Verrassende verhalen, gedichten en andere teksten vanuit een gay perspectief


Forumindex  • Verhalen, gedichten en andere teksten  • Man - Man
 
Registreren
 
 
 

Verrassende verhalen, gedichten en andere teksten vanuit een gay perspectief

Liefde


Algemeen

Plaats een reactie

Bericht Liefde door Geoff » zaterdag 28 juni 2014 19:00

Mededeling vooraf:
Ik heb Dyslexie. Dus wat betreft de spelling: ik kan er weinig aan doen. Maar ik heb gelukkig hulp van Jablan die de hoofdstukken eerst zal lezen en het in goed Nederlands zetten.

Dit is mijn eerste verhaal. Deze staat al op een andere site.
De inhoudsopgave.
hoofdstuk 1
hoofdstuk 2
hoofdstuk 3
hoofdstuk 4
hoofdstuk 5
hoofdstuk 6
hoofdstuk 7
hoofdstuk 8
hoofdstuk 9
hoofdstuk 10
hoofdstuk 11
hoofdstuk 12
hoofdstuk 13
hoofdstuk 14
hoofdstuk 15
hoofdstuk 16
hoofdstuk 17
hoofdstuk 18
hoofdstuk 19
hoofdstuk 20(slot)

Reacties kan je hier achter laten

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
Bericht Re: Liefde door Geoff » zaterdag 28 juni 2014 19:03

1.

"STOP!!!!!!!!!!!!", wordt er geroepen door meneer Kostuum.
"Hoe vaak moet ik het nog zeggen na het refrein gelijk je couplet moet inzetten. Wat begrijp je er niet aan? Hoe moeilijk is dat omdat te onthouden? Ik vraag me nog steeds af waarom ik je heb uitgekozen voor deze rol er is nog geen één repetitie goed gegaan. Over drie weken is het de grote dag."
"Sorry, meneer Kostuum maar ik kan het niet. Ik stop ermee. Want ik kan mijn gedachten er niet bijhouden. Heb gewoon te veel aan me hoofd."
"Maar dat kan zomaar niet jongeman. Wat moet ik dan nu? Mijn hoofdrolspeler stapt op en de première is al over drie weken. Wat mijn grote doorbraak had het moet worden. Doorbraak op Broadway of West End. Geen grote doorbraak helemaal niks. Kan net zo goed alles afblazen."
"Meneer Kostuum u hoeft nu toch nog niet op te geven. Zoek dan een andere hoofdrolspeler."
"Dan heb ik een nieuwe hoofdrolspeler en die leert het niet meer in drie weken deze rol. Wie niet waagt wie niet wint, zegt men toch altijd."
"Daar heb je gelijk in Niels. Dan ga ik maar gelijk een nieuwe hoofdrolspeler zoeken."
"Moet u zeker doen."
"O ja er is nog iets Niels."
"Zegt u het maar, meneer Kostuum."
Dan roept meneer Kostuum terwijl hij weg loopt: "Niels KOFFIE!!!"

"WAT!!! Waarom ben je gestopt met de schoolmusical? Het was je droom, Jasper, om de hoofdrol te spelen in de schoolmusical."
"Dat weet ik ook. Maar ik kan mijn gedachten er niet bij houden."
"Maar Jasper, je hebt er alles aan gedaan om die rol te krijgen en dan drie weken voor de première stop je er mee. Als ik jou was, zou ik meneer Kostuum maar ontwijken de komende tijd. Die kon er zeker niet om lachen toen je zei dat je er mee stopte."
"Dat kan me niks schelen, het is mijn beslissing, Sofie."

"Ja, Sofie, het is zijn beslissing."
"Moet jij nodig zeggen."
"Nou maar ik zeg niet wat hij wel en niet moet doen."
"Oh ja."
"Ja."
"Zeg jongens, als jullie ruzie gaan maken, hoepel dan maar op."
"Ja, Tom, je hebt hem gehoord."
"Ik bedoelde jullie allebei."
Daarna wordt hij stil. Sofie en Tom zeggen ook even niks. Tot die uit het zicht is verdwenen. En dan zegt Sofie als eerste iets.
"Joh, maak er eens werk van.", zegt ze tegen Jasper. Maar Jasper zegt niks en blijft voor zich uit kijken. Totdat de bel gaat en hij op staat, dan zegt hij: "Hopelijk is die Engelse toets niet te moeilijk."

Als de tweede bel gaat, doet mevrouw Londen de deur van het lokaal dicht en zegt: "graag in toets opstelling."
Nadat ze de absentie heeft gedaan, zegt ze: "Omdat dit jullie laatste les van vandaag is, mogen jullie als je klaar bent naar huis."
Ze pakt het stapeltje proefwerken van haar bureau. En zegt nog snel: "Jullie krijgen er vijftig minuten voor. Er mag pas begonnen worden als ik het zeg."
Ze deelt de blaadjes uit en als iedereen er eentje heeft, zegt ze: "Als je klaar bent, dan lever je het in en mag je gaan. Veel succes en jullie mogen nu beginnen."
Iedereen begint meteen te schrijven. Op Jasper na, want die snapt niks van Engels. Hij haalt alleen maar enen en tweeën. Alleen laatst had hij een zes omdat hij zeker tien woordjes goed had van de vijfentwintig woordjes. En de rest van de toets had hij ook fout. Na ruim een half uur was de hele klas al weg, alleen Jasper, Sofie en Tom waren nog bezig. Tot mevrouw Londen hun onderbrak. Ze moest ineens weg en ze zei dat ze hun spullen moesten pakken en mee moesten komen. Bij het wiskundelokaal klopte mevrouw Londen aan. Ze vertelde meneer Blakkere dat ze plotseling weg moest en vroeg of Jasper, Sofie en Tom hun toets bij hem af mochten maken. Meneer Blakkere vond dat geen probleem en wees ze alle drie een plek aan. Ze gingen er ook netjes zitten. Alleen Jasper was niet helemaal blij met zijn toegewezen plek. Want de klas waar meneer Blakkere les aan gaf, was de klas van Tim.

Tim, die jongen waar veel meiden om heen hangen. Alsof Tim een prins was. Jasper vond Tim niet onaardig. Tim was knap en dat vonden alle meiden van school ook. Jasper kon zich daar alleen maar bij aan sluiten. Tim was zeker knap. Die kan zo fotomodel worden en elk meisje krijgen, die hij maar wil.

Maar Tim was voor Jasper onbereikbaar. Jasper kon alleen maar dromen over Tim. Sofie en Tom wisten dat Jasper verliefd is op Tim. Ze zeiden toen al meteen: 'Joh, ga er achter aan. Nee heb je en ja kan je krijgen.'
Maar Jasper durft niks te doen. Hij is namelijk bang dat de hele school hem zou pesten. Omdat hij homo is en dan ook nog een blauwtje lopen bij Tim omdat Tim hetero is.
'Nee dank je.', had hij gezegd.

Hij rafelt zijn toets af en zegt bij zichzelf: "Ach, die één kan er ook nog bij.', en levert hem in bij meneer Blakkere. Op weg naar buiten knalt hij bijna tegen Niels aan. Niels vraagt hem waarom hij nou is gestopt met de musical. Maar Jasper heeft geen zin om te antwoorden. Hij zegt: "Sorry, ik heb geen tijd want ik moet me bus halen."
Niels zegt: "Oké, nog een fijne middag."
Dan loopt Jasper zo snel mogelijk naar buiten, waar de regen met bakken uit de hemel valt. Maar dat kan hem niks schelen. Want hij kan het nog steeds niet omvatten. Hij zat naast Tim. Zo dichtbij is hij nog nooit geweest. En wat rook Tim lekker. Niet veel later komen Sofie en Tom ook de school uit gewandeld.
"Zeg, kon je hem aanraken, staat meneer zo snel als hij kan buiten.", zegt Sofie.
"Jasper, ik snap je, ik zou ook gek worden als ik naast iemand zat, waar ik stapel op ben.", zegt Tom.
"Ach...", zei Jasper: "...ik wou dat ik nooit verliefd geworden was op Tim."
"Met zijn knappe kop.", zegt Sofie.
"Moet dat nou echt, Sofie, je ziet toch dat hij er gek van wordt.", zegt Tom terwijl hij zijn hand opsteekt voor de bus. Zodra ze zitten in de bus, zegt Tom: "Wat een hondenweer zeg."
Maar Sofie begint weer over Tim. Maar dan zegt Jasper opeens: "Houd er nu over op. Jij hebt makkelijk praten, jij kan gewoon elke jongen krijgen net als Tom die elk meisje kan krijgen. Maar voor mijn is dat niet zo gemakkelijk."
Van af dat moment zeggen ze niks meer. Pas minuten later staan Jasper en Tom op en zeggen Sofie gedag. Als Jasper en Tom eenmaal zijn uitgestapt en de bus weer verder gaat, zegt Tom tegen Jasper: "Trek je niks van Sofie aan. Ze denkt het allemaal beter te weten."
Jasper kan Tom daar alleen maar gelijk in geven. Dan zegt Tom: "Nou, ik ga naar huis zie je morgen."
"Ja, tot morgen.", zegt Jasper en loopt hij richting huis, denkt nog eens na over wat Tom net zei over Sofie.

Jasper kent Tom al zijn hele leven zelfde buurt altijd bij elkaar in de klas gezeten. Sofie hebben ze leren kennen in de eerste klas van de middelbare school. Soms kunnen Tom en Jasper haar wel schieten. Maar tegelijk zouden ze niet weten wat ze zonder haar moet beginnen.

Als hij thuis komt gaat hij direct door naar zijn kamer. En begint aan zijn huiswerk. Dat zouden ze moeten verbieden. Na een hele dag school ook nog eens thuis met schoolwerk bezig zijn. Hij kijkt in zijn agenda wat hij precies moet doen voor de volgende dag. Alleen geschiedenis, hij besluit dat maar gelijk te doen. Want geschiedenis is niet zo zijn favoriete vak. Voor wiskunde mag je hem altijd voor wekken. Dat is ook niet zo gek. Want wiskunde is zijn favoriete vak en hij staat er met een negen en een half het hoogste van de klas. Terwijl hij met zijn geschiedenis bezig is vraagt hij zich af wat Tim nu aan het doen zou zijn. Misschien ook wel zijn huiswerk maken.

Hij wordt opgeschrikt uit zijn gedachte als zijn moeder roept dat er eten is. Hij kijkt naar zijn geschiedenis en ziet dat hij niet veel verder is gekomen dan een uur of twee geleden. Hij staat op en loopt zijn kamer uit en gaat naar beneden. Als hij aan tafel zit vraagt zijn moeder hoe het met de musical gaat.
"Ben er mee gestopt.", zegt hij tegen zijn moeder.
Dan vraagt zijn moeder waarom hij er mee gestopt is. Hij kan het moeilijk tegen zijn moeder zeggen. Dat het komt omdat die verliefd is op een jongen en daardoor zijn gedachten er niet bij kan houden. Zijn moeder weet dat hij homo is, net als zijn zus Sandra. Maar hij zegt dan uiteindelijk: "Omdat ik het niet redt met mijn huiswerk."
"Oké.", zegt zijn moeder: "Wist niet dat je kwaad werd."
"Laat me raden dat meneer Kostuum er niet om kon lachen.", zegt zijn zus.
"Dat boeit me niet, ik ben er zelf me gestopt. Ik lig er niet wakker van.", en hij eet zijn bord leeg.

Na het eten gaat hij gelijk maar weer aan zijn geschiedenis. Na een tijdje is hij klaar met zijn geschiedenis. Hij denkt bij zichzelf: 'Waarom moet ik het allemaal weten, het is toch al gebeurd?' Zodra hij zijn geschiedenis weer in zijn tas heeft gedaan, gaat zijn telefoon en hij ziet dat het Sofie is. Hij heeft er eigenlijk geen zin in maar neemt toch maar op. Sofie begint meteen te praten over als en nog wat. Natuurlijk heeft ze het ook over Koen een jongen naast wie ze had gezeten, toen ze hun Engelse toets bij meneer Blakkere moesten afmaken.
Hij weet precies wie Koen is. Dat is de beste vriend van Tim. Ook bij hem hangen de meiden om zijn nek. Hij begrijpt best dat Sofie hem wel ziet zitten. Want Koen is ook knap, maar niet zo knap als Tim.
Op een gegeven moment zegt hij: "Sorry Sofie, maar ik heb me moeder beloofd om de afwas te doen. Ik zie je morgen op school, doei."
Nadat heeft opgehangen, besluit hij zich te gaan douchen en daarna maar lekker tv te gaan kijken. Als hij beneden komt zitten zijn moeder en zus al een film te kijken. Hij besluit om mee te kijken. Gelukkig is het een film die hij al zo'n vijftig keer heeft gezien. Het gaat over een jongen en meisje, die verliefd op elkaar zijn. Maar hun families kunnen het niet met elkaar vinden. Want hun vaders zijn concurrenten van elkaar. Maar de jongen en het meisje kunnen het niet meer aan. Daarom lopen ze weg. Maar net als in elke film is het een happy end. De families leggen het bij en hun vaders besluiten hun bedrijven bij elkaar te doen.

Als de film is afgelopen staat hij op. En zegt tegen zijn moeder en zus 'slaap lekker'. Daarna loopt hij naar boven, poetst zijn tanden en duikt zijn bed in. Hopelijk droomt niet weer van Tim. Want sinds hij verliefd is op die gozer, droomt hij bijna elke nacht van Tim. Er gaat geen nacht voorbij zonder dat hij over Tim heeft gedroomd.

©Geoff(dkz09), 2014

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
Bericht Re: Liefde door Geoff » zaterdag 28 juni 2014 19:08

2.

