zich niet vaak meer neuken maar voor zijn gedroomde dekhengst wilde hij maar wat graag een uitzondering maken. Geert was niet alleen groot maar ook ontzettend goed.

Geert kwam klaar en spoot zijn ballen helemaal leeg. Hij trok zich terug en draaide zich van Tim af. Toen hij een hand op diens schouder legde, volgde er geen reactie. Verdraaid, dacht Geert, hij zal toch niet slapen? Maar dat deed Tim wel. Hij trok het laken over hen beiden heen en was ook snel vertrokken naar dromenland.

***

Toen Geert de volgende ochtend wakker werd, voelde hij een enorme kater. Niet vanwege de drank die hij genuttigd had maar vanwege het feit dat hij misbruik van Tim gemaakt had door hem voor te liegen. Toen Tim zijn ogen opsloeg begon Geert meteen tegen hem te praten: “Tim, ik moet je iets bekennen.”

“Als je wilt zeggen dat je het lekker hebt gevonden, dan kan ik alleen maar antwoorden dat ik dat wel wist.”

“Nee, het is iets anders. Het … “

“Je bent bang dat Sophie er achter zal komen omdat ik mijn mond niet kan hou…“

“Je kunt inderdaad je mond niet houden! Je ratelt aan een stuk door maar dat is het ook niet. Laat me nou uitpraten! Wil je!”

Verbaasd keek Tim naar Geert. Er zat hem werkelijk iets dwars. Grote denkrimpels bedekten zijn voorhoofd. “Oké, ik zal luisteren.”

“Ik ben niet eerlijk tegen je geweest en dat zit me dwars. Ik zal je alles eerlijk opbiechten. Ik ben hier niet gekomen voor een conferentie maar bewust om jou te ontmoeten omdat ik met je wilde praten. Ik weet dat jij een Wijnand niet helemaal prettig uit elkaar zijn gegaan na de Kerst.“

“En heeft Wijnand je nou gestuurd om een goed woordje te doen voor hem? Kon hij dat zelf niet doen?” Tim sprong op uit bed en wilde weglopen.

“Je zou naar me luisteren had je gezegd,” koel klonk de heldere stem van Geert alsof hij een klas vol slecht luisterende leerlingen toesprak.

Tim draaide zich om en ging op het bed zitten.

“Zo als jij het net verwoordde, is het dus niet. Ik ben hier gekomen voor mezelf, voor jou en voor Wijnand.”

“Nou, hier snap ik dus helemaal niets van!”

“Ik ben de biseksuele man in Wijnands leven. Ik ben degene die jullie problemen veroorzaakt.”

“Jij? Biseksueel? Laat me niet lachen. Je bent een echte hetero Geert!”

“Ja hoor! En ik was ook de grote versierder op school! Allemaal vooroordelen, Tim! Je kent me niet zoals ik echt ben.”

Met grote ogen vol van verbazing keek Tim naar Geert en in die ogen las hij de ernst waarmee deze sprak. “Echt waar? Je houdt me niet voor de gek?”

“Nee, ik heb een vreselijke hekel aan liegen en daarom wilde ik ook meteen met je praten. Gisteren liep het gewoon uit de klauw. Het was niet mijn bedoeling om het zover te laten komen. Het spijt me.”

“Je hoeft nergens spijt van te hebben, Geert. Ik geloof dat we beiden genoten hebben.”

“Ja, dat is wel waar maar ik had liever eerst mijn verhaal gehouden. En die is dat ik het vreselijk zou vinden als ik Wijnand kwijt zou raken. Ik ben echt vreselijk verliefd op hem. Nog steeds en het wordt alleen maar heviger, Tim. Sinds een jaar nu hebben wij een vaste relatie, als je het zo kunt noemen, en ik wil hem niet kwijt. Maar ik zei al dat ik niet alleen voor mezelf kwam. Dit was het pleidooi voor mezelf, maar ik wil jou waarschuwen om Wijnand niet te laten kiezen tussen ons.”

“Waarom niet? Stel, en zo denk ik er nog steeds over, dat ik niemand tussen ons beiden wil!”

“Ik ben bang dat hij jou dan zal laten vallen, Tim.”

“Oh, ja? En waarom dan wel?”

“Omdat hij er vast en zeker van overtuigd is dat jij wel iemand anders zult kunnen vinden.”

“En wie ben jij dat je zijn gedachten en redeneringen weet?”

“Ik ken hem nu al een aantal jaren. Langer in elk geval dan dat jij hem kent en ik weet het gewoon.”

“Maar ik wil gewoon helemaal niemand anders! Ik wil Wijnand!”

“Als je dat wilt en verstandig bent en echt om hem geeft, probeer je je ook in zijn gedachten en gevoelens in te leven en dat heb je tot nu toe niet gedaan. Vraag je af waarom hij mij niet zal laten vallen en je komt bij het juiste antwoord, Tim!”

“Donder je toch op man! Je denkt toch niet dat ik me door jou laat zeggen wat ik doen moet hè!”

“Nee, dat is ook niet de bedoeling. Ik wil alleen maar dat Wijnand gelukkig wordt. Ik gun hem o zo graag iets wat vergelijkbaar is met wat Sophie en ik hebben en dat kan alleen jij hem maar geven. Jij speelt daarin een heel belangrijke rol. Maar Wijnand zit anders in elkaar dan jij en ik, Tim. En daarom wil ik dat je je verplaatst in Wijnand. Voel hem aan. Peil zijn gedachten en wees voorzichtig met je stappen.”

Tim stond op van het bed en liep naar de deur van de slaapkamer. Daar draaide hij zich om.
“Ik maak ontbijt voor je en daarna wil ik dat je oprot!” De deur sloeg achter hem dicht.

Geert liet het hoofd hangen. Dit had hij goed verprutst. Hij kleedde zich aan, liep naar de woonkamer waar hij zijn tas oppakte en ging daarna naar de keuken. “Bedankt voor het aanbod voor een ontbijt maar liever toch maar niet!” Hij draaide zich om en liep het huis uit en de boulevard op. Naar de bus, naar het vliegveld en naar huis.