De volgende ochtend gaat de wekker. Half slaperig zet Tim de wekker uit en komt dan met veel tegen zin zijn bed uit. 'Waarom gaat die wekker nou altijd te vroeg af?' Iedere nacht droomt hij het zelfde. Maar op het moment dat er gezoend zou worden, gaat die vervloekte wekker af. Zelfs in het weekend gebeurt het. Hoe lang heeft hij die dromen nou al? Zeker sinds het begin van het schooljaar. Sinds die ene dag dat hij tegen die persoon aanliep. Hoe heet diegene ook al weer? Meneer Blakkere had gisteren nog die naam genoemd. Hij heeft zeker tien minuten naar dezelfde opgave zitten staren. Jammer dat diegene snel klaar was met zijn toets. Het had van hem nog wel uren mogen duren. Maar wat was zijn naam ook al weer? Het was iets met een J.

Hij besluit het maar straks aan Koen te vragen, die weet het wel, die onthoudt echt alles. Hij weet zelfs nog hoe alle kinderen uit de kleuterklas heten. Hij zelf kent niemand meer van naam, nou ja hij kent Koen nog wel. Maar dat is ook niet zo gek, ze hebben altijd bij elkaar in de klas gezeten. Alleen in de groepen vijf en zes zaten ze niet bij elkaar in de klas, maar ze zagen elkaar altijd in de pauzes. Ja, hij en Koen zijn vrienden voor het leven en ook altijd populair, altijd meisjes om hen heen. Maar dat kan Tim niks schelen want hij valt niet op meiden maar op jongens. Koen weet het als engste dat hij homo is. Verder weet niemand het, ook zijn ouders weten het niet. Koen zag het al meteen dat Tim verliefd was op…. hoe heet hij nou ook alweer? Hij schrikt uit zijn gedachten als zijn vader roept dat die moet opschieten. Hij kijkt op de klok en ziet dat niet veel tijd meer heeft. Hij kleedt zich aan en loopt naar beneden, de keuken in, zegt tegen zijn ouders: "Goedemorgen." Hij eet snel zijn ontbijt op en trekt dan zijn schoenen en jas aan, pakt zijn tas en stapt op de fiets.

Als hij halverwege de weg naar school is, komt Koen naast hem fietsen en Tim vraagt het hem gelijk: "Weet je nog hoe die jongen heet, die gisteren naast me moest zitten."
"Ja dat weet ik nog. Hij heet Jasper, hoe kan je dat nou vergeten?"
"Ja, sorry.", zegt Tim.
"Nou je bent wel lekker bezig. De naam van je grote liefde vergeten. Dat wordt later nog lachen als je me belt met de vraag van: 'hoe heet mijn vriendje ook al weer'."
"Nou, lach maar.", zegt Tim:
"Ik weet alleen niet zeker of Jasper ook homo is."
"Dat is waar.", zegt Koen.
"Ik heb altijd gelijk.", zegt Tim.
"Nou, dat wil ik nou niet zeggen."
Eenmaal bij school aangekomen, willen ze hun fietsen in de stalling zetten, maar zien dat die bijna vol is. Gelukkig ziet Koen nog twee plekken vrij en zegt tegen zijn maat: "Kom, ik zie nog plek."
Maar dan schrikt Tim, hij ziet welke plekken Koen bedoelt. Daar staat Jasper die net zijn fiets op slot zet. Koen zegt tegen hem: "Kom nou, anders zijn die plekken ook bezet."
Met wat tegenzin loopt Tim met Koen mee. Gelukkig loopt Jasper net weg bij zijn fiets. Maar ziet dan wat Koen doet. Koen zet zijn fiets zo neer dat hij met zijn fiets tussen die van Koen en Jasper staat. Jasper kijkt bij de ingang van de stalling even om en ziet dan dat Tim zijn fiets naast die van hem zet.
"Wat zijn we weer leuk!", zegt Tim tegen Koen. Koen lacht alleen maar. Als hun fiets op slot staat, gaat de bel en lopen ze de school in op weg naar hun les.

In de pauze zit Jasper aan zijn wiskunde maar word abrupt gestoord door Sofie. Ze verteld dat meneer Kostuum wanhopig op zoek is naar een nieuwe hoofdrolspeler. Jasper zegt: "Dat zal die wel moeten, nu ik er mee gestopt ben. En hou er nou maar over op."
Maar dan begint Sofie over Koen, dat ze bijna tegen hem was aangelopen. Waarop Jasper heel droog zegt: "Bedoel je niet tegen één van die meiden, die om hem heen hangt?"
"Nou, wat zijn we weer aardig voor elkaar.", zegt Tom, als die weer met zijn broodje hamburger erbij komt staan.
"Pas jij maar op dat je niet nog eens een broodje hamburger wordt met al die hamburgers die je eet.", zegt Sofie. Waardoor ze alle drie in de lach schieten.
"Wat valt er te lachen?"
Ze houden gelijk op met lachen.

Als ze zich omdraaien, kijken ze in het boze gezicht van meneer Kostuum.
"Nou, zeker om mij, omdat ik geen hoofdrolspeler heb."
"Dan heb ik goed nieuws, ik heb zojuist een nieuwe hoofdrolspeler gevonden. Maar daar lachten we niet om.", zegt Tom.
"Echt niet!", zeggen Jasper en Sofie tegelijk.
"Nou ja, wat kan mij het schelen, ik moet nog zo veel doen voor de grote dag. O ja, heb jullie Niels gezien, die kan ik nergens vinden?", zegt hij.
"Nee, die hebben we niet gezien.", zeggen ze alle drie. Als meneer Kostuum weer verder gaat, buigt Jasper zich weer over zijn wiskunde. Maar dat is van korte duur, want Sofie wil aan hem vragen of hij Tim nog heeft gezien. Tom kan het nog net op tijd voorkomen door Sofie een klap te verkopen. Ze vraagt boos waarom hij dat deed.
Waarop Tom zegt: "Denk eens na. Hij heeft geen zin om elke dag die vraag te beantwoorden."
"En dat beslis jij!", zegt ze kwaad.
"JONGENS, als jullie ruzie willen maken verdwijn dan maar."

Nog geen minuut later gaat de bel en Jasper pakt zijn spullen en loopt richting het wiskundelokaal. Voor hij bij het wiskundelokaal is, wordt hij door mevrouw Londen het Engels lokaal in geroepen. Hij stap het lokaal binnen en loopt naar het bureau van mevrouw Londen. Als hij naast haar staat, begint ze gelijk haar verhaal.
"Sorry Jasper, maar je hebt weer een één. Ik snap dat je Engels moeilijk vindt. Maar ik heb je al zo vaak hulp aangeboden."
"Ja sorry, maar het lukt mij gewoon niet."
Dan zegt mevrouw Londen: "We hebben het er van de week nog wel over."
Tim en Koen zitten allang in het Engels lokaal. Dus ze horen waar mevrouw Londen en Jasper het over hebben. Koen kan het niet laten om er wat van te zeggen.
"Zeg Tim, dat wordt nooit samen romantisch met z'n tweeën naar Londen, jullie samen."
"Hoezo?", vraagt Tim.
"Nou dan moet jij de hele tijd vertalen."
Inmiddels loopt Jasper het lokaal uit en zorgt dan dat hij zo snel mogelijk in het wiskundelokaal is.
Als hij eenmaal naast Tom zit, vraagt die gelijk: "Wat moest mevrouw Londen van je?"
"Niets speciaal, heb alleen weer een één voor Engels."
"Je had gelijk aan Tim kunnen vragen of hij je wou helpen met je Engels."
Jasper geeft zijn vriend een klap.

Meneer Blakkere is klaar met de absentie en legt het een en ander uit. Daarna moeten ze de opgaven maken, die hij op het bord heeft geschreven. Als de bel gaat, ruimen ze hun spullen op en verlaten het lokaal. Daarbij knalt Jasper tegen Niels aan. Hij zegt gelijk tegen Niels dat meneer Kostuum hem zocht in de pauze.
"Kan die man nou geen een minuut zonder mij?", vraagt Niels.
"Denk het niet, want wie moet dan zijn koffie brengen?", vraagt Jasper plagend.
"Ja zo kan die weer, Jasper. Maar eventjes tussen ons, waarom ben nou echt gestopt met de musical?"
Jasper denkt bij zichzelf: 'Waarom begint die daar nou weer over?', maar zegt: "Het lukte me gewoon niet. Heb gewoon te veel aan me hoofd."
"Nou oké, als je er eens over wilt praten, je weet me te vinden.", zegt Niels en loopt dan richting de theaterzaal die de school heeft.

Omdat het volgende uur uit valt zijn ze al vrij.
"Jammer.", zegt Sofie: "Nou had ik zo zin in gym, is mevrouw Klaver ziek."
Waarop Jasper en Tom in de lach schieten. Ze weten dat Sofie een hekel heeft aan gym, net als Jasper. Hij houdt alleen van hoogspringen met de trampoline en badminton. Verder heeft hij net als Sofie een hekel aan gym. Tom daarentegen is echt dol op gym, hij vindt het altijd vervelend als gym uitvalt, net als nu. Ze lopen alle drie richting de stalling om hun fiets te pakken. Maar dan ziet Jasper dat Tim in gevecht is met het slot van zijn fiets. Als Jasper zich wil omdraaien om weg te lopen, grijpt Tom hem bij zijn kraag en sleept een tegenstribbelende Jasper achter zich aan richting hun fietsen. Als ze eenmaal bij hun fietsen zijn, lopen Koen en Tim net weg. Jasper maakt op zijn gemak zijn slot los. Maar ondertussen zegt Tom: "Het is nog wonder dat je adem haalt als hij langs loopt."
Waarop ze allebei beginnen te lachen.
"Waarom lachen jullie zo?", zegt Sofie op de strenge manier zoals meneer Kostuum vanmiddag deed.
Maar daardoor liggen ze met zijn drieën in een deuk van het lachen.

Tim en Koen zijn op weg naar het huis van Tim om huiswerk te maken. Eenmaal bij het huis van Tim aangekomen, zet Tim zijn fiets in de schuur en zet Koen zijn fiets op slot. Als ze naar binnen gaan, vraagt Tim wat Koen wilt drinken.
"Doe mij maar cola.", zegt hij. Daarop schenkt Tim twee glazen cola in. Daarna gaan ze naar de kamer van Tim. Zodra ze in de kamer van Tim zijn, kan Koen het niet laten om te zeggen.
"Nou was jij je fiets nooit meer hè?."
Waarop Tim zijn hoofdkussen naar Koen gooit.
"Wat nou?", zegt Koen.
"Dat weet je best wel.", zegt Tim.
Maar dan zegt Koen: "Wanneer was je van plan om het je ouders te vertellen dat je op jongens valt? Zeker als je gaat samen wonen met je grote liefde Jasper. 'Pap en mam, ik moet jullie iets zeggen. Ik heb al jaren een vriendje en ik ga er mee samenwonen'.", zegt Koen er snel achteraan en opnieuw gooit Tim een kussen naar Koen.
"Ik weet het nog niet wanneer ik ze het ga vertellen.", zegt Tim.
"Je moet er ook niet te lang mee wachten.", zegt Koen.
"Je hebt gelijk, maar we zullen eens aan dat huiswerk beginnen.", zegt Tim.
"Moet dat nou?", zegt Koen onder protest.

Als de moeder van Tim naar boven roept of Koen blijft eten, stoppen ze met hun huiswerk en lopen ze naar beneden. Tim vraagt wat ze eten en ondertussen belt Koen zijn moeder op.
Als hij ophangt, zegt hij: "Mijn moeder vindt het goed. Ze had er al rekening mee gehouden."
Waarop de moeder van Tim zegt: "Ik had er ook al rekening mee gehouden."
Tim en Koen kijken elkaar aan en zeggen tegelijk: "Die moeders houden ook overal rekening mee."
Dan vraagt Tim hoe lang het nog duurt voor ze gaan eten.
"Nog zo'n vijf minuten. Maar als jullie de tafel dekken, dan doet je vader de afwas maar.", zegt zijn moeder. Dit hoef je Tim en Koen geen twee keer zeggen en ze dekken gelijk de tafel.

Als ze gegeten hebben, gaan Tim en Koen gelijk weer naar boven om het laatste beetje huiswerk af te maken. Een half uurtje later gaat Koen naar huis en besluit Tim om zich maar eens te gaan douchen. Daarna speelt hij nog een spelletje op zijn computer. Om tien uur roept zijn moeder of hij niet zoetjes aan naar bed gaat. Tim zegt:
"Ja mam dat was ik al van plan." Niet veel later wenst hij zijn ouders een goedenacht en duikt hij zijn bed in.

©Geoff(dkz09), 2014

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
Bericht Re: Liefde door Geoff » zaterdag 28 juni 2014 19:10

3.

"Zeg Jasper, heeft Sandra al een date voor het schoolfeest?", vraagt Tom.
"Dat weet ik niet.", geeft Jasper als antwoord.
Ondanks dat Sandra twee jaar ouder is dan Tom, is die tot over zijn oren verliefd op de zus van zijn beste vriend. Die vindt het niet erg. Elke keer als Tom huiswerk komt maken, dan wil hij er zeker van zijn dat Sandra er ook is. Echt, Jasper wordt er soms gek van. Maar ach, denkt hij bij zichzelf, Tom wordt op zijn beurt weer gek van Jasper die tot over zijn oren verliefd is op Tim.
Inmiddels is de bel gegaan en lopen ze de school in. Daar knallen ze tegen Sofie op, die met Koen staat te praten. Jasper zou op dit moment het liefste rechtsomkeer maken, zodat hij wegkomt. Maar Tom houdt hem tegen.
"Ze is verliefd op Koen.", zegt Tom tegen Jasper, "Ze zijn gisteravond naar de film geweest."
"Oh.", zegt Jasper, "en hoe komt het dat ik dat niet weet?"
"Eh... ja, hoe zal ik het zeggen. Ze wilde het je het zelf vertellen. Omdat hij de beste vriend is van Tim. Maar ze kreeg je gisteren niet te pakken op je telefoon."
"Nee dat kan best kloppen want de batterij was leeg en heb vanochtend pas de oplader gevonden. Maar moet hem nog steeds opladen. Dus ik zal straks wel zo'n honderd meldingen hebben van Sofie."
"Ja Sofie kennende zal dat ook wel zo zijn.", zegt Tom. Ondertussen lopen ze het lokaal voor Engels binnen.

Als het pauze is, lopen Jasper, Sofie en Tom naar de kantine. Eenmaal in de kantine aangekomen, lopen Tom en Sofie naar de verkoopbalie om wat lekkers te kopen. Intussen loopt Jasper naar hun vaste tafeltje, maar dan staat hij ineens aan de grond genageld. Bij hun vaste tafeltje staan Tim en Koen. Wat moeten die nou weer? Hij wil zich omdraaien, maar wordt door Tom en Sofie meegesleurd naar hun vaste tafeltje. Ook die hebben al gezien wie er staan. Als ze bij het tafeltje zijn, doet Koen een stap naar Sofie en vraagt haar of ze mee wilt naar het schoolfeest. Sofie zegt meteen ja en daarna lopen Koen en Tim weg. Jasper kan eindelijk ademhalen.

Als de pauze voorbij is, lopen ze richting de gymzaal. Waarom moest mevrouw Klaver nou weer beter zijn? Sofie en Jasper gaan langzaam richting de gymzaal. Tegen de tijd dat Jasper zich begint om te kleden, staat Tom al in de gymzaal. Sofie en Jasper komen tegelijk de kleedkamers uit. Met zijn tweeën lopen ze, met tegenzin, naar een bankje. Maar zodra ze nog geen vijf seconden zitten, komt mevrouw Klaver binnen met de mededeling dat er nog klas mee komt gymmen omdat de andere gymleerkracht net is weg geroepen, zijn vrouw staat op het punt te bevallen. Maar omdat zijn klas al omgekleed is, gymmen ze met de klas van Sofie, Tom en Jasper mee.

Zodra de deur open gaat en andere klas binnenkomt, zou Jasper willen dat zich zelf kan weg toveren. Want die andere klas is de klas van Koen en Tim. Hij had al geen zin in gym en nu al helemaal niet. Mevrouw Klaver moet ook haar lesprogramma aanpassen. Daarom besluit ze een voetbalwedstrijd te houden tussen de twee klassen. Hoe graag Jasper zou willen blijven zitten, moet hij van mevrouw Klaver toch op het doel staan. Eerst moeten de jongens tegen elkaar en daarna de meisjes.

Jasper staat inmiddels voor het doel en is blij dat de bal aan de andere kant van het veld is. Hij hoopt maar dat die bal daar gelukkig ook blijft. Dit had hij maar beter niet kunnen denken. Want daar komt Tim op volle snelheid aanrennen met de bal. Maar zodra Tim ziet, wie er op doel staat, staat hij zelf gelijk stokstijf stil. Hij kan zichzelf niet meer bewegen. Een teamgenoot van hem pakt de bal af en schiet met veel kracht de bal op het doel. Maar omdat Jasper zich ook niet beweegt, krijgt die de bal hard in zijn maag. Hierdoor valt hij op de grond. Mevrouw Klaver fluit op haar scheidsrechter fluitje en rent richting Jasper, die bewusteloos op de grond ligt.

Mevrouw Klaver roept of er iemand hulp kan gaan halen. Sofie rent gelijk de zaal uit en roept gelijk om hulp. Niels, die net uit de theaterzaal komt, rent gelijk naar Sofie en vraagt wat er aan de hand is. Sofie verteld dat Jasper bewusteloos op de grond ligt. Niels zegt hierop tegen haar: "Ga naar de conciërge en vraag dan of ze een ambulance kunnen bellen."
Sofie rent gelijk naar de conciërge. Niels rent ondertussen richting de gymzaal. Als hij binnen komt gerend, ziet hij Koen staan en zegt gelijk: "Haal meneer Kostuum, die is in de theaterzaal."
Koen rent direct naar de theaterzaal. Als hij de zaal binnenkomt, roept hij: "Meneer Kostuum, u moet nu meteen naar de gymzaal komen."
Meneer Kostuum legt gelijk zijn werk neer en rent samen met Koen terug naar de gymzaal. Als ze eenmaal daar aankomen, ziet meneer Kostuum wat er aan de hand is. Hij besluit gelijk iedereen naar de andere gymzaal te sturen. Koen loopt naar zijn beste vriend, die nog steeds zo staat en niet door heeft wat er om hem heen gebeurt. Koen slaat zijn arm om de schouders van zijn beste vriend en neemt hem richting de andere zaal. Zodra iedereen, op Tom na, in de andere zaal is, vraagt meneer Kostuum waarom Tom niet naar de andere zaal gaat. Hij zegt: "Sorry meneer Kostuum, maar ik blijf bij Jasper. Ik weet wat hij wel en niet verdraagt en daarbij hij is mijn beste vriend."
Inmiddels wuift Niels richting meneer Kostuum dat hij beter naar de andere zaal kan gaan en dat het goed is dat Tom blijft. Kort nadat meneer Kostuum naar de andere zaal is gegaan, komt Sofie samen met het ambulancepersoneel de gymzaal binnen. Mevrouw Klaver en Niels maken ruimte. Ook Tom maakt ruimte voor het ambulancepersoneel, die gelijk aan de slag aan. Vijf minuten later komt Jasper weer bij kennis. Maar het ambulance personeel besluit hem toch mee te nemen. Tom mag mee en Niels zegt dat hij de moeder van Jasper gaat bellen en de zus van Jasper zal inlichten en die dan persoonlijk naar het ziekenhuis gaat brengen.

Ondertussen loopt mevrouw Klaver naar de andere zaal. Daar vertelt ze dat Jasper weer bij kennis is en dat hij voor de zekerheid naar het ziekenhuis wordt gebracht. Tim schrikt hier van. Maar mevrouw Klaver verteld wat er is gebeurd. Het schijnt dat Jasper epilepsie heeft. Omdat Jasper zich blijkbaar al niet lekker voelde en door de harde bal die tegen zijn maag kwam, is bij hem het licht even uitgegaan. Maar het gaat inmiddels weer beter met hem. Ze zegt ook dat ze zich mogen omkleden. Degene die bal schopte, moet wel even blijven en alles opruimen voor straf.

Zodra Niels mevrouw Gunther de moeder van Jasper heeft gebeld, loopt hij naar de klas van Sandra om haar uit de les te halen en naar het ziekenhuis te brengen. Als Niels en Sandra aankomen bij het ziekenhuis komt ook net mevrouw Gunther aanrijden. Ze lopen met ze drieën het ziekenhuis binnen. Ze lopen naar de eerste hulp en zien daar Tom zitten. Niels vraagt gelijk aan Tom of hij iets weet. Maar die haalt zijn schouders op, hij weet niets. Mevrouw Gunther loopt naar de balie en vraagt naar Jasper. De vrouw achter de balie zegt dat de dokter er zo aan komt. Na minuten gewacht te hebben, komt eindelijk de dokter eraan en vertelt dat alles goed is met Jasper, alleen heeft hij er een hersenschudding aan over gehouden. Hij moet voor de zekerheid een nachtje blijven. Dan vraagt Sandra of ze bij hem mogen de dokter zegt: "Dat kan maar niet te lang hij heeft zijn rust hard nodig."
Daarna brengt de dokter ze alle vier naar Jasper toe. De dokter zegt dat ze maar vijftien minuten mogen blijven. Na een kwartier komt de verpleegster binnen om te zeggen dat Jasper rust nodig heeft. Niels geeft aan dat hij weer naar school gaat. Mevrouw Gunther vraagt aan Tom of die meegaat naar huis. Dit vindt Tom een goed idee.

Als ze buiten staan, belt Tom naar Sofie of zij de spullen van Jasper en van hem naar het huis van Jasper kan brengen. Sofie zegt dat ze daarnet over wou bellen. Tom zegt tegen mevrouw Gunther dat Sofie ook nog komt om zijn spullen en de spullen van Jasper te brengen.
Als mevrouw Gunther de auto op de oprit zet, komt Sofie net aan fietsen. Zodra ze de fiets op slot heeft gezet, zegt ze tegen Tom: "Je moeten morgen wel lopen of met de bus want jouw fiets kreeg ik niet mee."
"Nou Sofie, dat valt me tegen van je.", grapt Tom. Inmiddels vraagt mevrouw Gunther of ze nog van plan waren binnen te komen. Daarop gaan Sofie en Tom naar binnen. Sandra zit al op de bank met een kop thee. Tom gaat naast haar zitten en vraagt of het gaat. Sandra zegt: "Niet echt maar ben blij dat jij met Jasper bent meegegaan naar het ziekenhuis."
Waarop Tom zegt: "Natuurlijk, Jasper is mijn beste vriend die ken ik al mijn hele leven. Dus die laat ik niet in de kou staan."
"Daarom vind ik jouw ook zo aardig.", zegt Sandra. Dan wordt er een hele tijd niks gezegd. Tot Sandra vraagt of Jasper al iemand heeft voor het schoolfeest. Tom antwoordt daarop met nee.
Sofie zegt gelijk: "Maar als het kon, zou hij met Tim Vos willen gaan." Waarop mevrouw Gunther vraagt: "Wie is Tim Vos en zit die bij jullie in de klas?" Hierop antwoordt Tom: "Tim is een jongen van school, die zit in een andere klas. En Jasper vindt Tim al sinds begin dit schooljaar leuk."
"Nou leuk om dit via zijn vrienden te horen."
"Oh.", zegt Sofie: "Ik dacht dat U dat wist."
"Nee Sofie, nou praat Jasper niet zo vaak over zijn gevoelens. Maar is die Tim ook homo?", vraagt mevrouw Gunther.
"Dat weten we niet.", zeggen Tom en Sofie tegelijk, waarna Tom tegen Sofie zegt: "Waarom vraag je het niet aan Koen?"
"Dat heb ik al geprobeerd maar hij zegt daar niks over."
Nu wil mevrouw Gunther weten wie Koen is, waarop Sofie zegt: "Koen is de beste vriend van Tim. Met hem ben ik van de week naar de film geweest."
"Dat is leuk.", zegt mevrouw Gunther. Dan zegt Sofie: "Maar Koen wou wel weten of Jasper homo is. Ik had gevraagd waarom hij dat wilde weten. Toen zei hij dat hij namelijk vermoede dat Jasper homo is. Dus ik heb toen gezegd dat hij homo is."
"Sofie, wat nu als morgen de hele school het weet?!", roept Tom, "Je weet dat hij niet wil dat iedereen het weet."
"Ja, dat weet ik ook.", zegt Sofie terug, "Maar ik heb Koen gevraagd of hij het stil wil houden. Hij heeft me plechtig beloofd dat hij het niet verder verteld."
"Oké, Sofie, ik hoop het voor je.", zegt Tom.
Dan is het weer een tijdje stil tot Sandra in eens vraagt of Tom al iemand heeft voor het schoolfeest. Waarop Tom nee zegt.
"Wil je dan met mij meegaan, want ik heb ook nog niemand.", vraagt Sandra. Tom hoeft hier geen twee keer over na te denken en zegt gelijk ja.
"Hopelijk vindt Jasper ook iemand en kan hij dan weer mee met ons.", zegt Sandra. Dat hopen ook de anderen. Even later gaan Sofie en Tom beide naar huis. Sofie besluit om met Tom mee te lopen richting zijn huis. Onderweg hebben ze het over Jasper. Ze hopen beide dat hij morgen weer naar huis mag en dat hij weer snel op school is. Eenmaal bij de straat van Tom aan gekomen, nemen Sofie en Tom afscheid van elkaar. Dan stapt Sofie op haar fiets en gaat dan snel naar huis. Thuis aangekomen vraagt haar vader hoe het op het school was. Dan vertelt Sofie over wat er met Jasper is gebeurd. Hier schrikt haar vader ook van. Maar hij zegt tegen haar: "Het komt wel goed met hem. Oh ja, Sofie, er was net een jongen aan de deur, die naar je vroeg. Hij is zeker een jongen van school."
"Ja papa, hij zit in een andere klas, die vandaag met ons mee moesten gymmen. Hij zal willen weten hoe het met Jasper is. Dan zal ik hem straks na het eten wel bellen."

©Geoff(dkz09), 2014

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
Bericht Re: Liefde door Geoff » zaterdag 28 juni 2014 19:11

4.