Lucky Eye
Berichten: 88
Geregistreerd: zaterdag 07 februari 2015 15:42
Woonplaats: Zwolle
Ontvangen Bedankjes: 101 keer
Bericht Re: SPOREN VAN LIEFDE door Lucky Eye » donderdag 24 december 2015 16:26

Hoofdstuk 6

De terugkeer op school was Jan Vogelzang erg zwaar gevallen. De maanden vakantie die hij met zijn vrouw had gevierd, hadden hem en ook haar goed gedaan en toen hij in maart weer langzaam was begonnen te werken had hij gemerkt dat het allemaal niet zo lekker meer liep. Het kostte hem kortweg gezegd, gewoon te veel moeite allemaal en daarom had hij in overleg met zijn vrouw besloten dat het tijd was voor zijn pensionering. Hij had dienstjaren genoeg en ook voldoende eigen vermogen om er met z’n tweetjes geriefelijk van te kunnen leven. En zo gebeurde het dus dat op die laatste vrijdag van het schooljaar zijn afscheid werd gevierd. Vooral voor de leerlingen zou het feest zijn want Jan had er zelf een behoorlijk bedrag ingestoken om voor hen een disco te kunnen organiseren. Het schamele budget dat de schoolleiding beschikbaar had voor een afscheid had zoiets niet toegelaten maar Jan was nu eenmaal leraar voor de leerlingen en had erop gestaan dat er vooral voor hen iets te vieren moest zijn. Op de receptie die ’s middags gehouden werd, wel georganiseerd door de schoolleiding, kwamen heel veel oud-leerlingen en oud-medewerkers langs. Jan kende ze allemaal nog bij name en maakte met iedereen een uitvoerig praatje. Niemand liet hij zomaar gaan. Nee, niet helemaal waar, er was er eentje die Jan niet wilde spreken en dat was Gerard. Daar stond hij dan met zijn uitgestoken hand maar Jan pakte snel de hand van de volgende gast en knoopte een praatje met die persoon aan. Met een rood hoofd maakte Gerard rechtsomkeert en verliet de school.

“Maar Jan toch,” sprak zijn vrouw hem vermanend toe. “Zoiets kun je toch niet maken!”

“Jawel, Alice, bij hem wel. Ik leg het je later thuis allemaal wel uit. En maak je niet druk als het vandaag nog een paar keer voorkomt. Als die andere vier ook durven te verschijnen, wacht hen een zelfde behandeling.”

Natuurlijk ging Jan die avond ook naar de disco en hiphopte hij samen met Alice net zoals de leerlingen. Niets was hem te dol! Alles had hij over voor zijn leerlingen. Toen ze tegen enen thuis waren vroeg Alice hem naar de reden waarom hij Gerard en nog een andere leerling geweigerd had de hand te schudden. “Die laatste vakantieweek op Ameland met de klas van Wijnand, Tim, Geert, Gerard en Richard hebben vijf jongens geprobeerd Tim seksueel te misbruiken.” Alice slaakte een kreet en sloeg haar hand voor de mond. “Gerard en Richard waren twee van hen. Dankzij koelbloedig en reuze moedig ingrijpen van Wijnand is het niet helemaal gelukt.”

“Vreselijk,” verzuchtte Alice Vogelzang, “en die jongen had het al zo moeilijk toen.”

“Ja, zo moeilijk dat hij als Wijnand niet op tijd gekomen was zich van het leven had willen beroven. En daarom dus, Alice, wilde ik die vijf, zo ze zouden verschijnen, absoluut niet de hand drukken. Grapjes zijn leuk, daar ben ik altijd voor in dat weet je, maar grapjes ten koste van anderen zijn niet leuk. En iemand seksueel willen misbruiken en vernederen kan al helemaal niet door mijn beugel.”

“Dat ben ik helemaal met je eens. Wat heeft die jongen een geluk had dat Wijnand op tijd kwam zeg. Stel je eens voor wat een drama dat geweest zou zijn. Trouwens, heb je altijd al geweten van dat incident?”

“Nee, pas sinds kort. Ik heb Wijnand wel gevraagd destijds wat er aan de hand was maar hij wilde er niets over loslaten toen. Onlangs toen ik een keer bij hem op het spreekuur was, heb ik hem er expliciet naar gevraagd en heeft hij het mij verteld.”

“Dan zou er helemaal nooit sprake geweest zijn van een relatie tussen die twee,” mijmerde Alice.

“Nee, maar dat is er nu ook nog niet! Wat ze ook loslaten, niets over een ophanden zijnde relatie. Ik snap niet wat er aan de hand kan zijn!”

***

Sophie en Geert gingen dat jaar voor het eerst niet naar hun vaste plekje in Frankrijk op vakantie omdat ze vonden dat zo’n lange reis voor de baby te ver zou zijn. Wijnand vond dat niet erg. Zo zou hij Geert in elk geval niet een lange periode hoeven te missen. Hun relatie was nog steeds bijzonder goed en dat niet alleen seksueel gezien. Ze waren echte vrienden en deelden lief en leed met elkaar. Toen Tim schreef dat hij op vrijdag 20 augustus zou aankomen op Schiphol, had Wijnand echter een probleem. Die hele week had hij dienst en zijn vaste vervanger was met vakantie. En daarom vroeg hij Geert of die wellicht Tim van het vliegveld wilde halen. Geert stond na de gebeurtenissen van die week in mei niet echt te trappelen van ongeduld maar zei toch meteen ‘Ja’ omdat hij niet wilde dat Wijnand er iets achter zou zoeken. Zijn reis naar de VS hadden Sophie en hij geheim gehouden en zeker nu het resultaat niet hetgeen was waarop zij gehoopt hadden, wilden zij dat dit zo zou blijven. Geert toog die dag naar het Westen om Tim af te halen. Hij herkende hem meteen en ook de blik van herkenning bij de ander was er.

“Oh, ben jij het!” klonk het niet al te vrolijk.

Geert nam een van de tassen van Tim over en samen liepen ze weg van de aankomsthal.
“Ja, je zult het met mij moeten doen.”

“Dat je mij nog wilt afhalen, zeg!”

“Ja. Het is een vriendendienst, weet je. Neem gerust een taxi als je dat wilt!

“Oh, nou snap ik het! Je gaat daarin wel vaker ver nietwaar?”

“Hoe bedoel je!”

“Je deelt het bed met je vriend, je gaat naar Amerika als je vriend dat vraagt.”

Plotseling stopte Geert en draaide zich om naar Tim. “Ik geloof dat je heel slecht geluisterd hebt toen ik bij je was! Wijnand heeft me niet gestuurd! Ik ben op eigen initiatief gekomen.”

“Ja, dat wilde je me toen ook al laten geloven. Daar trap ik echt niet in hoor! Je hebt alleen maar voordeel bij je geheime identiteit dus waarom zou je die opblazen?”

“Omdat ik, stomme ik, het idee had dat ik daarmee ons allen vooruit zou kunnen helpen. Maar had ik maar geweten dat jij of hartstikke doof bent of gewoon niets tussen die oren van je hebt zitten dan had ik me die reis kunnen besparen! En draag deze zelf ook maar … “ Hij zette de tas op de grond neer en liep met grote stappen verder in de richting van de parkeerplaats.