Waarom gaat die vervloekte wekker nu weer? Zodra het echt leuk wordt, gaat steeds die verdomde wekker af. Tim staat maar op, kleedt zich aan en pakt zijn spullen bij elkaar voor school. Als hij beneden komt, ruimt hij als laatste de ontbijtspullen op, gaat daarna richting school. Als hij op de vaste afspreekplek komt van hem en Koen, merkt hij dat Koen er nog niet is. Een minuutje of vijf later roept hij: "Kon je de uitgang van je bed vinden?"
"Nou, ik kan eerder vragen of je uit bed bent gevallen?"
Ja ja, zo kan het ook wel weer. Ondertussen moet Tim wel een sprintje maken om zijn vriend in te halen.
"Het was zeker gezellig met Sofie gisteravond?", roept Tim plagerig naar Koen. Dan plaagt Koen zijn maatje even terug door te zeggen: "Nou, jij had Jasper gisteren kunnen vragen of hij met jou naar het schoolfeest gaat?"
"Maar dat wordt een flinke klus, want hij ziet me toch niet staan."
"Nou en? Nee heb je en ja kan je krijgen. Weet je nog wat ik je gisteren verteld heb."
"Ja, dat weet ik, hij is homo."
"Juist en ik heb het van zijn beste vriendin gehoord."
"Ja, dat weet ik, Koen.", zucht Tim, "Maar Ik durf het niet, ik wil eerst uit de kast zijn voor mijn ouders voor ik Jasper eventueel meevraag."
"Dan mag je wel opschieten, want het feest is al over ruim twee weken."
"Ja, dat weet ik, meneer betweter. Maar was het gisteravond gezellig bij Sofie?"
Dan remt Koen af en zegt tegen Tim: "Nou ik ben gisterenmiddag bij haar thuis geweest maar ze was er niet."
Dan remt Tim ook af.
"Maar heb wel haar vader gesproken en gevraagd of hij wilde doorgeven dat ik langs was geweest. Dat heeft hij ook gedaan want ze belde me na het eten op. Ze vertelde me dat Jasper vannacht in het ziekenhuis moest blijven omdat hij een hersenschudding heeft."
Tim schrikt hier van. Koen gaat verder met zijn verhaal, vertelt dat Jasper waarschijnlijk vandaag naar huis mag maar dat hij sowieso de rest van de week niet meer naar school komt. Het is zelfs niet zeker of hij voor het feest weer op school is.
"Nee, hoe ga ik dit overleven, Koen?"
"O ja, Tim, nog een ding, Sofie vertelde me nog iets."
"Wat dan?", vraagt Tim.
"Nou, Sofie en Tom hebben aan zijn zus en moeder verteld dat hij jou leuk vindt. Dus Tim, als jij hem had gevraagd, dan had hij vast ja gezegd."
"Nou dan, had die ja gezegd, dan had ik een date, die niet eens op het feest kan komen omdat Hendrik zo nodig die bal hard moest schoppen."
"Tim, luister eens. Als je nou gisteren geluisterd had naar mevrouw Klaver, dan had je geweten dat hij zich eerder al niet lekker voelde en daardoor een epileptisch aanval heeft gehad. Die harde schop van Hendrik heeft er niks mee te maken."
"Nou wel hoor, Koen, want die bal, die Hendrik heeft geschopt, heeft hem wel de genadeklap gegeven."
"Ja, oké, daar heb je gelijk in. Maar dan nog heeft dat er niks mee te maken, dan was hij wel vanuit het niets tegen de vlakte gegaan."
"Daar heb je weer gelijk in.", zegt Tim, "maar dan nog, dankzij Hendrik moet ik nu de rest van de week zonder Jasper doen."
"Tim, laten we opschieten, anders zijn we allebei echt te laat."
Ze beginnen allebei heel hard te trappen. Als ze hun fietsen op slot hebben gezet en de school inlopen, gaat net de eerste bel.

De dag gaat enorm traag voorbij. Voor het gevoel van Tim duurt het al een hele dag voor de eerste pauze aanbreekt. In de kantine zit hij voor zich uit te kijken. Koen zoekt Sofie op om te kijken of zij nog iets gehoord heeft, maar hij kan haar niet vinden. Dan loopt hij naar Tim en als hij eenmaal bij hem is, gaat die verdomde bel. Ze lopen richting het lokaal van mevrouw Londen. Dan ziet Koen ineens Sofie lopen. Maar ze loopt al veels te ver om haar te roepen. Hij besluit om in de lunchpauze haar te pakken krijgen. Hij gaat naast Tim zitten, die zijn boeken al op tafel heeft liggen. Maar open liggen ze nog niet. Hij kijkt naar buiten. Hij is zo in gedachten verzonken, dat hij niet eens door heeft dat Koen naast hem is komen zitten. Hij heeft zelf niet eens door dat de tweede bel is gegaan. Mevrouw Londen sluit de deur en neemt de absenties op. Als ze vraagt of Tim er is, zegt Koen voor hem: "Ja, die is er."
Want Tim krijgt niks mee, die zit nog altijd naar buiten te staren. De hele les gaat aan hem voor bij. Hij is steeds met Jasper bezig. Hij vraagt zich af hoe het met hem gaat. Als de les afgelopen is, tikt Koen hem op zijn schouder en zegt dat de les voorbij is. Ze doen beide hun boeken in hun tassen. Koen zegt: "Als je wilt, kan je mijn schrift wel lenen om de antwoorden over te schrijven. We hebben geen huiswerk op gekregen."
Bij geschiedenis let Tim ook al niet op. Als de docent het huiswerk op het bord heeft geschreven, gaat de bel. Koen haalt opnieuw zijn vriend terug naar de aarde. Ze lopen samen naar de kantine. Als Tim aan hun vaste tafel zit, ziet Koen dat Sofie de kantine binnenloopt. Hij begint te zwaaien naar haar, zodat zij hem ziet. Ze loopt gelijk naar hem toe. Als ze bij Koen is, vraagt ze: "Hoe is het met je?"
"Nou met mij gaat het wel.", zegt Koen, "Maar ik vroeg me af of je nog wat van Jasper gehoord hebt?"
"Nee, ik heb nog niets gehoord.", geeft Sofie terug, "Tom weet misschien wel iets, maar die is er vandaag niet. Hij is thuisgebleven omdat hij vannacht amper heeft geslapen."
"Kan je hem niet bellen?"
"Nee, dat gaat niet, want hij heeft zijn telefoon uitstaan. Ik heb ook naar zijn huis gebeld, maar kreeg zijn moeder aan de lijn. Zij zei dat ze ook niks wist en dat Tom niet naar school kwam omdat hij eindelijk sliep. Ik heb ook zijn zus proberen te bellen en naar het huis van Jasper maar niemand neemt op."
"Dan houdt het op.", zegt Koen.
"Ja inderdaad dan houdt het op. Maar ik ga vanmiddag wel even langs het huis van Jasper."
Op het moment dat Sofie het zegt, gaat haar telefoon. Ze neemt meteen op.
"Hoi Sandra, wat is er?"
"Nou Sofie, de artsen hebben besloten dat Jasper nog een nacht in het ziekenhuis moet blijven.", vertelt Sandra.
"Oké, weet je ook waarom?", vraagt Sofie.
"Nee, dat willen de artsen niet zeggen. Maar hij mag, als het goed is, morgen naar huis. O ja, Sofie, als je wilt, mag je vanmiddag langs komen."
"Oké, dat doe ik zeker, dank je wel en tot vanmiddag.", zegt Sofie als ze ophangt, "Nou, ik heb nieuws over Jasper."
Tim wilt het liefste gelijk vragen wat voor nieuws maar hij bedenkt zich en reageert niet. Dat hoeft hij gelukkig ook niet te doen, want Koen vraagt het al: "Wat is er met Jasper?"
"Nou...", zegt Sofie, "Dat was zijn zus Sandra en ze vertelde mijn dat Jasper nog een nacht in het ziekenhuis moet blijven."
"Waarvoor dan?", vraagt Koen.
"Dat weet ik niet.", zegt Sofie, "De artsen hebben besloten om hem nog een nacht te houden, dus hopelijk mag hij morgen naar huis."
"Nou, dat hoop ik ook."
Dan gaat die vervloekte bel weer. Sofie zegt: "Koen, ik spreek je vanavond wel."
"Is goed Sofie, ik spreek je vanavond.", hij geeft haar een kus op de wang. Tim kijkt stiekem naar die twee en denkt bij zichzelf: 'Dat zou ik ook wel willen maar dan wel met Jasper.'
Als Sofie weg is, staat Tim op en loopt richting de prullenbak en gooit zijn brood weg. Hij heeft geen trek in eten. Hij heeft gisteravond verplicht zijn bord moeten leegeten van zijn ouders. Vanochtend heeft hij ook niks gegeten want hij had gewoon weg geen trek. Nu ook weer niet. Hij moet maar steeds aan Jasper denken, die daar in het ziekenhuis maar ligt. Als het aan hem lag, ging hij er vanmiddag heen. Maar ja, zijn moeder en zus zullen er wel zijn.
Als eenmaal de dag erop zit, besluit hij gewoon naar huis te gaan om aan al dat huiswerk te beginnen. Hij heeft gelukkig de schriften van Koen mogen lenen, waarop hij besluit om gelijk aan het overschrijven te beginnen. Zo kan hij morgen de schriften aan Koen terug geven. Als zijn moeder roept dat er eten is, gaat hij met tegenzin naar beneden. Als hij aan tafel zit, begint zijn moeder zijn bord vol te schepen. Als ze zijn bord voor zijn neus zet, schuift hij zijn bord van zich af. Dan zegt zijn vader: "Kom op, Tim, eet wat."
"Ik heb niet zo veel trek."
"Eet dan tenminste je groente op, Tim.", zegt zijn moeder.
Dan begint Tim te eten ook al is het met tegenzin.

De volgende dag gaat het weer net zo. Gelukkig is Tom ook weer op school. Als Tim en Koen tijdens de lunchpauze hun tafel hebben gevonden, komen zowel Sofie als Tom hun kant op. Als ze eenmaal bij Tim en Koen zijn, vraagt Koen gelijk of er nog nieuws is. Waarop Tom vertelt dat Sandra hem die ochtend heeft gebeld met het nieuws dat Jasper vandaag naar huis mag, maar pas volgende week weer naar school mag. Hierdoor is Tim opgelucht. Maar hij zal vooral blij zijn als hij Jasper weer op school ziet. Intussen vraagt Koen waarom Jasper nog een nacht moest blijven. Dan vertelt Tom dat Jasper gisterochtend nog twee epileptisch aanvallen heeft gehad waardoor de artsen hadden besloten om hem nog een nachtje te houden. Voor de zekerheid want is het gebruikelijk dat iemand, die een epileptisch aanval heeft gehad, er nog eentje binnen vierentwintig uur kan krijgen. Maar omdat Jasper er twee vlak achter elkaar had gekregen en ook nog een zware hersenschudding heeft, vonden de artsen dat het beter was om hem nog te houden voor een nacht.
Na de gymles gaat Tim gelijk naar huis om al het huiswerk te maken. Maar als zijn moeder roept dat er eten is, gaat hij weer met tegenzin naar beneden. Als hij eenmaal beneden is, staat er al bord met eten op hem te wachten. Weer eet hij maar wat kleine hapjes. Dan vraagt zijn vader of er iets is. Maar Tim zegt dat hij zich niet zo lekker voelt. Het is gewoon erg druk op school. Erg veel huiswerk. "Oké.", zegt zijn vader.
Als ze klaar zijn met eten vraagt zijn moeder of hij even tijd heeft om te helpen met de afwas. Ook al heeft hij niet echt zin. Hij helpt zijn moeder met de afwas. Als hij even later op zijn kamer bezig is met het laatste beetje huiswerk komt zijn moeder zijn kamer binnen gelopen.
"Is er iets met je, Tim? Want je bent de laatste dagen wat afwezig, je hebt ook al niet zoveel trek."
Tim kijkt zijn moeder aan.

©Geoff(dkz09), 2014

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
Bericht Re: Liefde door Geoff » zondag 29 juni 2014 11:25

5.

"Nee je gaat nog niet naar school vandaag. Je moet eerst helemaal weer beter zijn. Je bent sinds vrijdag uit het ziekenhuis en je voelt je nog altijd niet zo prettig.", zegt mevrouw Gunther op maandagochtend.
"Mam laat me nou maar gewoon gaan. Ik voel me prima. Ik heb al zoveel gemist op school."
'Jaja, je mist Tim.', denkt zijn moeder. Maar ze weet gelukkig haar mond te houden. Als Sandra beloofd op haar broertje te letten, mag hij naar school. Zodra zijn moeder eindelijk zegt: "Oké, het is goed", rent Jasper naar zijn fiets, springt er op en racet naar school.

Eenmaal aangekomen bij school, komen Tom en Sofie op hem afgerend.
"Moet jij niet thuis aan het herstellen zijn?", roept Sofie.
"Nee en schreeuw alsjeblieft niet zo."
"Sorry, maar waarom ben je naar school gekomen?", vraagt Sofie.
"Omdat ik thuis gek word. De muren, die op me afkomen. En de hele dag in bed liggen.", zegt Jasper.
"Ja, ja, je miste Tim gewoon.", plaagt Tom.
"Nee, ik wil gewoon naar school omdat ik thuis gek word.", zegt Jasper nog eens.
"Dat moeten wij zeker geloven. Je kijkt steeds om je heen.", zeggen Tom en Sofie tegelijk.
"Oké, jullie hebben gelijk, ik mis Tim. Maar ik wilde ook gewoon weer naar school. Omdat ik anders helemaal achter loop en je hebt ook wel ergens gelijk."
"Zie je wel dat je alleen maar bent gekomen omdat je Tim mist."
"Roep het nog wat luider, dan hoort de hele school het, Sofie!"
"Sorry, even niet aan gedacht.", zegt Sofie heel schuldig.
"Ik ga vast richting het lokaal.", zegt Jasper en loopt dan de school in.
Tom loopt zijn vriend achter na.
"Je hebt gelijk wat Sofie betreft. Ze is nog wel eens een flapuit en denkt soms niet na.", zegt Tom.
"Ja, daar heb je gelijk in.", zegt Jasper, "Maar, ach, zo is Sofie nu eenmaal en zo zal ze altijd blijven."
"Daar heb jij dan weer gelijk in.", zegt Tom.
"Dat heb ik altijd.", lacht Jasper.
Als Tom naast zijn vriend gaat zitten, gaat de bel. Mevrouw Londen doet de deur van het lokaal dicht en begint met de absentie. Als dat klaar is, begint ze met de uitleg. Jasper probeert zijn best te doen. Maar het gaat met moeite. Hij snapt er helemaal niks van. Nou snapt hij anders ook niks van Engels maar nu is het echt Chinees voor hem. Na de les zegt hij het: "Ik begreep er niks van. Het leek wel Chinees."
Waarop Tom heel hard begint te lachen.
"Nou, ik weet niet wat voor boeken jij had maar ik had toch echt Engels. Je weet dat we nu Nederlands hebben. Of heb jij Frans of Duits?"
"Ja, ja, lach maar weer om mij. Je weet dat ik Engels moeilijk vindt. Maar nu snapte ik er echt niks van."
"Ja dat weet ik ook. Maar ik plaag je maar.", lacht Tom.
"Nou op naar Japans dan.", lacht Jasper terug.