Tim stond daar met grote ogen en open mond naar de rug van de zich snel verwijderende Geert te kijken, pakte snel zijn tweede tas op en holde achter hem aan. Hijgend stapte hij in en Geert reed weg. Het zwijgen duurde lang tot Tim uiteindelijk de stilte verbrak. “Zou je straks als we de snelweg verlaten de auto misschien even aan de kant willen zetten? Ik wil met je praten.”

Geert keek hem zijdelings aan en probeerde zijn gezicht te bestuderen maar daarop viel alleen maar een soort gespannenheid te lezen. Ondanks zijn boosheid deed Geert wat Tim gevraagd had en op een stille weg bij het bos zette hij de auto op de eerste parkeerplaats die hij tegenkwam neer. Hij stapte uit en wachtte op Tim die ook de auto verliet. “Nou, zeg het maar!”

“Allereerst wil ik je mijn excuses aanbieden voor de manier waarop ik je bij mij thuis behandeld heb. Mijn gedrag is ver beneden elk peil geweest. Ik heb je bewust uitgedaagd tot een spelletje en toen het de volgende ochtend anders bleek te zijn dan ik verwacht had, voelde ik me gekrenkt en daartoe was natuurlijk geen enkele reden. Het was gewoon mijn eigen schuld. Ik … “

“Ho, stop! Als dat je enige vorm van excuus is dan zal ik hem absoluut niet aannemen. Dat avontuurtje was niet alleen jouw fout maar net zo goed de mijne. Jouw grootste fout zit er in dat jij iemand bent die totaal niet kunt luisteren! Je kletst en ratelt de hele tijd maar door maar er dringt helemaal niets, maar dan ook niets, door tot die grijze massa van jou!”

Tim liet de razernij van Geert over zich heen komen en ging toen pas weer verder. “Ja, ik weet het. Maar ik wil ook graag nog meer vertellen … als ik mag?”

“Sorry, maar dat moest er gewoon even uit! Ik had het idee dat je gewoon verder ging waar je destijds was gebleven en ik had me voorgenomen dat ik me dit keer absoluut niet door jou zou laten wegjagen!”

“Een goed voornemen, Geert, en misschien had je dat in mei ook niet moeten laten doen. Misschien was alles dan wel anders gelopen.”

“Toen had ik geen keus. Ik voelde me vanwege mijn eigen leugenachtige gedrag te beroerd om je tegengas te geven maar nu … “

“Ik begrijp het maar ik zal je niet koeioneren dit keer. Ik wil alleen maar een poging doen je uit te leggen hoe en waarom. Kan ik verder gaan?” Tim zag Geert knikken en volgde hem toen het bospad op. “Ik heb ooit ergens gelezen dat een kind dat geen liefde ontvangt ook nooit liefde zal kunnen geven en ik ben bang dat ik zo’n persoon ben. Mijn ouders hadden mij lief natuurlijk, maar alleen in naam. Tegen over hun vrienden en kennissen pochten ze over mij: ‘Kijk eens hoe goed onze Tim het doet op school.’ Maar verder was er nooit enige echte vorm van aandacht voor mij. Nooit eens een hand op mijn schouder, nooit eens een aai over mijn bol. Niets van dat alles. Mijn moeder heeft me geloof ik niet eens zelf de fles gegeven, laat staan een luier verwisseld. Daar was personeel voor toch! Kindermeisjes hebben me opgevoed en die werden, vanwege het sterk wisselende temperament van mijn moeder regelmatig vervangen. En zodoende had ik ook met hen geen echte en hechte relatie. Mijn vader had het altijd druk met zijn zaken, zijn concurrenten en zo later bleek zijn maîtresses en mijn moeder met haar roddelende vrienden, haar kunstclub en haar kaartclub. Nooit was ik echt in beeld. Ik weet dat ze alleen naar me vroegen tegen de tijd dat er een rapport moest komen. Want dan konden ze weer pochen over hun zoon! En wee het gebeente als ik eens een paar tiende van punten achteruit was gegaan! Dan was het huis gewoon te klein! En ik, ik wist gewoon niet anders, bleef maar mijn best doen om door hen aardig gevonden te worden. In de jaren van de basisschool verhuisden mijn ouders van de ene naar de andere plek en nooit was er voor mij dus tijd om vrienden te maken. Ik ben de tel kwijt geraakt maar het waren heel veel verhuizingen. Pas in het voortgezet onderwijs kwam er enige rust. Ik kwam in de tweede klas bij jullie op school en meteen voelde ik me om de een of andere reden thuis. Natuurlijk ben ik nooit iemand geweest die op de voorgrond trad maar ik was er wel.”

“Ja,” viel Geert in, “dat merkten we al heel snel. Bij maatschappijleer was jij degene die de discussies over allerlei onderwerpen steeds maar weer oprakelde. Buter werd haast gek van je, man!” Beiden moesten ze lachen.

“Ja, maar die man vroeg er dan ook gewoon om met zijn rechtse vooroordelen!” Opnieuw werd er gelachen. “Ik vond het prettig op die school te zijn en Jan die vanaf het eerste jaar de mentor van jullie geweest was, zorgde er ook voor dat ik me op mijn gemak voelde. Eerst vond ik zijn vragen tijdens de mentoruurtjes ongemakkelijk maar langzamerhand ontdooide ik en liet ik meer van me zien. Hij was gewoon vertrouwenwekkend en dat voelde zo verdomde goed … “

Geert ging op een omgevallen boomstam zitten en Tim zette zich op het gras neer. “Kijk uit voor je witte broek, man! Straks heb je er vlekken in.”

“Niet zo bedillerig, Geert Meijer! Er is vast in Nederland wel ergens een wasmachine te vinden. Of dacht je dat ik een fatje was?”

Vanonder zijn dikke wenkbrauwen keek Geert hem ondeugend aan. “Niet dan? Een klein beetje?”