Als het eindelijk pauze is lopen Jasper en zijn vrienden de kantine in. Als ze een tafeltje hebben bemachtigd hebben, vraagt Sofie aan Jasper of het nog gaat.
"Ja Sofie, het gaat, ook al moet ik veel moeite doen."
"Waarom ga je dan niet naar huis?"
"Ik word dan gek. De muren, die op mij afkomen."
"Oké, dan begrijp ik je. Ik zou dan ook gek worden. En liever op school zitten. Ook al gaat alles langs mijn heen.", zegt Tom.
"Hoi Sofie!", wordt er achter haar gezegd. Ze draait zich meteen om en kijkt in het gezicht van Koen.
"Hello Koen.", zegt ze.
"Hoe is het met het mooiste meisje van de wereld?"
"Nou, met dat meisje gaat het super en hoe is het met de knapste jongen van de hele wereld?"
"Met die gaat het ook super ... Jasper was het toch? Hoe is het met jou? Al helemaal de oude?"
"Nou, het gaat wel en nee, ik ben nog steeds niet helemaal beter. Maar ik werd gek thuis."
"Dat begrijp ik.", zegt Koen, "Nou, succes en o ja Sofie heb je zin om vanavond samen naar de film te gaan?"
"Ja is goed om half acht bij de bios?"
"Uhm, ik kom je om kwart over zeven ophalen thuis, is dat goed?"
"Ja, dat is goed dan zie ik je om kwart over zeven bij mij thuis."
"Sofie, heb je hem al mee gevraagd voor het schoolfeest?", vraagt Jasper.
"Nou, Jasper, dat je dat nog moet vragen.", zegt Tom, "Het is toch duidelijk, anders zou hij haar niet mee vragen naar de film."
"Maar gaan jullie nou samen naar het feest?"
"Ja, Jasper, ik ga met Koen er heen en Tom gaat met Sandra."
"Wat? Dat meen je niet, Tom! Wanneer wou je het mij vertellen?"
"Uhm, dat wou ik nou net vertellen, maar ja Sofie de roddeltante was mij voor."
"Nou ja, ben ik nu weer een roddeltante?", zegt Sofie gespeeld boos.
"Zeg kibbeldames, hou eens op."
"Sorry.", zeggen Tom en Sofie tegelijk.
Na enkele minuten vraagt Sofie: "Jasper, wanneer ga je Tim vragen voor het feest?"
"Sofie hoe vaak moet ik dat nog zeggen? Ik doe dat niet ik heb geen zin om voor schut te staan en gepest te worden."
"Sorry, dat was ik vergeten. Zal ik het anders voor je vragen?"
"Nee, Sofie, laat het uit je hoofd.", zeggen Jasper en Tom tegelijk.
"Nou zeg wist' niet dat jullie kwaad werden.", lacht Sofie.

"Ah, die Jasper, hoe is het met je?"
"Ja, het gaat, ondanks alles aan me voorbij gaat."
"Is het dan niet beter dat je naar huis gaat?", vraagt Niels.
"Dat zegt iedereen maar ik word thuis gek. De muren komen op mij af en ik verveel me dood.", zegt Jasper voor de zoveelste keer vandaag.
"Maar hoe is het met de musical?", vraagt hij aan Niels.
"Nou ja, het gaat redelijk, de nieuwe hoofdrolspeler doet goed zijn best. Hij heeft bijna alles onder de knie."
"Dat is maar goed ook, aangezien de première volgende week al is."
"Daar heb je gelijk in, Jasper. Je komt toch wel naar de première?"
"Ja natuurlijk kom ik."
"Mooi zo maar ik ga er vandoor, want ik heb het idee dat meneer Kostuum mij zoekt."
"Ja, denk het ook en neem de koffie vast mee, Niels. Anders moet je twee keer lopen."
"Ga jij nou ook maar opschieten, meneer lolbroek."

Als de laatste bel is gegaan, lopen Jasper, Tom en Sofie de school uit. Sofie zegt haar vrienden gedag en loopt richting de bushalte. Jasper en Tom lopen richting hun fietsen maar ineens staat Jasper stil. Want hij blijkt zijn fiets naast die van Tim vanmorgen neer te hebben gezet. Maar die krijgt zijn fiets niet los. Nu ziet Jasper waarom het zo lang duurt. Hij heeft per ongeluk zijn slot ook door het voorwiel van Tim gedaan. Hij zal toch die kant op moeten als hij naar huis wil. Gelukkig ziet Tom ook wat aan de hand is. Hij loopt terug naar Jasper en zegt: "Zozo, je bent wel echt verliefd op die jongen. Dat je zelfs zijn fiets extra op slot zet. Maar weet je wat, we ruilen van fietssleutels. Mijn fiets staat een rij verder. Dan pak jij die en dan ga ik de fiets van Tim verlossen."
Zo gezegd zo gedaan. Als Tom naast Tim staat, zegt hij: "Ik wist niet dat fietsen verliefd konden worden."
Waarop ze beide hard beginnen te lachen.
"Maar ik moet helaas de tortelduifjes uit elkaar halen want papa wil graag naar huis. Nou dan zal ik het slot maar los maken."
Als Tom even later bij Jasper staat, ruilen ze van fiets en gaan ze samen richting het huis van Jasper.

Even later zitten ze op de kamer van Jasper en zijn ze druk bezig met huiswerk. Dan vraagt Jasper ineens: "Wat heb je tegen Tim gezegd?"
"Nou van 'wist niet dat fietsen ook verliefd konden worden'."
"En wat zei hij toen?"
"Nou van 'dat de tortelduifjes uit elkaar gehaald moesten worden omdat papa naar huis wil'."
Hierop begint Jasper te lachen. Dan komt mevrouw Gunther de kamer in om te vragen waarom er zo gelachen word. Als Tom verteld heeft, wat er gebeurd was op school, moet ook mevrouw Gunther r lachen. Als ze alle drie uitgelachen zijn, zegt ze: "We eten met vijf minuten."
Hierop zegt Tom: "Dan zal ik maar eens gaan."
"Nee, jij eet mee. Heb namelijk je ouders al gebeld."
Waarop Tom zegt: "Die moeders van ons."
Hierna beginnen Tom en Jasper heel hard te lachen. Mevrouw Gunther haalt haar schouders op en loopt de kamer weer uit.

Als alles op is, gaan Jasper en Tom nog terug naar boven om wat laatste huiswerk te maken. Na een uurtje gaat Tom naar huis. Jasper besluit om zich te gaan douchen en lekker zijn bedje in te duiken.

'Hoi Tim hoe is het met jou?'
'O, met mij gaat het ook goed. Ik wil je al heel lang zeggen dat ik stapelverliefd ben op je.' 'O. jij op mij. Dat is dan ook toeval.'
Dan ineens schrikt Jasper wakker. Waarom nou weer? Het is nog niet eens tijd om op te staan. Het is pas twee uur 's nachts. Hij draait zich om in de hoop dat hij alsnog in slaap valt. Maar na bijna een uur te liggen draaien en woelen in bed, besluit hij om maar even naar het toilet te gaan en wat water te drinken. Als hij na een paar minuten terug in bed ligt, valt hij redelijk snel in slaap.
'Ja sorry, moest even weg.'
'Geeft niet, ben blij dat je terug bent. Want ik heb namelijk een vraag. Wil je met mij dansen?'
'Uhm, wat zal ik zeggen?'
'Zeg gewoon ja en als mensen er problemen mee hebben dan hebben ze pech. Iedereen mag het weten dat ik stapelgek ben op jou. Mocht iemand jou maar met één vinger aan raken. Dan krijgt diegene met mij te maken.'
'Nou dat is wederzijds.'
Ze dansen urenlang met elkaar. Als hun hoofden dicht bij elkaar komen... gaat die vervloekte wekker af.

©Geoff(dkz09), 2014

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
Bericht Re: Liefde door Geoff » zondag 29 juni 2014 11:29

6.

"Tim opstaan!!!", wordt er onder aan de trap geroepen.
'Ja ja ja ja, ik kom al', denkt Tim bij zichzelf. Waarom roept zijn moeder hem nu uit bed? Het was net zo leuk, die droom. Hij was met Jasper samen en hielp hem met Engels. Dat was nog lachwekkend ook want Jasper kon er niks van. Alleen 'I love you' kon hij goed en zonder problemen uitspreken. Waarop hij zelf zei: 'I love you to'. Daarna kwamen hun hoofden dichter bij elkaar. Maar ja, hoe het afloopt, weet hij niet. Want toen werd hij geroepen door zijn moeder.
'Ruiken ze het of zo', denkt hij bij zich zelf. Elke keer als hun hoofden dichter bij elkaar komen, gaat de wekker of word hij wel wakker geroepen. Behalve een paar dagen geleden, toen leek er niks mis te gaan. Maar helaas, zijn mobiel ging af. Het was Koen, die wou even zeggen dat hij een topavond had gehad met Sofie. Waarom kon Koen niet wachten tot het middag was? Het was bijna gelukt, ook al was het maar een droom. Wat zou ik graag Jasper willen zoenen.

Maar ik durf niet eens tegen mijn ouders te zeggen dat ik homo ben. Want laatst kwam zijn moeder vragen, wat er nou aan de hand was met hem. Toen heeft hij gezegd: "Gewoon druk met school."
Zijn moeder geloofde dit niet en vroeg het nog een keer.
"Mam ik heb het toch gezegd, druk op school en ontzettend veel huiswerk."
"Sorry dat ik het vroeg. Maar volgens mij is het wat anders. Ben je soms verliefd?"
"Nee mam. Hoe kom je daar nou weer bij?"
"Nou, door je gedrag van de laatste tijd en je eet zo weinig."
"Mam, kan je mijn alleen laten, moet nog wat huiswerk maken."
"Oké, maar weet dat je altijd alles tegen mijn en je vader kan zeggen."
"Ja mam, dat weet ik."
"Nou dan laat ik je nu alleen."
"Dank je, mam."
De volgende dag heeft hij dit Koen verteld in een café, waar ze wat waren gaan drinken na school. Koen heeft hem een vriendschappelijke mep verkocht nadat hij het hem had verteld.
"Sukkel dat je er bent. Had het gewoon gezegd. Was een goed moment geweest."
"Het moet wel vanuit mijzelf komen en niet als verplichting overkomen."
"Dat snap ik wel, maar als je daarop wacht, ben je straks hoogbejaard.", lacht Koen.
"Ja, lach jij maar, je weet niet hoe moeilijk het is om uit de kast komen."
"Nou, hoe moeilijk kan dat zijn, 'pap en mam, ik ben homo', is dat nou zo moeilijk?", grapt Koen.
"Maar je weet dat het schoolfeest al over een week is, hè?"
"Ja, dat weet ik en wat wil je daarmee zeggen?"
"Nou, als je met Jasper wilt gaan, moet je hem wel vragen. Maar voor je hem vraagt, wil je uit de kast zijn voor je ouders, dus wordt het geen tijd?"
"Koen, stel dat Sofie maar wat zegt, dan kan ik nog altijd op mijn bek gaan. Daar heb ik geen zin in en daarbij ga ik toch met jou naar het feest.", grapt Tim vrolijk.
"O sorry, schat, maar ik ga al met Sofie, had je mij maar eerder moeten vragen.", plaagt Koen hem terug, "Maar ik ga ervandoor, Sofie wacht op mij. We gaan samen naar de film."
"Nou, jij laat er ook geen gras over groeien."
"Ja, dat is waar, maar ga jij je ouders nu maar vertellen dat je homo bent. Dan kan je eindelijk je droomjongen meevragen naar het schoolfeest."
"Ik zie wel, oké?", antwoord Tim.
Tim blijft nog even zitten. Hij laat, wat Koen gezegd heeft, even bezinken.

Als hij even later thuiskomt, wordt er gezegd, dat er met een uurtje wordt gegeten. Tim geeft hier niet echt een reactie op en gaat naar zijn kamer om nog wat huiswerk te maken. Zodra hij zijn biologie open slaat, gaat zijn geest meteen naar Jasper. Hij kan het niet helpen. Om de haverklap dwalen zijn gedachten af naar Jasper. Ook onder de lessen, gelukkig dat Koen hem steeds weer terug haalt naar de realiteit. Als zijn vader roept, dat het eten klaar is, komt hij weer terug in de realiteit. Hij bekijkt het schrift dat voor hem ligt. Niet veel gedaan, beter gezegd niks.

Hij staat op en loopt naar beneden. Als hij bijna beneden is, ruikt hij wat zijn moeder heeft klaargemaakt. Het is zijn favoriete gerecht, gebakken aardappelen met kip en rode kool. Als zijn bord voor zijn neus wordt gezet, begint hij met tegenzin te eten. Iets wat hij sinds een paar dagen doet, sinds die avond, dat zijn moeder bij hem op de kamer is geweest. Hij heeft er namelijk niet zoveel zin in dat ze weer hem komt lastig vallen. Hij weet wel dat ze het goed bedoelt. Maar hij voelt zich dan erg in een nauwe hoek geduwd.

Zijn vader haalt hem opnieuw uit zijn gedachten: "Hoe is het op school?"
"Nog altijd druk, veel huiswerk. Ze blijven maar meer en meer opgeven."
"Moet je nog veel doen?", vraagt zijn moeder.
"Ja, super veel, er is gewoon geen doorkomen aan."
"Nou, ga zo dan maar gelijk weer aan je huiswerk. Dan doen je vader en ik wel de afwas."
"Dank je wel, mam."

Als Tim even later weer op zijn kamer is, begint hij maar met zijn biologie. Na een uurtje of twee hard doorwerken, is hij klaar met zijn huiswerk. Nou ja, bijna klaar. Hij hoeft alleen nog een stukje Engelse tekst te lezen. Hij besluit zich eerst te douchen en zijn tanden te poetsen om vervolgens in bed dat stukje Engels te lezen. Als hij na een tijdje dan ook in bed ligt met zijn Engelse tekstboek, denkt hij meteen aan Jasper. Zou die ook deze tekst moeten lezen, vraagt hij bij zich zelf af. Ja natuurlijk, ze zitten beide in hetzelfde jaar. Alleen allebei in een andere klas. Dat vindt hij aan de ene kant jammer. Maar aan de andere kant is hij wel blij. Anders wist hij zich geen houding te geven. Uiteindelijk valt Tim in slaap.