“Helemaal fout, Geert! Ik ben absoluut geen fatje. Mijn garderobe is zeer beperkt. Thuis in de States loop ik meestal alleen in een korte broek. Maar het Nederlandse klimaat laat zoiets niet altijd toe jammer genoeg. Maar laat ik verder gaan. Die week op Ameland bleek een omslagpunt in zich te hebben. Allereerst natuurlijk die bedreiging van Gerard en zijn clubje maar ook die redding door Wijnand. Voor het eerst had ik het gevoel dat er iemand voor mij in de bres sprong. Iemand mij bescherming gaf. Iemand echt om mij gaf. Het voelde geweldig toen ik mij achter zijn rug kon verstoppen en een veilige haven vond daar. Natuurlijk was ik eerst wel bang dat ze ook hem te lijf zouden gaan maar hij straalde zoveel overwicht uit dat ik al snel begreep dat het goed ging komen. Vanaf dat moment zat het goed. Toen ik een keer bij hem thuis was kwam onze eerste toenadering die mij volledig van mijn stuk bracht. Ik weet het niet meer precies maar ik ben bijna zijn kamer en huis uit gerend geloof ik. De volgende dag ben ik echter wel weer teruggegaan en zijn we verder gegaan waar we waren gebleven. Die weken waren als het paradijs voor mij. Zo heerlijk zo intens, zo vol liefde. Seks maar ook liefde want wat we deden, deden we uit liefde voor elkaar.” Eventjes stopte Tim en keek hij Geert aan.

Geert luisterde aandachtig en merkte dus ook de stilte op. Hij keek hem aan en glimlachte.

“En toen volgde die nachtmerrie. Toen ik ’s avonds van de diploma-uitreiking thuis kwam, vertelde mijn moeder me dat we de volgende ochtend naar Amerika zouden vliegen. Ineens viel alles in scherven. Mijn hele net ontdekte wereld stortte in. De liefdeloosheid waarmee ze mij het bericht bracht, maakte alles tot een puinhoop. Maar … ik ging met haar mee.” Even liet hij opnieuw een stilte vallen. “Zo ik al het idee had gehad dat ik door de scheiding van mijn ouders een betere relatie met mijn moeder zou krijgen, bleek niets minder waar te zijn. Ik zag haar zelden tot nooit. De enige die er altijd wel waren, waren mijn stokoude grootouders en die vonden me maar lastig. Ik maakte te veel lawaai hield me niet aan de regels … en dus rebelleerde ik. Ik maakte nog meer lawaai, hield me aan geen enkele regel meer en leefde me helemaal uit. Ik zocht liefde en vond seks. Heel veel seks met wie dan maar ook. Ik heb Wijnand afgelopen Kerst al gezegd dat de jongens die ik ontmoette allemaal vreselijk geil waren en dat was ook zo. Elke dag lag ik wel met iemand in bed en regelmatig hadden we met hele groepen seks. Op het strand, in de tuin of ergens bij een van hen thuis. En dus … zetten mijn grootouders mij eruit en kwam ik op kamers te wonen. Mijn moeder was natuurlijk woest en verweet me dat ik haar ongelukkig maakte. Dat ik haar leven op z’n kop zette. Ik kreeg zelfs de bekende uitroep te horen ‘Had ik je maar nooit gekregen!’ en dat maakte de breuk met haar definitief. Ik kreeg een kleine kamer, een redelijk maandbedrag om van te leven en vanaf dat moment heb ik noch mijn grootouders noch mijn moeder meer gezien.”

“Echt!” reageerde Geert verbaasd. “Je was toen nog maar … “

“Nog geen achttien en ik stond alleen op de wereld.” De tranen rolden Tim over zijn wangen.

Geert bood hem zijn zakdoek aan. “Verdomme man!”

“Ja. Dat heb ik ook vaak geroepen. De nachten alleen op die kamer vond ik nog het ergst. Als er helemaal niemand was want ondertussen was ik er echter gekomen dat ik seks en liefde door elkaar had gehaald. Ik ging op zoek naar liefde maar vond het niet. Twee korte relaties gehad maar in beide ontbrak er iets en het bracht me dus nergens. De contacten met Wijnand waren ook verworden tot af en toe een briefje en ik schaamde me voor hetgeen ik achter me had liggen. Schoorvoetend schreef ik hem eind vorig jaar dan een brief dat ik met hem wilde praten. Ik ging naar hem toe en we hebben ontzettend veel gepraat met elkaar en echt, het voelde zo verschrikkelijk goed. Zo, alsof er geen jaren tussen gezeten hadden. Op een ochtend zag ik hem verdrietig in die grote vensterbank van hem zitten terwijl een heel treurig deuntje de kamer vulde.”

“Ik ken dat liedje.”

“Hij biechtte me uiteindelijk op wat hem dwarszat en ik, ik stelde voor om verder te gaan waar we gebleven waren. Hij was heel gelukkig en ik ook. Voor het eerst voelde ik weer iets van liefde en het was zo geweldig goed. En toen die laatste dagen verpestte ik het weer volkomen. Ik bleek niet in staat te zijn tot liefde. Ik zag zijn andere vriend als ‘de concurrent’ en ik wilde Wijnand voor me zelf! Helemaal alleen voor mezelf! Opnieuw zou ik niet helemaal in beeld zijn maar het met iets, een ander nog wel, moeten delen …”

“Maa… “

“Nee, alsjeblief laat me nog even uitpraten. Zonder dat, en dat neem ik me ook nu nog kwalijk, ik daarbij aan de gevoelens van Wijnand dacht. Ik verwijderde me van de man die ik lief had gehad en lief had! Toen jij naar mij toe kwam, zocht ik daar natuurlijk helemaal niets achter. Ik heb plezier aan je beleefd die avond en nacht en jij aan mij. De kater kwam echter de volgende ochtend toen jij uit gewetensnood je verhaal vertelde. Dat jij die ander was! Vanaf dat moment heb ik alleen maar je lippen zien bewegen en heb ik niets meer gehoord. Een rood waas trok voor mijn ogen en in gedachten klemde ik mijn handen om je keel en drukte net zolang door tot je dood was. Ik haatte je, Geert, en dat maakte dat ik niets maar dan ook niets van je uitleg gehoord heb. Flarden drongen wel tot me door en uit die flarden heb ik later het gesprek kunnen reconstrueren. Ik begreep dat jij niet alleen voor je zelf naar mij gekomen was maar een poging had gedaan om voor ons alledrie de beste oplossing te vinden om er in elk geval over te praten met mij. Toen kwam de nog bittere pil voor mij. Ik zag in jouw daden de liefde waarmee jij Wijnand benaderde, en tegelijkertijd zag ik mijn handelen waarmee ik Wijnand zo’n pijn deed! Liefdeloosheid noemt men dat. En daarom ben ik nu teruggekomen met een retourtje in mijn zak. Ik pas hierin niet thuis, Geert. Ik kan geen liefde schenken en Wijnand heft recht op liefde. Straks als hij thuis komt, zal ik hem vertellen dat ik hem en zijn vriend met rust zal laten e… “

“Nee, stop!” riep Geert. “Alsjeblief stop! Dit gaat niet goed, Tim. Dit is niet de bedoeling. Je past wel degelijk in dit verhaal. Jij bent de enige die Wijnand echt en totaal gelukkig kan maken! Ik ben er maar af en toe en schenk hem spaarzame momenten van geluk en daar ligt mijn beperking, ik weet het. Maar jij, jij kunt er altijd voor hem zijn. Je weet dat die momenten dat je liefde kon schenken er zijn geweest! Je moet ze alleen weer weten te vinden! Je moet het je eigen maken, maar dat het kan weet je! Stel je er voor open! Geef het niet zo eenvoudig op! Het zal vast vreselijk moeilijk voor je zijn, maar alsjeblieft geef het niet op! Niet nu! Niet nu je zover gekomen bent! Zeker, Wijnand zal mij niet laten vallen! Dat is iets waar jij mee zult moeten leren leven. Maar, als Wijnand je lief is, kun je vast die kracht vinden om dat op te brengen!” Hij keek Tim aan en zag de vertwijfeling in zijn ogen.