'Hello, darling, how are you?', vraagt Jasper.
'Jasper, wat zeg jij nu allemaal?'
'Hallo schat, hoe gaat het? Of begrijp je geen Engels?'
'Jawel, maar ik sta er versteld van, dat je het zo goed kan.'
'Wonderen zijn de wereld nog niet uit, hé!', lacht Jasper.
'Kan je nog meer lieve dingen zeggen in het Engels?', vraagt Tim nieuwsgierig.
'No, darling.'
'Dat is jammer. Maar weet je wat, ik zal je helpen.'
'Dat is lief van je. Maar ik weet iets beters waarbij je mij kan helpen.'
'O, vertel maar.'
'Uhm, hoe zal ik het zeggen. Ik hou van je.'
'Wat grappig, dat is toeval, want ik ben ook stapelgek op jou.', antwoordt Tim.
Dan komen hun gezichten dichter bij. Maar dan horen ze opeens: 'Zeg, weten je ouders het al, Tim?' Verschikt kijken ze beide in het gezicht van Koen.
'Nee, maar moet je me nu komen storen?', vraagt Tim.
'Ja, sorry kan er ook niks aan doen.', lacht Koen, 'Je zou het eerst tegen je ouders zeggen.'
'Ga nu maar weg, want je stoort ons.'
'Dat zal best. Maar ik help je alleen herinneren aan wat ik gezegd heb.'
'Maar wat wou je dan doen?', vraagt Tim.
'Nou ik neem Jasper mee en jullie mogen elkaar pas weer zien nadat jij het je ouders verteld hebt.'
'Dat kan je niet!', roept Tim naar zijn vriend.
'Jawel hoor. Kijk maar hoe makkelijk het gaat.'

Dan schrikt Tim wakker uit zijn droom. Hij draait zich om, in de hoop dat hij in slaap valt. Hij ligt bijna een uur te woelen en te draaien. Maar in slaap vallen lukt niet. De woorden van Koen schieten door zijn kop. Wat moet hij daar nou mee? Hij kan toch moeilijk midden in de nacht zijn ouders wakker maken om te zeggen dat hij homo is. Hij stapt maar uit zijn bed en gaat aan zijn bureau zitten met zijn Engelse tekstboek. Echt lezen doet hij niet, want de woorden van Koen blijven door zijn hoofd spoken. Uiteindelijk stapt hij maar weer in bed. Na nog zo een minuut of tien te hebben liggen woelen en draaien, valt hij in onrustige slaap.

'Koen, wat doe je hier? Waar is Jasper?'
'Je weet wat ik gezegd heb. Eerst je ouders vertellen dat je homo bent. Dan mag je pas weer Jasper zien.'
'Maar ik kan toch moeilijk nu mijn ouders wakker maken om te zeggen dat ik homo ben.'
'Ik zeg ook niet dat je dat nu meteen moet doen. Alleen als je Jasper weer wilt zien zal je het eerst aan je ouders moeten vertellen.'
'Wanneer moet ik dat dan doen? Ik zei net al dat ik toch moeilijk mijn ouders nu wakker kan maken om het te zeggen.'
'Je moet zelf weten wanneer je het zegt. Maar tot die tijd zie je Jasper niet.'
'Maar op school kan ik hem wel zien.'
'O nee hoor daar zorg ik wel voor.'
'Wat ben jij gemeen.'
'Dat ben ik niet. Jij moet je gewoon aan je belofte houden.'
'Maar waarom doe je in eens zo?', vraagt Tim.
'Omdat het feest al binnen een week is.'
'Ja, dat weet ik ook wel.'
'Dus zeg het tegen je ouders en vraag daarna als een gek Jasper voor het feest.'

Dan schrikt Tim wakker van zijn telefoon. Hij heeft een sms'je van Koen gekregen.
'Heey Tim
Onthoudt dat je nog een week hebt.
Vertel het je ouders, dan kan je Jasper vragen voor het feest.
Groetjes Koen.'
Tim is gelijk klaar wakker.

©Geoff(dkz09), 2014

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
Bericht Re: Liefde door Geoff » maandag 30 juni 2014 19:30

7.

"Pas op dat je niet weer je fiets vastzet aan iemand anders zijn fiets.", lacht Tom.
"Jaja, ga je dat nou iedere keer zeggen.", moppert Jasper.
"Ja, eigenlijk nog niet zo een gek idee.", lacht Tom.
"Heey, slakken!", roept Sofie: "Zijn jullie er eindelijk, de bel gaat zo?"
"Sofie, kan je even 5 minuten je mond houden? Mijn hoofd doet pijn.", zegt Jasper.
"Dan zou ik maar eens terug gaan naar die dokter.", zegt Sofie op fluistertoon.
"Ja, Jasper, dat zou ik, als ik jou was, maar eens doen. Wie weet, heb je nog last van die hersenschudding.", zegt Tom.
"Nou, die hersenschudding kan het niet zijn. Want hersens heeft hij niet, anders had hij Tim allang gevraagd.", zegt Sofie op hele zachte toon. Maar ze heeft pech, want Jasper heeft het gehoord.
"Sofie, hoe vaak moet ik wel niet zeggen, dat ik dat niet doe! Straks sta ik voor schut voor de hele school en dan heb ik hier geen leven meer.", zegt-ie al iets te boos. Dan gaat de bel en ze lopen de school in.

Zodra ze het lokaal van mevrouw Londen binnen stappen, zegt Jasper: "Shit, ik ben die hele tekst vergeten te lezen."
"Ach Jasper, wat maakt het uit. Die één heb je toch al staan.", lacht Tom.
"Nou, ik wou er eens een twee van maken.", lacht Jasper terug: "Let maar op, ik krijg natuurlijk een beurt."
Als de absentie gedaan is, komt mevrouw Londen gelijk ter zake: "Zoals jullie weten ga ik vandaag een mondeling houden. Als iedereen bladzijde 134 er bij neemt dan mag Lars beginnen."
Als Lars begint met de tekst voor te lezen, is Jasper blij, dat hij niet gelijk aan de beurt is.
"Oké Lars, tot zover en dan mag nu Lieke verder.", zo krijgt iedereen een beurt van de juf: "Oké Daniel, dank je wel. En dan nu Jasper."
Jasper schrikt hier van, want hij weet niet waar ze zijn. Hij was namelijk in gedachten verzonken. Gelukkig heeft Tom het gemerkt en wijst zijn vriend aan, waar ze zijn gebleven. Dan begint Jasper met voorlezen. Maar, zoals gewoonlijk, gaat dit met veel storten en horten. De hele klas ligt in deuk van het lachen, waardoor Jasper stopt met lezen, opstaat en de klas uitrent. Mevrouw Londen roept hem nog na, maar hij luistert niet en rent naar de theaterzaal.

Als hij de theaterzaal binnen is, merkt hij dat een van de repetities verstoort. Want meneer Kostuum schreeuwt kwaad: "Wat moet dat daar? Het is verboden om hier te komen tijdens de repetities!"
Maar Jasper laat zich op een stoel van de achterste rij zakken en begint heel zachtjes te snikken. Niels merkt dat er iets aan de hand is. Hij geeft aan bij meneer Kostuum dat hij de repetities voort kan zetten, terwijl hij met Jasper even gaat praten. Meneer Kostuum vindt dit wel een prima idee. Hij draait zich om naar het toneel en roept: "Allemaal jullie posities innemen en dan doen we het nog eens vanaf het begin van scene zes."
Waarop iedereen op toneel en in de orkestbak wat verveeld zucht, maar toch doet wat meneer Kostuum zegt. Inmiddels zit Niels op de stoel naast Jasper: "Hé Jasper wat is er aan de hand?"
"Ze lachen mij allemaal uit, omdat ik slecht ben in Engels."
"Maar Jasper, dat is niet zo erg. Iedereen is wel ergens slecht in."
"Maar ik ben overal slecht in. In gym, Engels en vooral in teksten onthouden."
"Dat laatste is onzin, Jasper. Je kon het gewoon niet combineren, omdat er iets met je is."
"Hoe weet u dat nou?.", vraagt Jasper heel zachtjes.
"Zeg alsjeblieft geen U, dan voel ik me net zo oud als meneer Kostuum."
Hierop moet Jasper wat grinniken.
"Zeg maar gewoon jij.", zegt Niels heel vriendelijk.
"Oké. Maar hoe weet jij dat er iets aan de hand is?", vraagt Jasper opnieuw.
"Nou, hoe zal ik het zeggen. Ik ben ook jong geweest en heb het ook allemaal meegemaakt."
"Hoe bedoel je?", vraagt Jasper want hij begrijpt Niels niet.
"Ik weet wat je doormaakt, Jasper. Heb ik ook meegemaakt toen ik net zo oud was als jij. Het is moeilijk om je zelf te accepteren."
"Hoe weet jij dat ik homo ben?", vraagt Jasper geschrokken.
"Ik merk dat aan alles. Omdat ik het ook meegemaakt hebt. Ja, ik ben homo."
Hier schrikt Jasper toch een beetje van. Niels homo. Hij dacht altijd dat Niels hetero was.
"Jasper, je hoeft je nergens voor te schamen. Het is heel gewoon."
"Dat weet ik ook wel en ik schaam mij er niet voor. Maar ik wil gewoon niet dat iedereen het weet. Ik ben op de basisschool genoeg gepest."
"Dan snap ik het. Maar waarom ben je eigenlijk gestopt met de musical? Alleen omdat je homo bent?", vraagt Niels.
"Ik ben niet gestopt omdat ik homo ben. Dat weet ik al twee jaar, dat ik homo ben. Maar het komt omdat ik verliefd ben."
"Aha, dat is het dus. Je bent verliefd. Toch niet op meneer Kostuum?"
"Nee, dank je, die mag jij hebben!", lacht Jasper.
"Ook nee, dank je. Ik ben al ruim zeven jaar super gelukkig met mijn vriend. Maar zit diegene hier op school?"
"Ja."
"Zit die bij je in de klas? Is het Tom?"
"Nee, Tom is het niet, die is verliefd op mijn zus. En nee, hij zit ook niet bij mij in de klas."
"Oké, zit hij wel in hetzelfde jaar?"
"Ja, dat wel."
"Heb je die jongen al eens aangesproken?"
"Nee, dat durf ik niet. En daarbij, hij is toch hetero, want er hangen altijd meiden om hem heen."
"Dat zegt niet alles. Dat was bij mij ook, er hingen altijd meiden om mij, die wilden allemaal, dat ik hun vriendje werd. Maar ik had maar oog voor één persoon en dat was een jongen uit mijn klas. Waar ik ook niks tegen durfde te zeggen."
"Maar hoe zijn jullie dan bij elkaar gekomen?", vraagt Jasper nieuwsgierig.
"Nou oké, ik zal het vertellen. We moesten op een geven moment een werkstuk maken voor maatschappijleer. Dat moest je in tweetallen doen. De leerkracht had de groepjes al gemaakt. Het tot mijn verbazing en blijdschap moest ik met Bart samen werken."
"Bart was die jongen?" vraagt Jasper voorzichtig.
"Laat mij even verder vertellen. Maar inderdaad, zo heet die jongen."
"Oké."
"Nou dus hij kwam naast mij zitten. Toen moest ik wel iets zeggen."
"Wat zei je toen tegen hem?"
"Onderbreek me niet steeds."
"Sorry.", zegt Jasper verontschuldigend.
"Geef niet. Maar goed, zoals ik al zei, ik moest toen voor het eerst iets tegen Bart zeggen. Maar gelukkig begon hij. Hij zei iets van 'waar zullen we het werkstuk overmaken?' Dat wist ik zelf niet eens. Ik zei toen, dat ik geen idee had. Maar gelukkig had hij wel een onderwerp."
"Wat voor onderwerp had hij dan?", vraagt Jasper nieuwsgierig.
"Zijn onderwerp was 'Acceptatie van homoseksualiteit'. Hier keek ik natuurlijk van op. Ik dacht bij mezelf of het op mijn voorhoofd misschien staat. Het duurde hem erg lang, voordat ik antwoord gaf. Dus vroeg hij of ik misschien iets anders in gedachten had. Maar ik zei: 'Nee dat van jou is een prima idee. Ik had er niet op kunnen komen.' Dus dat werd ons onderwerp."
"Oké, maar hoe loopt het allemaal af?", vraagt Jasper inmiddels meganieuwsgierig.
"Nou goed, dan ik zal de rest vertellen. De les liep bijna ten einde en we hadden inmiddels onze nummers en mailadressen uitgewisseld. Toen zei hij ineens: 'We kunnen na school er ook gelijk aan beginnen.' Ik stemde hier mee in. Dus na schooltijd gingen we naar zijn huis. Daar aangekomen bood hij mij wat te drinken aan en gaf mij ook een rondleiding door het huis. Als laatste was zijn kamer, die ik te zien kreeg. Toen de computer eenmaal was opgestart en wij onze boeken van maatschappijleer hadden neergelegd op zijn bureau, begonnen we natuurlijk meteen. We verdeelden het werk. Ik zou het zoekwerk doen en hij zou aantekeningen maken. Dus daar zat ik voor zijn computer. Hij was even naar het toilet. Ik klikt zijn favorieten aan om naar de zoekmachine te gaan op internet en daar zag ik een link staan met als naam 'Homoseksualiteit'. Ik klikte daarop en kwam op een site terecht, waar er allemaal informatie stond over homo's. Ik zat dat te lezen en schrok ineens van zijn stem. 'Alsjeblieft zeg niks op school.' Ik keek achter me en daar stond hij... met tranen in zijn ogen. Ik zei alleen van dat hij niet bang hoefde te zijn. 'Ik vertel ze niks als jij ook niks zegt. Want ik ben ook homo.' Hier keek hij van op en zei dat hij het niet had verwacht, 'want er hangen altijd meiden om je heen.' Of er bij jouw geen meiden om je heen hangen.", gaf ik als antwoord terug. Hierop schoten we allebei in de lach. Toen ik ineens vanuit het niets zei dat ik blij was, toen wij gekoppeld werden vanmiddag. 'O, wat gek, ik ben er ook blij mee.', zei hij met een lieve lach op zijn gezicht. Ik ging recht voor hem staan en zei toen dat het werkstuk een tien plus gaat krijgen, dat weet ik zeker. Waarna ik hem een kus op zijn mond gaf en tot mijn verbazing gaf hij er ook eentje terug, waarna hij zei: 'ik hou van je, Niels, ben al heel lang verliefd op je.' Ik gaf als antwoord 'en ik ook op jou. Durfde het alleen niet te zeggen.' 'Nou Niels, dan heb je dat net dus gedaan, net als ik.' zei Bart met een lieve lach op zijn gezicht."
"En toen?", vroeg Jasper.
"Nou, we hadden vrij snel, dezelfde dag eigenlijk nog, al verkering. Alleen onze ouders wisten er van. We besloten om het ook op school bekend te maken. Maar pas als we onze spreekbeurt hadden over ons werkstuk."
"En hoe reageerde de klas?"
"Nou wisselend. Sommige vonden het leuk. Andere wisten niet zo goed hoe ze er mee om moesten gaan. Maar er had niemand een probleem mee."
"En wat was het cijfer?"
"Dat was voor het werkstuk al een tien plus en voor onze spreekbeurt kregen we ook een tien plus."
"Dat is echt mooi. Maar hoe is het verder gegaan tussen jouw en Bart?"
"Hij is en blijft nog altijd mijn vriend.", zegt Niels heel trots.
"Heb je een foto van hem? want ik ben erg nieuwsgierig."
Niels haalt zijn telefoon uit zijn zak een laat een foto zien. Jasper zegt alleen maar: "Wat een knapperd."
Niels begint weer te lachen. Maar zegt dan ineens: "Dus Jasper wees niet bang. Stap gewoon eens af op hem."
"Daar heb je gelijk in.", zegt Jasper.
"Of zoals mijn oma zou zeggen: "Nee heb je en ja kan je krijgen."