“Ik weet het niet. Een concurrent hebben is … “

“Maar waarom zie je mij als een concurrent, een tegenstrever?”

“Dat ben je toch ook! Je ligt verdomme met mijn vriend in bed!”

“Ja, maar kan ik niet net zo goed jouw vriend zijn? Is het onmogelijk dat Wijnand voor ons beiden iets heel specials voelt?” Het werd stil. Zelfs de vogels in de bomen hielden even hun snavels. “Sophie en Wijnand zijn mensen van een heel apart soort. Toen ik haar opbiechtte dat ik een relatie met haar broer had, dacht ik dat ze me niet meer zou moeten! Dat ze mij meteen de laan uit zou sturen! Tot mijn grote verbazing echter zag ze die andere kant van het verhaal. De lijdensweg die ik vanwege mijn dubbele geaardheid had geleden. Een kant waarover ik haar nooit iets verteld had, waarover ik niemand ooit iets verteld had. En door dat te zien, zag ze me geheel en al zoals ik was. Door dat te zien kreeg ze nog meer liefde voor mij. En ik denk dat als jij eens heel goed met Wijnand gaat praten, hij hetzelfde met jou zal krijgen. Maar praat met hem. Vertel hem wat je mij hier verteld hebt. En als het jou dan lukt om mij niet als die concurrent te zien, dan moet het toch mogelijk zijn dat we er met elkaar wat van kunnen maken?”

“Ja maar, je blijft dan wel met mijn vriend rotzooien!”

”Ja, maar niet alleen omdat ik dat wil. Ook omdat hij dat wil! Bekijk het ook vanuit zijn kant. Leef je in in zijn gedachten en gevoelens. Dat heb ik je geloof ik eerder gezegd. Je moet hem ook begrijpen, Tim. Wijnand is iemand die loyaal is. Hij zal nooit afspraken niet nakomen. Hij cijfert zichzelf nog liever helemaal weg. Realiseer je dat ook! Als je hem tot een keuze dwingt, laat hij jou vallen hoezeer hij je ook wil en je lief heeft. Toevallig ben ik er eerder geweest dan jij. Daarom zal hij dat doen! Niet omdat hij jou of mij meer of minder lief heeft. Hij houdt van ons allebei evenveel en kan eigenlijk dus onmogelijk een keuze maken!”

“Maar dat betekent dus … Dan wordt het dus een soort van … “

“Ja, het wordt dus een driehoeksverhouding. Zoals ik er eentje met zijn zus heb, zo zul jij er een hebben met hem en mij.” Even keken beide jongemannen elkaar diep in de ogen. “Tim, ik wil dat jij en Wijnand bij elkaar komen. Dat is goed voor hem en ook voor jou. Van het begin af aan zijn jullie gewoon voor elkaar bestemd geweest. Ik heb Sophie en ben met haar hartstikke gelukkig en ik wil dat jij en Wijnand ook zo gelukkig worden.” Geert zag hoe er iets van een glimlach doorbrak op het nu betraande gezicht van Tim.

“Ik snap het nog steeds niet helemaal,” klonk het huilerig.

“Hoeft ook niet. Geef het gewoon een kans. Laat het op je inwerken. Het enige dat je moet doen is Wijnand niet voor de keuze stellen. Bekijk het eerst een tijdje. Bevalt het je niet dan kun je altijd nog zeggen dat je het echt niet zit zitten en teruggaan naar de US of A.” Geert glimlachte naar Tim en kreeg een brede smile terug.

“Okay, let’s try it!”

“Zo mag ik het horen, Tim! En, ik zou het niet erg vinden als jij er ook zou zijn op de momenten dat ik bij Wijnand ben.”

“Geert, toch!”

“Je weet net zo goed als ik dat Wijnand bepaalde aspecten van de herenliefde niet zo goed kan uitvoeren. Hij doet zijn best maar het blijft behelpen met hem. Jij bent een rasjockey en ik denk dat we beiden veel plezier van deze afspraak zouden kunnen hebben.” Hij trok zijn wenkbrauwen op en keek Tim vragend aan.

“Ja, ook daarin heb je gelijk. Ik mag dan een echte berijder zijn maar af en toe iets heel lekkers, zoiets als dat van jou, van achteren daar zeg ik geen nee tegen.” Hij lachte luid en Geert lachte met hem mee.

“Welkom, Tim! Ik geloof dat ik je dat nog niet gewenst had!” Hij trok hem naar zich toe en omhelsde hem.

“Nee, maar daar had je dan ook geen reden toe toen ik met mijn chagrijnige kop op je af kwam zetten.” Opnieuw lachten ze beiden. Ze stonden op en liepen terug naar de auto. “Gaan we naar huis?”

Het deed Geert erg goed dat Tim ‘huis’ zei. Een teken dat het goed zou komen. “Ik denk het wel.” En zo deden ze.

***

Bij aankomst in het huis van Wijnand was er niemand thuis.

“Ik zal even zijn antwoordapparaat afluisteren,” zei Geert. Hij drukte op de knopjes en al snel hoorden ze Wijnands ingeblikte stem.

‘Hi, guys! Het zal nog wel even duren voor ik thuiskom. Ik verwacht er niet voor achten te zijn. Maak het jullie zelf gemakkelijk. Geert! Sophie heeft gebeld dat je maar moest blijven slapen. Zij is met de kleine en pa en ma naar jouw ouders gegaan om een weekendje te logeren. See you later! Dat laatste is speciaal voor Tim omdat hij zo beroerd Nederlands spreekt! Hahaha!’

“Hoe is het nou om bi te zijn?” vroeg Tim terwijl hij op de bank plofte.

“Heel lastig. Je kunt er gewoon met niemand over praten. Soms denk ik wel eens dat het nog moeilijker is dan homo zijn. Ik weet dat die het ook niet makkelijk hebben als ze ervoor uit willen komen maar ik heb gewoon geen keuze. Ik zal het altijd stil moeten houden omdat je al heel snel veroordeeld wordt. Ze zien gewoon niet in dat je geen keuze hebt. Denken meteen dat je oversekst bent en zo. Nee, soms is het best heel frustrerend.”

“Ik begrijp het.”

“Zie je wel dat je het al leert,” grapte Geert en meteen gooide Tim hem een kussen naar het hoofd. Even later dolden ze als kinderen door het huis, elkaar met kussens proberend te raken. “Wil je eten?” vroeg Geert in een korte periode van wapenstilstand.

“Ja, doe maar ik heb wel trek.” Het was tegen vijven. “In het vliegtuig heb ik warm gegeten dus iets van brood of zo is wel goed hoor!”

“Zeg, waarom denk je dat mijn vrouw voorstelt dat ik maar hier moet blijven logeren! Heus niet voor de seks hoor! Ik kan absoluut niet koken dus zou ik alleen thuis blijven, dan eet ik alleen maar boterhammen. Dat is het enige dat ik kan klaar maken.” Zo gezegd, zo gedaan en een paar minuten later verzorgden ze de innerlijke mens.

“Blijf je wel vaker ’s nachts bij Wijnand slapen?”

“Nee. Meestal ben ik er alleen in de avonduren of overdag soms. Een belofte die ik mezelf gemaakt heb.”

“Maar waarom is Sophie dan nu ineens … “

Geert haalde zijn schouders op. “Ik weet het niet!”

“Zou ze misschien proberen …,” maar Tim kwam niet op het juiste woord.

“ … te koppelen?”

“Ja dat bedoel ik. Zou dat het zijn?”

“Gut, ik zou het niet weten. Nu je het zegt!” Geert begon te lachen. “Het zou wel iets voor haar zijn, nu ik er over nadenk!” Ze aten af en zetten de spullen op het aanrecht neer. “Heb je zin om te zwemmen. Het is nog lekker weer buiten dus … “

Tim vond het een goed idee.

“Ik haal even een zwembroek van boven.”

“Oh, wat mij betreft mag je ook gerust naked hoor!”

Geert keek hem schuins aan. “Alleen als jij je tassen ook dicht laat?”

Tim knikte.

“Wie het eerst er in is!”

Razendsnel begonnen ze zich uit te kleden. Tim was de snelste en dook met een prachtige duik het koele water in. De tweede plons was die van Geert. Hij zwom meteen op Tim af en probeerde hem onder te krijgen. In diens kracht vergiste hij zich echter en met geen mogelijkheid kreeg hij het voor elkaar. Ze waren uitstekend aan elkaar gewaagd. De reactie van Tim verbaasde hem echter. Plotseling lag er een hand achter zijn hoofd en voor hij het wist, duwde Tim zijn lippen op die van hem. Zijn tong gleed in Geerts mondholte en zocht en vond zijn tong. Meteen verbrak hij de tongzoen ook weer en zwom bij hem vandaan.

“Ik voel me al aardig thuis, geloof ik,” riep hij Geert toe.

Geert was nog steeds verbaasd en wist niet wat hij moest zeggen.

“Vind je niet?” drong Tim aan.

“Ja, ik geloof van wel maar misschien moet je me nog wat proberen te overtuigen.”

Tim zwom naar Geert terug. Hij sloeg zijn armen dit keer om zijn middel, drukte zich stevig tegen hem aan en kuste hem nogmaals op zijn mond.

Nu legde Geert een hand achter Tims hoofd. Hun tongen vonden elkaar in een hartstochtelijke zoen. Toen ze die verbraken zei Geert: “Ik geloof dat ik je best aardig vind, Timmy-boy!”

“Ik jou ook, Geert, in elk geval dat heerlijke lijf van je.”

“Je vraagt erom geloof ik!”

“Waarom?” deed Tim onschuldig.

“Om een lekkere beurt, heb ik het idee!”

“Hmmm, als dat zou kunnen. Na mei heb ik niemand meer gehad en die herinnering is nog heel goed.”

Geert pakte zijn hand beet en samen liepen ze uit het water. Ze legden zich in het gras neer en begonnen elkaar te strelen. Hun handen gleden over natte lichaamsdelen. Tepeltjes werden heerlijk bespeeld en gekust en langzaam begonnen de lijnen van hun lijven ineen te vloeien. Ze draaiden om en om over het grasveld en lieten elkaar hun mannelijkheid voelen.

“Ik wil eerst genomen worden,” fluisterde Tim.

Geert verbrak hun pose en zei dat hij condooms ging halen.

“In mijn blauwe tas, ritsvak aan de voorkant,” riep Tim hem achterna.

Met een blauw blikje opgeheven in zijn rechterhand kwam Geert terug. “Voorspel?” vroeg hij

“Nee, zonder.”

Geert deed het condoom om en legde de benen van Tim tegen zijn schouders. Zijn keiharde pik priemde tegen Tims kaalgeschoren gaatje en Geert begaf zich naar binnen. Vier, vijf, zes stoten had hij nodig om zijn 25-er helemaal naar binnen te krijgen en toen begon het eigenlijke werk. In rap tempo bewoog hij zich heen en weer in het strakke mannengaatje.

Tim speelde prima mee door in een even gelijkmatig tempo zijn bilspieren aan te spannen. Hij begon het eerste te schreeuwen van genot. Zijn hele lijf trilde van pure opwinding en het zweet gutste uit zijn poriën.

Ook bij Geert deden deze verschijnselen zich voor en met een langgerekte kreet spoot hij zijn sperma in het condoom. Zijn armspieren hielden het niet meer en hij viel plompverloren op Tim.

Deze sloeg zijn armen om het massieve mannenlijf dat boven op hem lag en koesterde het als een baby terwijl hij lieve woordjes in zijn oor fluisterde.

“Douchen?” vroeg Geert nadat hun beider ademhaling weer wat gereguleerd was.

“Ja, lekker!” Hand in hand liepen ze het huis binnen, raapten hun kleren op en gingen naar boven. Onder de douche stonden ze dicht tegen elkaar aangedrukt terwijl het water over hen heen gutste. “Niet de zeep laten vallen hoor?” waarschuwde Tim met een lach om zijn lippen.