©Geoff(dkz09), 2014

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
Bericht Re: Liefde door Geoff » maandag 30 juni 2014 19:34

8.

"Ga weg, jij! Dat meen je niet?", vraagt Koen half lachend.
"Nee, ik ga niet weg en ik meen het.", zegt Tim licht geïrriteerd.
"Misschien is het een teken, dat je het nu je ouders moet gaan vertellen."
"Denk je. Maar daar ben ik nog niet klaar voor. Want wat als mijn ouders het niet accepteren?"
"Dan kom je maar bij mij inwonen. Mijn ouders accepteren het."
"Weet je dat zeker?"
"Ja, want mijn vader heeft een aantal collega's die homo zijn en mijn moeder heeft in haar vriendinnenkring een lesbische vriendin."
"Dat wist ik niet."
"Dan weet je het nu. En daarbij mijn ouders hebben altijd gezegd, mocht ik homo of biseksueel of wat dan ook zijn, dan kan ik dat gewoon gerust zeggen."
"Dan bof je maar met zulke ouders.", zegt Tim ietwat jaloers.
"Nou, volgens mij zijn jouw ouders net zoals de mijne."
"Denk je?", vraagt Tim onzeker.
"Daar kom je op één manier achter. Door het te zeggen."
Op dat antwoord had Tim natuurlijk kunnen rekenen. Maar misschien heeft Koen wel gelijk. Misschien stelt die zich wel aan en valt de reacties van zijn ouders wel mee.
"Je weet dat je nog zes dagen de tijd hebt.", zegt Koen en haalt zo zijn vriend terug naar de wereld.
"Dat weet ik ook wel. Maar ik durf het niet. Sta vaak op het punt om het te zeggen. Ook al ligt het op het puntje van mijn tong dan durf ik het nog niet eens. Ook al is de sfeer in huis zeer ontspannen. Als ik het ze zeggen wil. Dan voel ik me meestal gelijk in het nauw gedrukt. Dit komt ook door dat als ik het wil zeggen. Beginnen ze te vragen hoe het op school gaat. Dan voel ik me meteen in het nauw gedrukt."
"Maar Tim dan moet je gewoon zeggen: 'Ja gaat super op school, ben namelijk verliefd, op een jongen. Dus met andere woorden, ik ben homo.", zegt Koen om zijn vriend wat op te peppen. Maar het helpt niet zo als hij gehoopt had.
"Het is goed bedoeld, dat weet ik. Maar het is niet zo makkelijk als jij denkt." zegt Tim wat bozig. Koen snapt het wel, wat Tim bedoelt. Voor hem ziet het er makkelijk uit terwijl het verdomd moeilijk is. Hij slaat zijn arm om zijn vriend en zegt sorry: "Ik snap je wel. Het is niet iets, wat je zomaar zegt. Als je wilt, dan ben ik bij je als je het ouders vertelt."
Tim kijkt Koen aan met en zegt: "Dat hoeft niet, ik moet het ze zelf zeggen."
"Dat moet je ook doen. Maar ik zit er dan bij je, om je te steunen."

Dat vindt Tim van één kant wel fijn, dat Koen dat allemaal voor hem doet. Maar hij heeft nog zes dagen voor het schoolfeest. Dus hij moet er nu wel werk van maken. Hij zucht een keer hard. Waarom is het allemaal zo moeilijk? Waarom moet de liefde zo ingewikkeld zijn? Op die vraag zal hij nooit een antwoord weten te vinden of krijgen. Want liefde is het grootste gokspel van het leven. Waarom moet hem dit overkomen? Verliefd worden op een jongen? Hij weet zelf ook wel, dat je niet zelf kiest. Het is wat de natuur en God voor hem in het vooruitzicht hebben gesteld. Het liefste zou hij Jasper midden op het schoolplein een zoen geven. Maar hij durft het niet. Ondanks hij weet, dat Jasper ook op jongens valt. Maar misschien is Jasper wel verliefd op iemand anders of heeft hij een vriendje. Dan staat hij daar dan mooi voor gek voor de hele school. Daar heeft hij geen zin in. Maar dan heeft hij ook nog zijn ouders, die hij het moet vertellen. Waarom is het allemaal zo ingewikkeld? Koen heeft het gewoon makkelijker. Die valt op meiden. Als hij een meisje leuk vindt, dan kan hij daarop afstappen, zonder moeten na te gaan of dat meisje wel hetero is. Terwijl Tim wel moet nagaan of die jongen ook homo is. Maar hij heeft nu wel een mazzel. Want hij weet dat Jasper ook homo is. Maar ja, nu de vraag is Jasper ook op hem?

"Hé dromer, wakker worden. Als je examen kon doen in dagdromen, dan slaag jij met vlag en wimpel.", lacht Koen.
"Ja, sorry, kan er niks aan doen. Het gebeurt iedere keer."
"Dat was mij nog niet opgevallen.", plaagt Koen hem: "Maar ik heb nog even zitten nadenken over iets."
"Dat deed dan zeker veel pijn.", plaagt Tim terug.
"Grappenmaker, nou kan die wel weer, hé?"
"Ja, maar wat is je idee dan?", vraagt Tim nieuwsgierig.
"Stel dat je nou eerst bij mijn ouders uit de kast komt."
"Maar daar schiet ik niks mee op. Want dan gaat jou mama het tegen de mijne zeggen."
"Nee we vragen gewoon of ze het voor zich willen houden. Maar dan heb je het in ieder geval al een keer gezegd."
"Misschien nog niet zo een gek idee. Maar mijn ouders zullen niet zo reageren als jouw ouders."
"Dat weet ik ook wel. Maar weet wat ik gezegd hebt. Mochten ze niet accepteren dan kom je maar bij mij slapen. Maar als je het eerst mijn ouders vertelt, dan weten ze ook meteen wat er aan de hand is, als het thuis fout afloopt."
"Dat is waar." zegt Tim.
"En misschien dat mijn ouders ook meegaan of erbij zullen zijn, als je het je ouders gaat vertellen. Dan zijn er al drie mensen, die je steunen."
Daar heeft zijn vriend wel gelijk in.
"Maar ik ga naar huis. Want de kabouters ruimen mijn kamer jammer genoeg niet op.", zegt Tim lacherig.

Als hij even later thuis is en in zijn kamer staat, kijkt hij driftig om zich heen. Waar moet hij beginnen? Echt alles ligt uit de kasten. Wat was hij nou ook al weer kwijt? O ja zijn Engelse tekstboek. Maar die bleek gewoon op de keukentafel te liggen. Hij besluit om de radio lekker aan te zetten en dan maar eens te beginnen met zijn boekenkast weer in te ruimen. Na ruim tweeëneenhalf uur hard zwoegen, is zijn kamer weer opgeruimd en schoon. Als je toch bezig bent met opruimen, dan ook gelijk maar een stofdoek en een stofzuiger er door. Hij zet de radio zachter en laat zich op zijn bed vallen. Hij denkt nog eens na over wat Koen gezegd heeft. Misschien is het eigenlijk nog niet eens zo een gek idee van Koen. Hij verdwaalt zo in zijn gedachten, dat zijn moeder ineens in zijn kamer staat: "Zo wat is het hier schoon zeg. Maar goed, ik sta al een half uur onder aan de trap te roepen, dat er eten is."
"Ach ja, ik verveelde me. En dat geroep heb ik niet gehoord. Moet ik zeker wat zijn ingedut."
"Dat denk ik ook. Wat is er toch de laatste tijd met jou aan de hand?", vraagt zijn moeder lollig.
"Geen idee. Misschien komt het door de druk op school en zo nu en dan een slapeloze nacht."
"Dat zou kunnen. Maar je weet dat met mij en je vader over alles kan praten, hè?"
"Ja, dat weet ik, mam."
"Nou oké, kom maar nou mee naar beneden, voor het eten koud is."

Als Tim na het eten en de afwas weer in zijn kamer is, besluit hij toch wat aan zijn huiswerk te doen. Als hij lekker op de rit is, komt zijn vader binnen met grote beker thee. Ook zijn vader valt de opgeruimde en schoongemaakte kamer op. Maar Tim geeft niet echt een reactie, dus loopt zijn vader de kamer uit, terug naar beneden. Hij is zo met zijn huiswerk bezig. Waarom is wiskunde zo moeilijk? Hij snapt er nooit echt iets van. Koen snapt het wel redelijk. Maar hij zelf snapt er zelden iets van. Meneer Blakkere heeft wel eens gezegd dat Jasper de beste leerling is van alle leerlingen waar hij wiskunde aan geeft. Hierop zei Koen toen heel lollig tegen hem van: 'Nou, dat komt mooi uit. Jij helpt hem met Engels en hij jou met Wiskunde.'
Hier moest Tim toen wel om lachen. Van één kant had Koen gelijk. Maar ach, dat zou nooit gebeuren. Want hij durfde niet eens 'hoi' te zeggen tegen Jasper. Laat staan, dat hij hem helpt met zijn Engels en Jasper hem met wiskunde. Oké, in zijn dromen durft hij wel tegen Jasper te praten. Maar ach ja, de meeste dromen zijn bedrog, zegt men altijd.

Als hij een paar uur later gedoucht en wel in bed ligt, denkt hij nog eens na over, wat Koen en zijn moeder hebben gezegd. Niet veel later valt hij in een onrustige slaap.
'Hé, Jasper, hoe is het met je?'
'Hoi Tim, slecht en met jou?'
'Gaat ook slecht. Maar waarom gaat het slecht met jou?'
'Nou ik ben gek op jou, Tim. Alleen mag ik je momenteel niet zien van Koen.'
'Dat weet ik maar wat doe je dan hier?'
'Nou ben even weggeglipt. Ik moest je zien.'
'Dan zou ik maar snel terug gaan voor die ontdekt dat je weg bent.'
'Dat is waar. Maar ik wil je nog twee dingen zeggen, voor ik er vandoor ga.'
'Oké en dat zijn?'
'Dat ik mega gek op je ben. En dat je het je ouders moet vertellen, anders zien we elkaar waarschijnlijk nooit meer.'
'Hoe vaak moet ik het nou nog zeggen? Jullie mogen elkaar pas weer zien als Tim het aan zijn ouders heeft verteld.', roept Koen nog net niet boos.
'Het was mijn fout. Ik moest hem zien.', zegt Jasper heel schuldig.
'Nou meekomen jij en Tim, je weet wat je te doen staat.'
'Ja, dat weet ik, maar waarom blijf je er zo over doorzeuren?'
'Omdat ik aan je merk, dat je de laatste tijd wat ongemakkelijk voelt. Dus als je het je ouders vertelt, dan zal je je ook weer prettiger gaan voelen.' zegt Koen.
'Daar zal je wel gelijk in hebben.'
'Dat heb ik altijd. Dus je weet wat je moet doen, je hebt nog vijf dagen. Het is dat je het weet.'
Dan schrikt Tim wakker. Zijn telefoon maakt geluid. Toch niet weer zo een sms'je van Koen. Maar het blijkt zijn batterij te zijn, die leeg is. Hij sluit zijn telefoon aan de oplader en stapt zijn bed weer in. De woorden van Koen spoken door zijn kop. Hij heeft inderdaad nog maar vijf dagen voor het schoolfeest. Hij ligt nog zo een half uurtje te draaien en valt dan weer in onrustige slaap.
'Nog vijf dagen Tim. Nog vijf dagen om het te zeggen tegen je ouders.'
'Dat weet ik wel. Maar ik durf het nog steeds niet.'
'Je moet niet twijfelen, gewoon zeggen.'
'Joh, dat weet ik ook wel maar nogmaals het niet zo makkelijk als het lijkt.'
'Dat weet ik ook. Maar je hebt nog vijf dagen om het te zeggen. Vijf dagen!'
Tim schrikt opnieuw wakker. Dit keer niet door zijn telefoon. Maar omdat het leek of Koen naast hem zat en het in zijn oor brulde. Hij besluit om zijn computer op te starten. Na enkele minuten zit hij heel driftig te typen. Als hij na half uurtje stopt, kijkt hij naar zijn scherm en knikt te vrede naar het scherm. Hij slaat het document op, sluit zijn computer weer af en duikt weer zijn bed in. Na nog een enkele minuten te hebben liggen woelen, valt hij opnieuw in een onrustige slaap.
'Jongen, je kan ons alles zeggen. Maar dat weet je toch wel?'
'Ja, pap en mam, dat weet ik.'
'Je hebt nog vijf dagen.' roept Koen en zijn ouders.
Dan is Tim weer klaar wakker. Wat de hel is dit nou? Nu komen mijn ouders ook al in mijn dromen voor. Wat moet ik nou? Hij gaat weer liggen en de woorden van zijn ouders spoken door zijn hoofd.