“Oops,” lachte Geert terwijl hij de zeep liet vallen. Hij draaide zich om, bukte zich voorover en voelde meteen Tims stijve tegen zijn bilspleet. Snel voorzag Tim zijn penis van een rubber en met zijn handen op de heupen van Geert, stootte hij zich zelf de behaarde grot in. Hij deed het kalmer dan Geert net en nam ruim de tijd om helemaal binnen te dringen. Toen hij er helemaal in zat, sloeg hij zijn armen om Geert heen en begon hij hem hard te nemen. Zijn pik ging er diverse keren helemaal uit om dan weer met één beweging diep op zijn plaats gebracht te worden.

Geert kreunde hard en riep dat Tim door moest gaan. Dit voelde zo verschrikkelijk goed. Dit was zo geweldig. Hij beet op zijn onderlip en voelde het genot door zijn lijf tintelen. Hij merkte op dat Tim zich in hem leegspoot en zijn stijve terughaalde, draaide zich in zijn armen om en bracht zijn lippen op die van Tim. Een nieuwe, hete tongzoen. “Tim, ik begin je steeds aardiger te vinden.”

“Ik jou ook, Geert.”

Ze douchten zich af en droogden daarna elkaar af waarbij ze geen enkel plekje van elkaars lichaam oversloegen. Nadat ze zich aangekleed hadden, gingen ze naar beneden waar ze de televisie aanzetten en onder andere het acht uur journaal zagen. Wijnand was laat. Het werd negen uur en nog was hij er niet.

Tim merkte dat Geert ongerust werd en probeerde hem gerust te stellen. Toen dat niet lukte, draaide Geert Wijnands mobiele nummer.

“Wijnand!”

“Hé, waar blijf je, man? Ik begin een beetje ongerust te worden.”

“Nog eventjes, de bocht om naar rechts en dan de oprit op.”

Er was dus gelukkig niets aan de hand.

Geert was blij toen Wijnand de kamer binnenkwam en Tim hartelijk begroette. Echter, zo viel Geert op, meer dan een warme omhelzing zat er niet in. Ook hij werd begroet met een ‘hoi’. Maar ja, dat was logisch want Wijnand wist natuurlijk niet dat Tim wist dat Geert Wijnands andere vriend was. Samen dronken ze koffie en toen Wijnand hen wat anders wilde inschenken, bedankte Geert en zei hij dat hij zijn bed ging opzoeken. Natuurlijk was hij nog lang niet moe maar hij wilde Wijnand en Tim de gelegenheid geven om samen de dingen uit te praten die er uit te praten waren en daar hadden ze hem niet bij nodig.

“En hoe was de vlucht?” vroeg Wijnand nadat Geert naar boven verdwenen was.

“Goed! Prima verbinding en weinig oponthoud dit keer. Maar kunnen we misschien eerst praten over de dingen die belangrijker zijn?”

“Zoals?”

“Zoals, ‘ons’ ‘wij’ en wat daarvan moet komen?”

“Oké als jij dat wilt.”

“Wil jij dat niet dan?”

“Natuurlijk wel maar … eigenlijk ook niet. Ik ben er een beetje bang voor. Bang voor wat er van kan gaan komen. Bang dat het niet zo zal zijn als ik graag zou willen … “

Tim ging naast Wijnand op de bank zitten en nam zijn hand in de zijne. “Met dat gevoel ben ik ook naar Nederland gekomen, Wijnand, maar ergens onderweg was er iemand die mij de ogen heeft geopend. Ik zal eerlijk zijn! Ik zag het echt niet zitten om jou te nemen als jij ook die ander bleef ontmoeten. Dat wilde ik niet! Jij moest voor mij alleen zijn! Punt uit! Ik wilde geen concurrentie! En ik was zover dat ik onze relatie daarvoor zou willen verbreken. Maar zoals ik al zei, was er iemand onderweg hierheen die me op andere gedachten heeft gebracht.” Wijnands gezicht vertoonde vraagtekens, zo zag Tim. “Iemand die me zei dat Wijnand Brugsma zo veel liefde had te geven dat ik onder zijn andere vriend niet zou hoeven te lijden. Dat die ander misschien alleen maar meerwaarde zou brengen in onze relatie.”

“Ik … ik … ”

“Nee. Nog niet praten jij. Ga er maar eens rustig voor zitten want ik heb je heel veel te vertellen.“ Tim vertelde het verhaal dat hij ’s middags Geert gedaan had.

Wijnand luisterde geduldig en heel af en toe vroeg hij iets tussendoor of liet hij een blijk van medeleven merken. Toen Tim uitgepraat was, nam hij hem in zijn armen knuffelde en kuste hij hem. “En wie was die onbekende dan wel waar ik zoveel aan te danken schijn te hebben?” formuleerde hij fluisterend zijn vraag in Tims oor.

“Het was de man die jij onbekend voor mij wilde houden. Gelukkig heeft hij zich zelf echter onthuld. Hij kwam me in Amerika opzoeken en toen heb ik totaal niet naar hem geluisterd en hem de deur uitgezet maar vandaag heeft hij me wakker geschud en begreep ik eindelijk zijn bedoelingen. Ik heb hem aangehoord en er nog lang niet alles van begrepen maar ik wil wel een poging wagen om het te leren. Ik snap niets van jullie en van de liefde die jullie voor elkaar voelen maar wil er toch heel graag deel van uitmaken. Tenminste, als jij mij nog wilt?”

“Ik jou nog willen? Tim, ik zou geen nee durven zeggen. Jij bent alles wat ik me altijd gewenst heb. Jij en ik, Tim. En die onbekende zullen we die maar bij zijn naam gaan noemen?”

“Ja, dat lijkt me wel een goed idee. Maar geef me alsjeblieft wel de tijd, Wijnand, want ik moet nog zo heel veel leren.”

“Tim, ik houd van je en dus geef ik je alle tijd die je nodig hebt,” zei Wijnand.

“Ik houd ook van jou,” reageerde Tim. Hij spreidde zijn armen en Wijnand liet zich door hem omhelzen. “Weet je dat je vreselijk boft met een vriend als Geert!”

“Ja, dat weet ik. Geert is er een uit duizenden. Ik wist er helemaal niets van, man, dat hij naar Amerika was gevlogen om met jou te praten. Helemaal niets!”

“Maar ik moet je ook nog iets anders vertellen. Ik heb nog niet alles gezegd. We hebben toen niet alleen gepraat … “

“Jullie hebben ook seks gehad?”

“Ja, en vanmiddag hier in huis nog een paar keer. Vind je het erg?”

“Nou …,” zei Wijnand en trok daarbij een bedenkelijk gezicht. “Nee, natuurlijk niet! Ik ben blij dat je dat bezitterige al wat af hebt geleerd. Niet dat dat een vrijbrief is om nu maar met iedere vent het bed in te duiken, maar … zolang het bij Geert blijft is er niets aan de hand. We zullen hem maar delen, vind je niet?”

“Dat lijkt me een goed plan. Tenslotte moet ik jou ook delen met hem!”

“Hoe is het met je jetlag?”

“Je bedoelt of ik zin heb om met je te vrijen?”

Wijnand lachte en knikte.

Tim stond op en reikte Wijnand zijn hand. Hand in hand liepen ze naar boven waar ze elkaar voor het bed begonnen uit te kleden. Handen streelden plaatsen die anders verborgen waren gebleven, hoofden werden verhit en toen ze beiden naakt op het bed plaats namen, raakte alles oververhit. Het gevoel van de Kerst, van vroeger, alles kwam weer terug. Het was goed zoals het was. Ze streelden en knuffelden elkaar en langzaam maar zeker werkten ze toe naar hun liefdesspel, het spel dat ze zo vaak met elkaar gespeeld hadden. Als automatisch draaiden ze in hun standje en begonnen ze elkaar te likken en te zuigen. De uiteindelijke explosie liet gelukkig erg lang op zich wachten zodat ze optimaal van elkaar konden genieten en toen het kwam vloeide het zaad overvloedig. Moe, maar zeer zeker voldaan, lagen ze naast elkaar.

“Zeg, Wijnand, vind je het goed als ik Geert vraag of hij bij ons komt liggen?”

“Natuurlijk, joh!”

Tim stond op en liep naar Geerts kamer. De jongeman lag op zijn buik te slapen en Tim begon zachtjes zijn rug te strelen. Hij fluisterde lieve dingen in zijn oor en toen hij eindelijk wakker werd vroeg hij hem om bij hen te komen slapen. Nog enigszins slaapdronken stond Geert op en liep achter Tim aan. Toen hij aan de linkerkant naast Wijnand ging liggen, Tim lag rechts, mompelde hij: “Als jullie maar niet denken dat ik nog tot iets in staat ben nu. Ik wil slapen!” Wijnand en Tim barstten in lachen uit. Geert keek hen bedenkelijk en hoofdstuddend aan en draaide zich mompelend van hen af. Al snel sliep hij weer. De beide jongens kropen dicht tegen elkaar en hem aan en ook zij namen snel plaats in Morpheus’ armen.

***

De volgende ochtend werd Wijnand wakker van de bel. Zoals altijd, een beroepsafwijking waarschijnlijk, was hij meteen klaar wakker. De bel ging nog eens en toen stond hij op van het bed, trok het gordijn iets op zij en keek naar beneden. “Het is Jan Vogelzang,” zei hij.

“Laat je hem staan?” vroeg Tim met een slaperige stem.

“Nee, natuurlijk niet!” reageerde Wijnand terwijl hij een badjas aantrok. “Ben je mal! Echt een vraag van een Amerikaan hoor!”

Tim keek verongenoegd Geert, die inmiddels ook wakker geworden was, aan en deze haalde zijn schouders op.

Wijnand verliet de slaapkamer en liep naar beneden alwaar hij voor Jan de deur opende. “Kom binnen en maak het je gemakkelijk. Wil je koffie?”

“Ja, dat lust ik wel. Waar kan ik gaan zitten?”

“Ohh, dat maakt niet uit. Kies maar een plaatsje.”

Wijnand zette het koffiezetapparaat aan en liep terug naar de zithoek.

“Is Tim er al? Ik had begrepen dat hij gisteren aan is gekomen.”

“Ja, hij is er. Ik zal hem even roepen.”

“En roep Geert dan ook meteen,” zei Jan.

Verbaasd keek Wijnand zijn oude leraar aan.

“Vraag maar niet hoe ik het weet. Ik weet het gewoon!” Jan schudde beide jongens de hand toen ze naar beneden gekomen waren. Tim gekleed in een short en T-shirt terwijl Geert alleen een short had aangetrokken. “Kijk eens, het hele stel compleet!”

“En heeft u er geen moeite mee dat wij … “ begon Wijnand.

“Moeite mee? Waarom?”

“Nou ja,” viel Geert Wijnand bij, “het is niet alledaags wat je hier ziet en men heeft altijd snel een oordeel klaar over zoiets!”

“Geert Meijer, wanneer leer jij het nou eens! Jan Vogelzang is niet ‘men’. Ik ben ik en zal dat altijd blijven. Wat het grauw op straat ook vindt, ik bepaal mijn eigen mening.” Vriendelijk lachend keek hij de kring rond. “En als ik sporen van liefde ontdek, hoe klein en fragiel misschien dan ook,” en hierbij keek hij uitdrukkelijk Geert en Tim aan, “dan maakt het mij niet uit in welke relatievorm dat gegoten wordt!” Nogmaals liet hij zijn blik over hen allen glijden. “En ik weet gewoon dat die sporen van liefde bij jullie aanwezig zijn.”

“Wist u het allang?” vroeg Wijnand.

“Van jou en Tim wel natuurlijk. Ik wist van jullie escapades uit het verleden omdat Tim mij dat had verteld en dat etentje bij ons met de Kerst maakte ons duidelijk dat er een vervolg aan zat te komen. Alleen begrepen Alice en ik later niet waarom jullie het nooit over elkaar hadden als we een brief kregen van Tim of met jou praatten. Op mijn afscheidsfeestje werd mij dat pas duidelijk. Toen ontdekte ik dat er een derde was.” Zijn blik gleed naar Geert. “Toen Sophie opstond en wegliep op een gegeven moment, legde jij je hand op de knie van Wijnand en streelde zijn been. Wijnand stootte je meteen aan en jij nam je hand terug maar toen wist ik genoeg.”

“Zijn er wel eens dingen die je ontgaan?” vroeg Geert.

Jan lachte. “Nee! Nou ja, bijna nooit, jongens. Ik merk heel veel. Zoals bijvoorbeeld dat mij nu al weer een tijdje geleden koffie is aangeboden en dat ik het nog steeds moet doen met de geur alleen. Waar blijft die koffie, Wijnand!”

EINDE



Reacties zijn van harte welkom op de site waar dit verhaal legaal geplaatst is maar ook via mijn e-mailadres: lucky_eye2@yahoo.co.uk





©Lucky Eye, augustus 2015 (gereviseerde versie)
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de houder van het auteursrecht.

Lucky Eye
Berichten: 88
Geregistreerd: zaterdag 07 februari 2015 15:42
Woonplaats: Zwolle
Ontvangen Bedankjes: 101 keer
 

Plaats een reactie

Terug naar Lucky's Corner

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Lindanus9 en 1 gast