'Vijf dagen!!!!'

©Geoff(dkz09), 2014

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
Bericht Re: Liefde door Geoff » dinsdag 01 juli 2014 13:44

9.

‘Liefde is één groot, onduidelijk punt in ieders zijn leven. De ene heeft mazzel en de andere alleen maar pech. Liefde is mooi, zolang het van twee kanten komt.’

Jasper laat een diepe zucht ontsnappen en kijkt nog eens naar de zinnen, die hij net neergezet heeft. Waarom leek het mevrouw Alter nou zo'n leuk idee om een tekst op te geven voor Nederlands en te schrijven over de liefde? Oh ja, omdat het binnenkort Valentijnsdag is. Wat heeft Jasper aan deze dag een hekel. Het liefste zou hij in bed de hele dag willen blijven liggen. Degene, die deze dag heeft bedacht, had het zeker super in de liefde. Hij blijft maar naar het papier, dat voor hem op zijn bureau ligt, kijken. Maar hij weet het verder niet. Waarom hebben ze maar één dag de tijd gekregen voor deze belachelijk opdracht? Na ruim een uur niks gedaan te hebben, roept mevrouw Gunther dat er eten is.

Als hij na het eten weer terug is op zijn kamer, ligt het papier er nog net zo bij. Hij besluit om zijn radio aan te zetten. Als hij dan aan zijn bureau zit, neemt hij het papier voor zich en kijkt dan nog eens naar de tekst. Dan... ineens... krijgt hij een ingeving en begint als een gek te schrijven. Na een kleine tien minuten is hij klaar met schrijven. Hij kijkt nog eens naar de tekst voor hem en knikt tevreden. Grammaticaal zal misschien niet helemaal kloppen. Maar het is wel een mooie tekst. Hij kijkt dan in zijn agenda, wat er nog verder gedaan moet worden. Als al het huiswerk klaar is, gaat hij zich douchen en half uurtje later ligt hij in zijn bed. Op het moment, dat hij bijna in slaap valt, komt mevrouw Gunther de kamer binnen.

“Sorry, ik wist niet dat al sliep.”
“Geeft niet mam. Wat is er?”
“Nou, ik vroeg mij af of alles wel gaat met school en zo?”
“Nee, mam, alles gaat zijn gangetje.”
“Oké, maar je lijkt soms wat afwezig de laatste tijd.”
“Komt, denk ik, door de gekte op school vanwege dat schoolfeest met Valentijnsdag.”
“Dat snap ik best. Ben jij al gevraagd?”
“Nee. Ik heb zelf persoonlijk er niks mee.”
“Maar er is toch wel ergens een jongen die van je houdt of waar jij van houdt?”

Wat is dit? Weet zijn moeder misschien van zijn verliefdheid af? Nee, dat kan niet, hij praat nooit met haar over zijn gevoelens. Ze weet wel, dat hij op jongens valt, maar daar blijft het bij.

“Nee, mam ik ben niet verliefd.”
“Nou, ik mag toch wel vragen. Ben gewoon benieuwd wat je allemaal mee bezig houdt.”
“Nou mam, ik hou mij in ieder geval niet met de liefde bezig. Want het is mij al te ingewikkeld genoeg.”
“Heb je nog altijd spijt, dat je gestopt bent met de musical?”
“Soms, maar het is beter zo. Ik kon het niet combineren met mijn schoolwerk.”
“Nou, wie weet komt er nog een musical waar je dan wel tijd voor hebt.”
“Wie weet, mam. Maar als je het niet erg vindt, wil ik graag gaan slapen. Ik ben gesloopt.”
“Is goed lieverd. Slaap lekker.”
“Dank je, mam, jij ook slaap lekker.”

Na een onrustige nacht wordt Jasper wakker. Hij kijkt nogal verbaasd om zich heen. Waarom voelen dromen nu soms zo aan, dat het net echt lijkt? Want hij droomde, dat Tim bij hem thuis was gekomen, om samen huiswerk te maken. Maar dat ze na een paar uur even een pauze namen, voor ze helemaal door zouden draaien van al dat huiswerk. Ze waren op zijn bed gaan zitten en van het ene op het andere moment waren ze aan het zoenen. Ze waren zelfs achterover gevallen. Languit op zijn bed. Het voelde allemaal zo echt. Maar helaas bleek, bij het geschreeuw van zijn zus, dat hem wakker maakte, dat het weer zo'n droom was, die hij inmiddels maar zelf al bestempelde als bedrog. Want dat zijn dromen toch. Dromen zijn bedrog... jammer genoeg. Het zal altijd wel bij dromen blijven.

Want Niels kan nog zoveel zeggen en vertellen, maar op Tim afstappen durft hij niet. Want als Tim niet op jongens valt, dan loopt hij niet alleen een blauwtje op, maar beginnen er ook ongetwijfeld pesterijen. Dat wil hij niet nog eens door maken. Hij hoeft ook niet te hopen, dat hij en Tim aan elkaar worden gekoppeld voor een opdracht, want ze zitten niet bij elkaar in de klas. Dat vindt hij van één kant wel jammer, dat ze niet bij elkaar in de klas zitten. Maar ja, van de andere kant is hij daar ook wel blij om. Anders zou helemaal niks meer mee krijgen van de les, omdat hij dan steeds naar Tim zou kijken.

Dan kijkt hij op de klok en ziet dat hij nog een halfuur heeft. Hij kleedt zich snel aan en propt snel twee boterhammen naar binnen. Als hij even later op de fiets zit, trapt hij zo snel, dat hij zelfs niet eens doorheeft, dat hij Tom voorbij rijdt. Die zet meteen de achtervolging in en bij een kruispunt remmen ze samen af.

“Ook een goedemorgen.”, zegt Tom.
“Oh ja, goedemorgen Tom, sta je hier al lang te wachten?”
“Net zolang als jij. Maar je reed mij net wel voorbij.”
“Oh ja?”
“Ja, ik stond op onze vaste plek op jou te wachten.”
“Dan heb ik je niet zien staan.”
“Dat was mij nog niet opgevallen.”
“Sorry, maar ik was even helemaal in gedachten verzonken.”
“Laat mij raden... die gedachten was gezonken tot Tim.”
“Uhm, ja, ik weet niet wat het is. Maar ik moet telkens aan hem denken. Ik droom zelfs elke nacht over hem.”
“Dat wordt ook wel eens verliefdheid genoemd.”, plaagt Tom.
“Echt waar? Dat wist ik nog niet.”
“Maar meneer-diep-in-gedachten, als we nu niet snel gaan fietsen, dan is het licht weer rood en zijn we te laat op school.”

Als ze even later hun fietsen op slot hebben gezet, lopen ze snel richting de ingang van de school.
“Ook een goedemorgen, hardlopers!” zegt Sofie.
“Hoezo hardlopers, het is bijna tijd?”, zeggen de jongens in koor.
“Jullie kunnen rustig aan doen, want het eerste uur hebben we vrij.”, meldt Sofie.
“Dat meen je niet! Hebben we ons daarvoor zo lopen haasten.”, zegt Tom.
“Dan had ik nog wel even in bed kunnen blijven liggen.”, zegt Jasper.
“Ja, dan had je niet zo in gedachten gezeten op de fiets.”, lacht Tom.
“Zeg dames, het eerste uur zijn we dan wel vrij, maar daarvoor hebben we het achtste uur les.”, verkondigt Sofie.
“Dat meen je niet.”, zeggen de jongens opnieuw met één stem.
“We zijn het eerste uur vrij, omdat mevrouw Alter naar de tandarts moet. Vandaar dat we dan het achtste uur les hebben.”, zegt Sofie.
“Oh jammer, ik had gehoopt dat ze ziek was.”, zegt Jasper teleurgesteld.
“Hoezo? Laat mij raden! ... Je hebt je opdracht zeker niet gemaakt omdat het over de liefde gaat?”, vraagt Tom.
“En aangezien je een hekel hebt aan de liefde...”, vult Sofie aan.
“Jullie hebben van één kant gelijk. Maar ik moet jullie teleurstellen, want ik heb het wel gemaakt.”, zegt Jasper trots.
“Zo, zo, dat is dan ook voor het eerst, dat Jasper iets maakt, wat met de liefde te maken heeft.” zegt Sofie lacherig.
Hierop schiet ook Tom in de lach. Jasper moet er zelf ook wel een beetje om lachen omdat hij zelden iets maakt, wat met de liefde te maken heeft. Want inderdaad, hij heeft altijd wel iets tegen de liefde gehad. Omdat het zo ingewikkeld is.

Zodra de bel gaat, die aangeeft, dat het eerste uur afgelopen is, lopen de vrienden richting het biologielokaal. Als de bel van het tweede uur aangeeft, dat het uur begint, zitten de vrienden al op hun plaats met hun boeken voor hen op tafel. Zodra de leerkracht de absentie heeft gedaan, begint deze met de uitleg. Alleen Jasper krijgt niet veel mee van de uitleg, want hij zit naar buiten te kijken, waar hij Tim en Koen ziet lopen. Die hebben blijkbaar een tussenuur. Maar van welk vak weet hij niet. Nederlands kan het niet zijn, want dat hebben ze vandaag helemaal niet.

In eens kijkt hij recht in de ogen van Tim. Hij draait snel zijn hoofd de andere kant op. Zou Tim hem gezien hebben? Denk het niet, want ik zit een etage hoger dan hij. Hij staat buiten op het schoolplein en Jasper zelf zit in het biologielokaal op de eerste etage. Maar het leek wel of hun blikken elkaar kruisten en aan elkaar vastgevroren waren. Na een paar seconden kijkt hij weer voorzichtig naar buiten. Gelukkig ze zijn weg. Nou ja gelukkig? Hij vindt het wel jammer. Hij had graag nog wat naar Tim willen kijken. Als de les voorbij is, wordt hij door Tom terug op aarde gebracht. Zo gaat het de hele dag door. Eigenlijk zoals het elke dag gaat, sinds begin dit schooljaar.

Tom is het inmiddels wel gewend. Hij vraagt zich alleen af, hoe zijn vriend elke keer alle toetsen weten te halen met een voldoende. Nou ja, alle toetsen... behalve de Engelse toetsen. Daar doet Jasper echt zijn best voor, alleen lukt het niet. Als het zevende uur is afgelopen, wil Jasper naar huis gaan. Maar Koen en Sofie zeggen in koor: “We hebben nog Nederlands, slimmerik.”
“Oh ja, dat is ook zo. Wilde jullie alleen maar testen of jullie het nog wisten.”
“Ja ja, je hebt gewoon de opdracht niet gemaakt.”, zeggen zijn vrienden tegelijk.
“Zoals ik vanochtend al zei, die heb ik netjes gemaakt.”
“Eerst zien en dan geloven.”, zegt Sofie.

Als ze het lokaal in lopen en plaats hebben genomen, gaat de bel. Mevrouw Alter sluit de deur. Zodra de absentie voor de laatste keer die dag gedaan is, komt mevrouw Alter gelijk tot de orde. Ze vraagt of iedereen zijn opdracht erbij wil pakken. Als ze even later alle opdrachten heeft opgehaald, legt ze nog het een en ander uit. Dan moeten ze aan het werk. Ondertussen kijkt zij de teksten na in de hoop, dat ze voor het einde van de les alles heeft nagekeken en iedereen zijn cijfer kan horen. Tegen het einde van de les heeft ze alle teksten doorgelezen. Ze is zelfs geraakt door één tekst.
“Jongens en meiden, jullie mogen stoppen. Ik heb al jullie teksten na gekeken en ook van een cijfer voorzien. Maar er is één, die mij heeft ontroerd. Die wil ik graag voorlezen. Ik wil er alleen maar bij vermelden dat diegene een negeneneenhalf heeft voor de tekst.”, zegt mevrouw Alter.
Zodra iedereen zich heeft gericht naar hun docente Nederlands, begint ze met de tekst voor te lezen.

“Liefde is één groot, onduidelijk punt in ieders zijn leven. De ene heeft mazzel en de andere alleen maar pech. Liefde is mooi, zolang het van twee kanten komt.
Soms is het leven ingewikkeld. Met alle ingewikkelde zaken, die daar mee gepaard gaan.
Er zijn en blijven altijd dingen onduidelijk in het leven.
Zoals liefdes, die onbeantwoord blijven.
Liefde blijft een mega raadsel.
Dromen kunnen nog zo echt aanvoelen. Maar als je wakker wordt, weet je, dat hoe echt dromen ook kunnen aanvoelen, dat ze altijd bedrog blijken te zijn.
Maar soms zou je willen dat dromen uitkomen.
Dromen over je gezondheid, familie en vrienden, maar ook dromen over de liefde, zouden mooier en leuker zijn als ze uitkwamen.
Maar helaas, je zal soms zien ... het blijven dromen.
Dus liefde is één groot, onduidelijk punt in ieders leven. De ene heeft mazzel en de andere alleen maar pech. Liefde is mooi, zolang het van twee kanten komt.
Maar jammer, dat het heel vaak maar van één kant komt.”

© Geoff (dkz09), 2014

Geoff
Berichten: 46
Geregistreerd: zondag 22 juni 2014 13:48
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 2 keer
Ontvangen Bedankjes: 40 keer
 

Plaats een reactie

Volgende

Terug naar Man - Man

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast